Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

tē nr̄aꝫ r̄colimꝰ mortuā nr̄ꝫqꝫiteritū īteriſſe: ac lignū viuificūⁿ ligno crucis affixū fructūnob̓ attuliſſe ſalutꝭ. Hec ē cōmēoratio gl̓ioſa: q̄ fideliū aīoſreplet gaudio ſalutari: ⁊ cū infuſiōe leticie deuotiōis lacrimas ſubmīſtrat. Exultamꝰ nimiꝝ nr̄aꝫ mēorādo lib̓atiōeꝫ⁊ recolēdo paſſiōeꝫ dn̄icā: perquā lib̓ati ſumꝰ: vix lacrimasꝯtinemꝰ. In hac itaqꝫ ſactiſſima cōmeoratiōe adſut nobisſuauitatꝭ gaudiū ſil̓ ⁊ lacrīe:qꝛ ⁊ ī ea ꝯgaudēꝰ lacrimātes ⁊lacrimamurᵈ deuote gaudēteſletas hn̄do lacrīas ⁊ leticiā lacrimātē: nā ⁊ cor īgēti ꝑfuſuꝫgaudio: dulces ꝑ ocl̓os ſtillatguttas. O dini amoris īmēſitas: dīne pietatꝭ ſuꝑabūdātiadina affluētia largitatꝭ: d̓ditei nob̓ dn̄s oīa qꝛ ſb̓i ec̄ ſub pedibꝰ nr̄isᵖ: ⁊ ſuꝑ vniu̓ſas terrecreaturas ꝯtulit nob̓ dn̄ij pͥncipatū. Ex mīſtris ēt ſpūuꝫ ſuꝑioꝝ nobilitat ⁊ ſublīat hoīsdignitatē. Admīſtratorijq nāqꝫ ſūt oēs ī mīſteriū ꝓpt̓ eos qͥhēditat ē ſalutꝭ capiat deſtīati: ⁊ cuꝫ tā copioſa fuerit erganos eiꝰ munificētia: volēs adhuc ip̄e ī nob̓ ſuā exuberantēcaritatē p̄cipua lib̓alitate mōſtrare: ſemetip̄ꝫ nob̓ exhibuit⁊ trāſcēdēs oēꝫ plēitudīeꝫ largitatꝭ: oēꝫ modū dilctōis excedēs attribuit ſe ī cibū. O ſingularꝭ ⁊ admirāda lib̓alitas:vbi doator vēit ī donū ⁊ datūē idē pēitꝰ cū datoreˢ: qͣꝫlarga⁊ ꝓdigia largitas: cū t̓buit qͥsſeip̄ꝫ. Dedit igr̄ nob̓ ſe ī pabulū: vt qꝛ ꝑ mortēʸ hō corruēat⁊ ꝑ cibū ip̄eˣ releuaret̉ ad vitācecidit hō ꝑ cibū ligni mortifeꝝ: releuatꝰ ē hō ꝑ cibū lignivital̓ ī illo pepēdit eſca mortꝭī iſto pepēdit vite alim̄tū illiꝰeſꝰ meruit leſiōꝫ: iſtiꝰ guſtꝰ ītulit ſāitatē guſtꝰ ſauciauit ⁊ guſtꝰ ſanauit vid̓ qꝛ vn̄ vl̓nꝰ ē ortuꝓdijt ⁊ medelaʸ ⁊ vn̄ morſ ſb̓ijtexīde vitā eueitᶻ. De illo ſiqͥdēguſtū dr̄ª: qͣcūqꝫ die cōederismorte morierꝭ De iſto v̓o legr̄ſi qͥs cōederit ex hͦ pāe viuet inētnū: h̓ ē cibꝰ qͥ plene r̄ficit v̓enutrit: ſūmeqꝫ īpīguat: n̄ corpꝰ ſꝫ corrn̄ carnē ſꝫ aīaꝫ: nō vētrēᵈ ſꝫ mētē hōi gͦ qͥ ſpūalia ali

