De primis ſyllabisvt qualis talis. dcōnes duaꝝ ſyllabaꝝ .i. vocoA ſuper l tardant diſſyllaba. ſed calo verbumillam p̄pōnemhoc nomen .i. adiectiuūAc alit atqꝫ malum quod mobile demo. palamqꝫdea pabulorumturris ligneaAtqꝫ phalam. ſit deinde pales his iuncta phalanxqꝫAtqꝫ ſalum marebreuiantur.i. q̄ deſcendūt ab iſtis. vt phalernūHis que naſcuntur pariter quoqꝫ corripiuntur.i. que habent creſcētiam in gtōſp. noīaHec quibus eſt creſcens gͣtūs corripe. ſicut.i. auispaludisin grōSal ſalis atqꝫ paris. calo dematur et alescorripis inſtrumētū mittēdi iaculavt talio valeoQue polyſyllaba ſunt breuias. baliſtaqꝫ tollesinſtrm̄ qͦ ludit̉. obſcuritas. piſcis qͥdā. aſꝑitas viaꝝ. ſordetcaligo balenaqꝫ. ſalebra ſqualetAlea¶ Dicit autor ꝙ a ſuꝑ lin pͥmis ſyllabis ꝓducit̉. ⁊ hoc eſt veꝝ in dcōi-bus diſſyllabis .i. in dcōnibꝰ duaꝝ ſyllabaꝝ. vt talis qualis. Sed notaexceptiōes in textu poſitas que ibi incipiūt (Sed calo ꝟbū)que poſtea ponūturvt ſamo ſtramenAſuper intardant diſſyllaba queqꝫ ſequūturhͦ ꝟbū. exceptaeſuries. veſtis p̄cioſaa do dasSunt damus atqꝫ fames chlamis. ⁊ tn̄ ac amo demptaAtqꝫ thamosi perdo excipitur.i. dictiōes pluriū ſyllabaꝝQue polyſyllaba ſunt breuies. amitto ſit extrachorda cū qua iacit̉ telummaſſa lata plangoLamina lamentor. quibꝰ amentum ſociabisHic au. d̓t ꝙ ī pͥmis ſyll̓is a an̄m ꝓducit̉ in dcōibꝰ duaꝝ ſyll̓aꝝ. dēptisillis q̄ ibi ponūtur (q̄qꝫ ſequūtur) Tūc ibi (Que polyſyll̓a) Dicit ī di-ctōibꝰ polyſyll̓is aͣ ſuꝑ in corripit̉ p̄t̓ illa q̄ excipiūt̉ ibi (amitto ſit extra)Aſuper n̄ longam faciunt diſſyllaba. demehoc nomen hͦ ꝟbū. aīal quoddā .i. vetula piſcis qͥdāHinc manus atqꝫ cano: canis. his anus addas anaſqꝫcū qͥDicit ꝙ a ſuꝑ nī dcōibꝰ diſſyll̓is ꝓducit̉ vt paīs. In̄ excipit̉ manꝰbuſdā alijs. Manꝰ pl̓a ẜt. vn̄ꝰ. Pars hoīs ꝓmpta. ꝓtectio. turba ptāsChriſtꝰ. vindicta. miſeratio. munꝰ. ymago Oīpotctꝭ opꝰ d̓r eſſe inanCaīs A cane n̄ magͦ ſepe tenet̉ aper. Anꝰ Hic ꝓceditanꝰ. cꝰ male ſibilatanus. Et alibi. Dum ſe curuat anus retro ſibi ſibilat anꝰ. Et alibi.

Aante m