Pro hoꝝ declaracōne ſciēdū ꝙ hec miſcd̓ie oꝑaſūt om̄ibꝫ tanqͣꝫ obligatoriā et cadūt ſub p̄ce-pro dedilectōe ꝓximi. ad cuius p̄cepti dilectione ꝑtinet ut nō diligamꝰ tm̄ ꝟbo neqꝫ līgua ſꝫoꝑe ⁊ veītate. .j. Io. iij. et ꝙ vnūſquiſqꝫ alteri faciat qd̓ ſibi ab altero vult fieri. Math̓ .vij. quecunqꝫ vultis ⁊cͣ. Sꝫ qm̄ hͦ p̄ceptū ē affirmatiuūideo lꝫ obliget ſꝑ nō tn̄ ad ſꝑ ꝓ loco et tꝑe iux-ta qd̓ exigit ratio et ordo caritatis/ qui vult ꝙexponatur corpus ꝓ aīa ꝓximi et ſb̓ſtantia ꝓeius ſalute corporali. Poterit ergo ſic interrogari pͥmo ſi expoſuit corpuſ ꝓ anima ꝓximi exiſtentis in ꝑiculo danationis/ exempli gratiācū ſeduce̓tur a fide ab he̓ticis ſeu infidelibꝫ ſi potuit eū a tali ꝑiculo liberae̓ ſme ꝑiculo ꝓ̓e aīelꝫ cū ꝑiculo vite corꝑalis et nō fecit morl̓r pec-cauit. ẜm tho. et alios doc. Si aliqn̄ ſciuerit ali-quē in extremanccitate poſitū/ ab om̄ibꝫ dereli-ctū dolere ſitire clamare anxiari auxiliū poſtu-lare et a nemīe ſb̓ueniri/ ut ſepe ſolꝫ eueīre tꝑepeſtis/ ꝓpter qd̓ ip̄e mēte fragilis ī tāta anxietare poſitꝰ ⁊ deſꝑatꝰ impatiēter tolerat. nā hͦ caſucū veriſil̓r nō tm̄ de corꝑe ſꝫ ec̄ de eiꝰ aīa dubitet̉qͥlibꝫ talē hoīem derelīques nec ſb̓uenies etiāſitalis eſſꝫ ſuꝰ inimicꝰ capitalis hoīcida ē. lxxxvidi. paſce. ⁊ morl̓r peccat ſi nō diligit ꝓxim ſuūſic̄ ſeip̄m. Si ſciuei̓t vel videi̓t alique ī extremainfirmitate corporali degēte ab om̄ibꝫ derelictūnō tn̄ deſꝑatū ⁊ nō ei ſuccurrei̓t ore dulcit̉ ꝯſulādo ⁊ corꝑe obſequiū quātū potuit p̄ſtādo morl̓r
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten