nō relinquat ꝯſcīam pcc̄i mortalis aut īpedimenti legittimi ⁊ que deuotionem atqꝫ reuerentiam ad ſacramētū penitus nō excludatSed pollutum modo dicto poſſibile ē iſta ī ſeſentire nō lōge poſt talē paſſionem ymo ꝙhuīlior deuotior ⁊ ordinacior ⁊ reuerēcior adſacramentū accedit. Conſtat enī ꝙ obſcenitas humorū iſtius cū ſuis reliquijs nō ꝑpetuo durant. nec ꝑpetuo ad celebracōeꝫ impediunt. Et ſi datur ſpaciū vigintiqͣtuor hoa̓ꝝſicut. Albertus det̓mīare videtur. Poterat aliquis vna hora purgatior effici ꝙͣ aliꝰ ī centūCur nō igitur fiat ad celebrādū ſimilit̓ aptior. Porro ſi tīmeat̉ r̓uerſio taliū illecebraꝝet paſſionū tꝑe celebracionis poſſunt vtiqꝫ⁊ in oībus cōtingere. vel ex aſpectibus ſolispͥoribus vl̓ ex corruptela natue̓ l̓ dyabolicaoꝑatione. Hec nrā cōſideratio maxime locūhabet in r̓ligioſis viris et ꝯtēplatiuis quorūē ad deū facil̓ ꝯuerſio ꝓpter fortē habituacōnem. ꝓpter etiā carnis ſb̓iectionē dum vigilant. Raro autē apud ſecularit̓ viuentes a̓nouā bn̄ viuendi formā īchoantes. tal̓ repētina ſeu leuis recollectio deuocōis inueniturCeſſare eos idcirco aut tardiꝰ accede̓ ad ſacramentū hoc reuerēdiſſime tractādū ꝯueītHabet p̄terea locū nrā cōſideracō vbi illuſio