mōia indigebat: ſaluator ipſemiẜicorſ d̓ nobiliori ⁊ potētiori hꝰ mūdi alim̄to ꝓ aīe refection pia diſpōe ꝓuidit: decensqͦꝫ lib̓alitas extitit ⁊ cōuēiensoꝑatio pietatꝭ: vt v̓bū dei et̓nū qd̓ rōnabil̓ creat̉e cibꝰ ē ⁊refectō factū caroᵉ ſe rōnabilicreat̉e carni ⁊ corꝑi hōi vid̓lꝫī eduliū largiret̉. Panē eī āgeloꝝ māducauit hōº: ⁊ iō ſaluator aitᵍ: caro mea ve ē cibꝰ: hicpāis ſumit̉: ſꝫ v̓e n̄ ꝯſumit̉: māducat̉ ſꝫ n̄ tͣnſmurat̉ qꝛ ī edētēmīme tͣnſformat̉: ſꝫ ſi digne recipit̉ ſibi recipiēs ꝯformat̉. Oexcellētiſſimū ſacrꝫ. O adorādū venerādū colēdū gl̓ificandū p̄cipuis magͥficādū laudibꝰ. dignis p̄cōijs exaltādū: cūctis honorādū ſtudijs deuotꝭꝑſequēdū obſeqͥis: ⁊ ſincerismētibꝰ retinēdū. O mēorialenobiliſſimū ītimis ꝯmēdādūp̄cordijs: firmit̓ aīo alligādūdiligēt reẜuādū ī cordis vt̓o ⁊meditatiōe ac celebratiōe ſedula recēſēdū: hꝰ mēorial̓ ꝯtīnuā debēꝰ celebrare mēoriā vtilliꝰ cꝰ ip̄ꝫ fore mēoriale cogͦſcimꝰ: ſꝑ mēores exiſtāꝰ: qꝛ cꝰ donū vl̓ munꝰ freq̄ntiꝰ aſpicit̉. hꝰmēoria ſtrictiꝰ rtinet̉. Lꝫ igr̄hͦ mēoriale ſacr̄ꝫ ī qͦtidiāiſ miſſarū ſolēnijs freq̄ntet̉ᵏ ꝯuēiēstn̄ arbit̉mur ⁊ dignū: vt d̓ ip̄oſel̓ ſaltē ī āno ad ꝯfūdēdā ſpālit̓ hēticoꝝ ꝑfidiā ⁊ īſaniāˡ memoria ſolēnior ⁊ celebrio hēat̉In die nāqꝫ cene dn̄i: quo dieip̄e xp̄s hͦ īſtituit ſacrꝫ: vniuerſal̓ eccl̓ia ꝓ pēitētiū recōciliatiōe ſacri ꝯfectiōeᵐ criſmatisad īpletōeꝫ mādatī circa lotionēⁿ pedū ⁊ alijs pl̓imū occupata plene vacare nō pōt celebratiōi hꝰ maximi ſacri: hͦ enīcirca ſcōs qͦs ꝑ āni circulū veneramur ip̄a obẜuat eccl̓ia vtꝙͣuis ī letāijs ⁊ miſſis ac alijset ip̄oꝝ mēoriā ſepiꝰ renouēꝰ:nihiloꝰ tn̄ ip̄oꝝ natalicia certis diebꝰ ꝑ annū ſolēnijs recolat: feſta ꝓpt̓ hͦ eiſdē diebꝰ ſpālia celebrādo: ⁊ qꝛ ī his feſtiscirca ſolēnitatꝭ debitū aliqͥdꝑ negligētiā: aut rei fāiliarisoccupationeꝫ: aut al̓s ex humana fragilitate omittit̉ ſtatuit ip̄a mr̄ eccl̓ia certāº diē inqua generalit̓ oīum ſanctoꝝᵗ

q. j. videntes.m Nr̄aꝫ. eternā.n Et viuificuꝫ .ſ.chriſtum.o Lacrimamur.ſi. ij. ad chor̄ .vj. deexceſ. p̄la. nimis .j.in prin.p Sub pedibusnr̄is. pſal. viij. dn̄dn̄s nr̄. Et ad heb̓.ij. vbi dicit apl̓soīa ſubmittēdo nidimiſit nō ſubiectū⁊ ꝯcor. de maio. ⁊obe. ſolite circa fi.Io. an.Adminiſtratori. ſumptū ad heb̓.vj. capl̓o.r Semetip̄m. adephe. v. io. an.g Cū datore. cōcor. de ꝯſe. di. ij. nemoyſes. de ſū. tri..§. vna. in prinveipſuꝫ. no.ma ſalutationiſij qͥs offert ſeip̄mqua breuitatis eētcā multū vtor. Itnoͣ. ꝓ theologis.tenent ꝙ idē opumeritoriū laudabilius eſt in vouentovel ꝓfeſſo qͣꝫ alio.