carnales. id e̓. ꝓ in digno porrectas cū eſſet malevite et hmōi vl̓ ꝑ obſequiū tꝑale factū collatoriipſius beneficij. qꝛ peccauit mortaliter. Si bn̄fi-ciū curatū ꝑ p̄ces ſuas recepit. et ſi alias dignuſfuit vel ſit qꝛ tales p̄ces eſtimāt̉ ꝓ ſimplici licetporrige̓ p̄ces ꝑ ſe ſi alias ē dignꝰ tn̄ n̄ tenet̉ renūciare. Pro bn̄ficio aūt ꝯmiſit ſymoniā. vn̄ et mortale. hec Tho. forte indigno tāꝙͣ ābicioſo ⁊ p̄ſumtu-oſo qꝛ l̓ etiā ꝓ bn̄ficio in generali intendes ad ſuiſuſtentationem non ad curam. nec magiſ curatumpetēſ ꝙͣ aliud. ¶ Si querit vel habet beneficiuꝫnon intendens clericari ſed vxorari. et īterim gaudere de fructibus beneficij. videtur vſurpatio re-rum eccleſiaſticarum et econtra intentionem dotātium eccleſias et ideo graue peccatum. ¶ Si nonfuit electus a patronis vel collegio et confirmatꝰper ſuperiorem ad quem ſpectat ſiue per Epiſco-pum inſtitutus ſed de mādato domini temporalisvel per potentiam accepit. Et dicitur intruſus qꝛfur eſt et latro. nec poteſt aliquid diſponere de tēporalibus vel ſpiritualibus. vnde nec abſoluerenec ſacramenta miniſtrare poteſt parochianis ta-lis eccleſie. ſed in quolibet actu huiuſmodi peccatmortaliter. Si reſignauit alicui beneficium quodhabet eo pacto ꝙ detur conſanguineo. vel ꝓpterpeccuniam ſibi datam quia ſymonia eſt et mortalein vtroqꝫ nec poteſt ille retinere tale beneficiunſic ſibi collatum. Si fecit commutationeꝫ ſui beneficij vel eccleſie cum beneficio alterius vel eccleſia ꝯueniēdo īter ſe abſqꝫ iudicio ſuꝑioꝝ ad quosſpectat collacio bn̄ficioꝝ. quia ſymonia reputatur

di. ni