Quoꝝ ꝓfecto humilitas R ceterisvtutibꝫ cingit̉ tūc an̄ dei oculos veraeſt cū ad reſpuēdū hoc qd̓ vtilit̓ ſb̓ireprecipit̉ ꝑtinax nō eſt. Ncqꝫ em̄ vereeſt humilis: qͥ ſuꝑni nutꝰ arbitriū it p̄eſſe debeat ītelligit ⁊ tn̄ p̄eſſe ꝯtēpnitSꝫ diuinis diſpoſitōnibꝫ ſb̓ditꝰ atꝫ avitio obſtinatōis alienis cū ſibi regīsculmē imꝑat̉. ſi iā donis preuētꝰ eſt.quidꝫ ⁊ alijs ꝓſit ⁊ ex corde debꝫ fugere ⁊ inuitꝰ obedire.¶ Offitiuꝫ predicatōnis ab aliquibꝫlaudabiliter petitur ad qd̓ alij ſic ē¶ Cap̓. vij.tiam cogunt̉.Vamuis nōnunqͣꝫ predicatōnisoffitiū: ⁊ nōnulli laudabiliter appetunt: ⁊ ad hoc nōnulli laudabilitercoacti pertrahunt̉ quod liquide noſcimus ſi duorum ꝓph̓etarum facta penſamus. quoꝝ vnꝰ vt ad p̄dicandummitti d̓buiſſet ſpōte ſe p̄buit quō tn̄ alter ꝑgere cū pauore recuſauit. yſaiasqͥppe dn̄o q̄rēti quē mitterꝫ vltro ſe ob-