qui ſepe per abiectos ſeruos ad hereditatemſue viſionis filios ſuos cōuocat. et per hoſtes deexilio ad patriā iter ſalutis amicis p̄notāt. Etbene noſtis deformem aliquādo formoſo. ſpecu-lum ymo cecum videntibus lumen tenuiſſe. acclaudum ſanis greſſu viam oſtendiſſe.¶ De trinitate ꝑſonarū et ſubſtantie vnitate.¶ Fratras¶ Aapſm. 5Os quo adiuuimus ꝑhennes deo gratesrefermus. cuius viſio nobis ꝑ te innotuit. etqui talem thezaurum carnalibꝫ abſconditum ꝑte nobis ꝓtulit. Sed quia pondus carnis am-mam aggrauat ecce iterum cogitaco carnalismentem diuina contemplantem pulſat. Cumenim ſuperius racō vnū deū veriſſime eſſe demō-ſtrauerit et ip̄m ſolum cūcta ex nichilo feciſſeꝓbauerit. Quomō qͣſi tres deos adorare doce-mur. dum pr̄em ꝑfectū deū. filiū ꝑfectuꝫ deū. de-inde ſpūm ſanctū ꝑfectū deū ꝯfiteri monemur.dū enī ſic diſtincte tres ꝑſone diſtinguūtur.quid aliud qͣꝫ tres dn̄ a nobis intelliguntur.M Ipſa veritate ſe demonſtrate et racōe ꝓ-bāte citius videbitis neceſſariā in vnā eſſentiaꝑſonarū trinitate. et nichilomius ꝑ omīa ne-ceſſariū in tribꝫ ꝑſonis indiuidue ſb̓e vnitate.Cā iā ſuꝑius de eo loquerer emgmnatice qꝛ nōpoterā ꝓprie quid dixi eſſentia dei eſſe. F. luce.M¶ De luce quid gignitur? F. Splendor.