bentes in ꝓximo diem xp̄i. ⁊ lumen ecc̄īe. ⁊ nihil vidētes. aperiitquaſi ſcientes omnia. acuti ad vana. hebetes ad eterna. ⁊ longe diſputatōnis anfractu. ꝓdentes inſcientie ꝓprie cecitatē. Itaqꝫ dumcupiunt ſubtilibus volitare ẜmonibus. qͣſi noctue in lumine vanuerūt. ¶ Veſpertilio animalignobile a veſpere nomen accepit.Eſt autem volatile. idēqꝫ quadrupes. ⁊ dentibus vtitur. qͣs in alijsauibus reperie non ſoleas. Paritvt quadrupedia. non oua. ſꝫ pullos viuentes Volitat autē in aereauiū more. ſed crepuſculo veſpertino cōſueuit offendi. Volitat autem. non aliquo pennaꝝ. ſed mebrane ſue fulta remigio. qūo ſuſpenſa velut pennarū volatū circūfertur atqꝫ vegetatur. Habet ⁊illud hoc vile animal. ꝙ ſibi inuiceꝫ actherēt. ⁊ quaſi ſpecie botrionis ex aliquo loco pendent. ac ſi ſevltima queqꝫ laxatierit̓ omnes reſoluuntur. Qd̓ fit quodā munere caritatis. que difficile in hominibus hmōi reperitur ¶ Eſt eciāgalli cantus ſuauis in noctibus.nec ſolum ſuauis. ſed eciam vtil̓.qui quaſi qͥdam bonus cohabitator ⁊ dormitantē excitat. ⁊ ſolicitum admonet. ⁊ viantē ſolatur.ꝓceſſum noctis canora ſignificatione ꝓteſtās Hoc canente. latroſuas relinquit inſidias. Hoc ipſe lucifer excitatus oritur celūqꝫ illuminat. hoc canente. meſticiā trepidus nauta deponit. omniſqꝫ crebro veſpertinis flatibus excitatatempeſtas ⁊ ꝓcella miteſcit. Hocdeuotus affectus exilit ad p̄candum. legendi quoqꝫ munus inſtaurat. Hoc poſtremuꝫ canente.ipſe eccleſie petrus culpam ſuamdiluit. quam priuſꝙͣ gallus cantaret negando contraxerat. Iſtiuscantū ſpēs omnibus redit. egrisleuatur incōmodū. minuitur dolor vulneruꝫ. febrium flagrantiamitigatur. reuertit̉ fides lapſis.iheſus titubantes reſpicit. errantes corrigit. Dennqꝫ reſpexit Petrum ⁊ ſtatim error abceſſit. Pulſa eſt negatō. ſecuta confeſſio. qd̓non fortuitu accidiſſe. ſed ex ſententia domini. lectio docet. Sicenim ſcriptū eſt. quia dixit Ih̓sad ſimonem. Non cantabit gallus priuſꝙͣ me ter neges. Benefortis in die petrus. nocte turbatur. ⁊ ante galli cantum labitur.⁊ labitur terco. vt ſcias. non incōſulta effuſione ſermonis eē ꝓlapſum. ſed mentis quoqꝫ mutatione turbatū. Idē tamen poſt gallicantum ſit fortior. ⁊ iam dignusquem xp̄s aſpiciat. Oculi em̄ dn̄iſuꝑ iuſtos Agnouit veniſſe remedium. poſt quod iam errare nonpoſſit. ⁊ in virtutē ab errore mutatus amariſſime fleuit. vt lacrimis ſuis dele̓t errorē Reſpice nosquoqꝫ dn̄e ih̓u. vt ⁊ nos propria