ꝓbat. quia voueropus latrie eſt. q̄cipua virtꝰ eſt inmorales. opꝰ autnobilioris virtutꝭ ēmeliꝰ ⁊ magis meritoriuꝫ. ⁊ de latriaq̄ eſt cultꝰ ⁊ruiti. iiij. venerabiliSecunda q̄vouēs nō ſolum qͦad actū ſꝫ etiā quead ptātē ſubijcit ſedeo vt decet̉o altere non poſſit.dat ẜm anſhemūde ſimililinibꝰ cū det fructū ⁊ arborē. qͣꝫ qͥdat ſolū fructum.ectivoilit̓ voluntu īrmat̉ in boniIꝑfecneꝫirtutis ꝑtinetaliqͥd agere ex voluntate firmata inbono. vt pꝫ ꝑ phiphū. ij. ethicorū. Et auguſtinuselix neceſſitas q̄ad meliora cōpellit. ergo magꝭ meritorium.v Mortē. clariꝰad ꝓpoſitū dixiſſetquia ꝑ cibū ī mortē homo ⁊cͣIpſe. homoMedela. ⁊ ſicde cibo dicere poſſumus. cibꝰ danauit qͥ ſaluauit. vt d̓

muliere dr̄. ⁊ no. derſac. vnc. c. vno. ꝟ. pefrōtis. ſꝫ nō ē idē ſpecie. vt hic patet.Euenit. ꝯcor. prefatio crucis. vt dixis. e. com. de ſū. tri. ca.j. ſuꝑ verbo cruci.a Dicit̉. gen̄. ij. circa mediū.b Legit̉. io. vj. circa finē. de pe. diſ. ij.caritas ē a q. io. an.c Animaꝫ. de offi.or. īter cetera. io. an.d Uētreꝫ. de cōſe.di. ij. vt qͥd paras.e Factuꝫ caro. io.jͣ. de biga. debitu.f Homo. pſal. lvij.attēdite popule meꝰAit. i0. vj. de conſe. diſ. ij. duplicit̓.h Cōformat̉. videqd̓ no. de cōſe. di. ij.nō iſte. ⁊ qd̓ no. ⁊ dixi de iudeis. ⁊ ſi iudeosi Licet igit̉. ſecunda pars.k Frequent̉. qd̓ exmultis cauſis ſapīadei vtile fore p̄uiditqd̓ dic vt de cōſe. di.ij. iterat̉.Inſaniā. de qͥbuſdam illoꝝ erroribusde cōſe. di. ij. cū oē.m Cōfectione. quefieri dꝫ ſingulis annis. ⁊ vetꝰ cremari. d̓ꝯſe. di. iij. lr̄is. Et poteſt fieri tꝑe interdicte. d̓ ſē. ex. qm̄. li. vj.n Lotionē. io. iij.o Certā diē .ſ. kalen. nouēbris ſic dicti. qꝛ nonꝰ mēſis inchoando a martio.vt inchoabāt antiqͥ.qͥ ſolū decē menſeshabuerūt vſqꝫ ad tēpus iulij ceſarꝭ ⁊ nume popilij. ⁊ tūc diſtīctio ⁊ correcto annō ẜm curſū ſolis redeūtis in fi. anni adeundē punctu additi fuerūt duo mēſesin pͥn. anni .ſ. ianuariꝰ ⁊ februariꝰ ⁊ ꝓpt̓horas. vj. q̄ ſuperātoportuit ſingulis qͣtuor annis addi diēbiſextilē. qd̓ dic vt d̓ver. ſig. qͣſiuit. ⁊ tūctꝑis iulius vocabat̉quintilis ⁊ auguſtusſextilis. qui poſtca aiulio ⁊ auguſto denominati fuere. vl̓ propter ip̄oꝝ ortū. velꝓpt̓ reꝫ ꝓſpere geſtāp Oiuꝫ ſanctoꝝ. qͦitalici anſeres deuorat. qd̓ romani face̓nō deberēt. vt enimdicit ābro. in examērō. v. me̓ito debes anſeribꝰ rōa ꝙias