¶ Incipit ꝓhemiū libelli.Apiētia dei q̄ os muti aperuit. et rudibili aīali hūana ꝟba formare tribuit. meqͦꝫ nō ſolū ſermone. ſꝫ etiā ſciētia imperitum adfandū impellit atqꝫ ꝑ ſe et de ſe intellecta alijspie innoteſce̓ ꝯpellit. Huiꝰ gͦ inſtinctu ad vtili-tate ut ſpero plurimoꝝ ꝯmitto iterū me corro-dendū dentibꝫ inuidoꝝ. et forſitan ꝯfouendumcordibꝫ vite dilectoꝝ. Cum xp̄us dicat veritaset vita. Hec eſt vita eterna ut te ſolū ſūmū deūcognoſcant. conſtat ꝓfecto racōnalem naturāad hͦ factā. ut factorē ſuū veru deū intelligat.intelligēdo diligat. et dligēdo in eo qͥ eſt eter-na vita eternaliter beate viuat. Diuinitatis gͦeſſentiam racōnabiliter inueſtigare. eſt ad vi-tam eternam feſtinare. Hanc vero negligēdoignorare. eſt utiqꝫ indeſmēter ad mortem ꝓpe-rare. qꝛ mmirum Hic ab ea ignorabitur dumqn̄qꝫ a beata vita ſequeſtrabitur. Quāobremcūde hac p̄clara materia plurimi ſanctoꝝ pa-trū multa glorioſa conſcripſerint ip̄amqꝫ remſimplicioribꝫ obſcuro mō reddiderint libet meꝑ hec ꝯdenſa qͣſi quādā ſemitam ſtilo ꝯplana-re. qua infirmis intellectibꝫ relicto erroris de-uio ꝑ planu veītatis liceat libere ambulare. Sꝫhic quilibꝫ inuidus nebuloſa facie michi for-taſſis occurrit. et virus diu ſb̓ liuido corde cō-tectū in me acerbiter euomit. Quid tu inqͥens