Mutatio vocaliumſtringit dicens ꝙ s nunqͣꝫ liqueſcit. ſcꝫ apud modernos poetas. Exempla querantur ab autoribꝰ antiquisduplexmultotiensCōſona bina per i dic ſepe per oqꝫ notariA. ꝓlatiomonſtrabitHoc quando fuerit vocū ſonus ipſe docebit¶ Dicit ꝙ ī vel v̓ ſepe fiūt ꝯſonātes. ſcꝫ qn̄ ponūtur in pͥncipio ſyllabealia vocali ſequēte. ⁊ qn̄ fuerit hoc. ip̄e ſonꝰ .i. ꝓlatio dc̄onis docebit id ēmonſtrabit. nam perdūt ſonum vocaliū. vt iuuo venusp̄ ponit̉.i. nō efficit̉ ꝯſonās ſonumNocali preiungitu non conſona. vinqꝫamittitille dictionesdocebitPerdit et hoc ſuauis q̄ror aūt aqͣ ligua probabittalis figuraᵐ a tali lr̄aincipitNā diphthogꝰ ab u noſtro nō inchoat vſunouꝰ modꝰ loquēdialiqn̄lępcedēteNdſqꝫ mndernꝰ habet qn̄qꝫ ꝙ s preeunte.i. qn̄ ſunt due ſyllabeSyllabā diuiditur tunc u vocalis habetur¶ Dicitu aliqn̄ ponit̉ ante vocalem in eadem ſyllaba. ⁊ tūc nō efficit̉cōſonās. immo ꝑdit vim ꝯſonātis. Et hoc eſt quādo iſte lr̄e. ſcꝫ. s. q. t.g p̄ponūtur. vt ſuauis. queror: aqua. et lingua. Q perdii vim cōſonantis ptꝫ ex ipſa prolatiōe. Patet etiam. qꝛ ſi eſſet conſonās tūc prima ſyl-laba huiꝰ dictionis aqua ꝓduceret̉ per poſitionē de qͣ et u cōſonantibꝰſed corripit̉ quod patꝫ in Ouidio. ibi. Cum dn̄s potādo nectare miſitaquas. nec etiā eſt vocalis. qd̓ patet in ipſa ꝓlatiōe. Et ſtatim cōſtitueret̉ diphthongꝰ per cōglutinationē duarum vocaliū in eadem ſyllabaſed non debemꝰ diphthongum inchoare per u. et ideo d̓t (Nam diphthongꝰ ab u nr̄o non inchoat vſu) Preterea d̓t ꝙ apud modernos ſyllaba diuidit̉ aliqn̄ precedēte u. vt ſuauis. ⁊ tūc u habet̉ vocalisUerfificatores h pro nulla reputabuūt¶ Dicit ꝙ h reputat̉ a verſificatoribꝰ pro nulla littera. nec ꝓ vocali necpro conſonāte. ſed eſt tm̄ aſpirationis notaſcꝫ ꝙ ponat̉ inter duas vocaleshabeātid eſt iDum teneant iotā vocales vndiqꝫ clauſumille lr̄e.i. duplex cōſonāsſpͥ. ꝯſonātesConſona intā duplex. duplices xzetaqꝫ fiūtſp̓. ꝯſonāshoc nomeninuenit̉Simplex zēta tn̄ reperitur. vt eſt perizonia