ſed procul dubio quouſqꝫ leuemus oculosin celū vnde veīat auxilium nob̓. quouſqꝫ fidutiam nrām totam in deū iactemus. quātoplꝰ īnitimur ſoli nr̄e induſtrie baculo tantoin ꝓfūdiorē abiſſum nr̄e pͣuitatis demergim̄⁊ nō nͥ fetorē tetꝝ ⁊ horridū r̓portamꝰ. Quidergo dicet aliqͥs tēptabimꝰ ne deū. a̓ pleni cōſcīa peccatorū. indeuoti. ſordidi. diſtracti. etdiſtēꝑati ad ſacramentū hoc ſalutiferū ſubſpe miſei̓cordie ſoliꝰ accedamus. dixi iam utagat nrā īduſtria qd̓ potei̓t ut ſit abſqꝫ conſcīa pcc̄i moͣrlis ſꝫ in illa nequaꝙͣ ſpereꝰ alioqnͥ ſuꝑbiꝰ alioqṅ maledictiōem īcurrimꝰ q̄poīmꝰ fidutiā in hoīe. et carnē brachiū nr̄malioqṅ deiqꝫ ſēꝑ ⁊ ī p̄cipitiū imꝰ. Agnoſcaꝰꝙ omēs iuſticie nr̄e ſūt ut pānꝰ mēſtruateaut velut leproſi faſcie ſuꝑ quibus ſtillamꝰquotidie ſaniē pcc̄ōꝝ. Qua fronte igit̉ quave fidutia infectionē ad placādū deum audebimus on̄dere. Caueamꝰ ne pociꝰ irriteturplane ſic ē. Si mille annis valerꝫ aliquis ſediſponere ad dignitatē celebracōis nec ſic jſe attingeret. Quid idcirco in breuūi morulafacere poteris coniectura. Interrogat ſe frequenter ille cuius ſupra memī ſi dignus eſtaccedere. ſi ſufficienter preꝑatꝰ heſitat. pͥmūtremiſcit. reformidatqꝫ. Tandē ſic rn̄det