De impedimētis accētusſb̓. ſyllabis ſp̓ ſyllabis .i. nunc apud modernosIn pͥ mis medijſqꝫ modo regimꝰ moderato.i. vltima ſyllabadictionesUoces accētu finis regitur ſub acuto¶ Dicit ꝙ moderatꝰ accētus habet fieri (modo) .i. apud modernos īprimis ⁊ medijs ſyllabis. Et appellat̉ media ſyllaba quecūqꝫ eſt īter pͥmam ⁊ vltimam. Accentus ꝟo acutus habet fieri in vltimis ſyllabistm̄ Grauis vero accētus poteſt eſſe in quacūqꝫ ſyllabavltima ſyllaba tenetſp̓. accentumAccētum: per quem regit̉: vox vltima ſeruatſpͥ. ſyllabamagis ꝓprieſp̓. accētumAut hunc iunctaꝝ ꝓprius tenet vna duaꝝſpͥ. ſyllaba ſcꝫ moderato ⁊ acutoſṗ. accentumDatqꝫ grauem iure. quecūqꝫ carebit vtroqꝫſo. accētus ſpͥ. ſyllaba ſcꝫ moderato ⁊ acutoHos ſolos vſu debes ſeruare moderno¶ Hic autor probat ꝙ nos non habemꝰ niſi accētum grauem acutūet moderatum. Et d̓t ꝙ vltima vox. id eſt vltima ſyllaba. ſeruat accentum moderatum vel acutum. Et quecūqꝫ ſyllaba caret vtroqꝫ. id eſtmoderato ⁊ acuto accētu dabit grauem accētum Et ſic ptꝫ ꝙ nos nonhabemꝰ niſi tres accentus. ideo dicit (Hos ſolos ⁊c̄).i. dictio vnius ſyllabe facitAccentum tibi vox monoſyllaba reddit acutumſp̓. monoſyllabe dictionesSunt quedā quibꝰ eſt grauis accētus qͣſi uullꝰ..i. prepoſitiones.i. cōiunctionesUt cōiunctiue voces et prepoſitiue¶ Cauſa huiꝰ eſt propter encleſim. quam habent cōiunctiones ſuperaccentum precedētem. ꝓpter caſuale cui deſeruiūt prepoſitiōes. ¶ Hicſpecialiter diſtinguit accētum dictionū in quibꝰ eſt. et hoc facit vſqꝫ adillam partem (Accentus normas) Et primo in dictionibꝰ monoſylla-bis. Et dicit ꝙ ipſe monoſyllabe dictiones proferuntur acuto accentuvt dos ⁊ flos. Deinde dicit ꝙ ſunt quedam monoſyllabe dictiones qͥbus eſt grauis accentus quaſi nullꝰ id eſt non omnino grauis. vt ſuntcōiunctiones ⁊ prepoſitiones monoſyllabe.i. dictio hn̄s tm̄ duas ſyllabas tenetDictio cui: tm̄ duplex eſt ſyll̓a: ſeruatſṗ. ſyllabamᵐ .i. ſiue ſit longa ſiue breuisAccētum ſupra primā. ſit longa breuiſqꝫ