L gv
tantum de indulgēcia. intelligitur ſemel tm̄haberi ẜᵐ Tho. Vn̄ ſi quis multis vicibꝰiret ad vnā eccām in die in qua ē indulgecia. ⁊ ſēꝑ de nouo offerret nō habe̓t ꝓpteaindulgenciam n̓ ſemel. Sꝫ in eccā ſancti patri de Roma ē ꝑpetua indulgēcia. xl. dieꝝ etquociēs ingreditur tociēs obtinꝫ Tho Nōꝙ indulgencie ẜᵐ pe. de palu. ī quo tantū valent quantū ſonat et ī foro dei ⁊ hͦ ⁊ in purgatorio ſic ītelligi debet. ꝙ qͥ lucratur īdul-gencias vigīti annoꝝ tantū ſibi valent adremiſſione pene ꝓ peccatis ſuis quātum illivaluiſſent vigīti anni penitencie iniuncti. ſiillis. xx. ānis penituiſſet. alit̓ eccā decipe̓t.Sꝫ ſic̄ penitencia quanto fit ī maiori caritate tanto eſt magis ſatiſfactoria. ſic iſti vi-ginti anni lucrati tanto ſunt plus vel minusſatiſfactorij iſti ꝙͣ illi. quāto penitencia iſtius fuiſſet magis ſatiſfactoria ꝙ illi. Et ꝓpt̓hoc indulgencie ſunt maxime vtiles pecca-toribus et ſecure qui ſepe recidiuant ⁊ nonfacile abſtinent per totum annum a mor-tali ſicut abſtinent vno die qūō datur indulgencia. Quibſdam ꝓbabiliter videtur