Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

cōtra ſuos expulſoresᶜ ⁊ eoꝝ īhac ꝑte ꝯſiliariosº ⁊ fautoresᵗdūmō ciuitates vl̓ locaᵉ hmōieiſdē expulſoribꝰ cōſiliarijs ⁊fautoribꝰᵍ ſint ſecuraº: ⁊ ip̄iˡ ꝑſonalit̓ vel ad domūᵏ ſi hͦ tutefieri valeat: alioqͥnˡ publice ineccl̓ia cathedraliˢ ioci vel domicilij eorūdē citati fuerint:libere ꝓcedē ꝓut iuſticia ſuadebit. Si v̓o dicti ep̄i auſi n̄fuerīt hmōi ſuos expulſoresvel eoꝝ cōſiliarios aut fautores dicto modoⁿ citare vl̓ ipſimalicioſe impedimētū p̄ſtiterint ne potuerint ſic citari: licitū ſit eiſdem ep̄is vt expulſores ꝯſiliarioſ ⁊ fautores eoſdēdiebꝰᵖ aliqͥbꝰ dn̄icꝭ vl̓ feſtiuiscū ppl̓us conuenerit ad diuinaᵉ: vt ſic facta citatio ad eosꝑuenire viſimiliꝰᵍ p̄ſumat̉ᵗ: citent vel citari faciāt publice ī

eccl̓ijsᵛ ciuitatū vl̓ locoꝝ inſigniū p̄dictoꝝ: ⁊ ꝓcedāt deideꝯ ipſos: ſi citati talit̓ ſtatutoip̄is ꝑēptorio termīo ꝯpetētiⁱcorā eiſdēʸ ep̄is noluerit cōparere: ac ſi citati legitīe al̓s extitiſſēt. Eiſdē etiā ep̄is idulgemꝰᶻ vt int̓ ſuos ſubditosª neob defectū iuſticie diſpendiūaliqd̓ patiant̉ʰ poſſint ī dioceſibꝰ alieniſī qͥbꝰ morāᶜ traxerītdūmō ꝑ ſe vl̓ ꝑ aliū hoc ī ſuisꝓpͥis dioceſibꝰᵍ facere nō audeant vel nō poſſint: iuriſditionē ſuā oīmodāᵉ exercereᶠ: itatn̄ ꝙ ſubditi qui expulſores vl̓eoꝝ fautores aut cōſiliarij nōfuerītª: vltra duas dietas aneᵗ ſue dioceſis non trahant̉ᵏ. Uolumꝰ inſuꝑ vt ante oīa adioceſanisᵐ locorum in quibꝰmorā traxerint petant licentiā in p̄miſſisⁿ quā ſi obtinere

Expulſores. tales cenſent̉ etiā qui venientē nō admittūtff. de acqui. poſ. clam poſſidere.ui ad nundinas.cit ad delictū. ⁊ qͦ nōCōſiliarios. ēadijcit de penis figꝫ tenet̉. ſꝫ primꝰ plꝰrca delictū qͥs obvt ibi quō aūt de filigat̉ ei ꝯͣ quē non eicui dedit no. d̓ re. iu.nulex cōſilioen̄. ſnuſmōiviciniora qͥbꝰ hbitare ⁊ ius dice̓ poſſūt.Fautoribꝰ. nonSicvl̓ ip̄oꝝ ꝓcuratoribꝰꝛ in his arduis nō cogit̉ qͥscuratoreꝫ dare. de hͦde ꝓcu. querelā. v. q.iij. ſi egrotās.hͨ Secura. vide qd̓dicā. jͣ. de re. iudi. paſtoralis. ꝟ. piſana.ſuꝑ hac ſecuritate īſtat̉ verbo ep̄oꝝ.jͣ. dicā. ⁊ debent eſtEcura etiam quo adſter. vt li. nō cōteſ. accedens. ij.i Et ip̄i. expulſoreſcōſiliarij vel fautores. ⁊ tolle lr̄am citati fuerint que eſt. jͣ.k Domū habitationis. facit cle. sͣ. deelec. cauſaꝫ. §. j.l Alioquin .i. ſi perſonalis citatio vl̓ addomū tute fieri nonpōt.m Cathedrali. ꝯcor. pre. decre. cām. ⁊ ē hoc ſpāliſſimū. ⁊ facitn Dicto modo: ꝑſonaliter ad domū habitationis vel in ecquod dixi. sͣ. ti. ꝓxi. dudum.cleſia cathedrali domicilij.o Ut expulſores. lr̄am citent vel cītari faciant ⁊cͣ.p Diebꝰ. nō videt̉ ergo ſufficere ꝙ vna die fiat citatio. duoaūt ſufficiāt. qꝛ pluralis locutio ⁊cͣ. d̓ p̄ben. is cui. li. vj. ij. Rn̄.jͣ. de re. iu. pluralis. li. vj. tutiꝰ tn̄ eſt ꝙ fiat tribꝰ diebꝰ. de cle. nōreſi. ex tue. xxiiij. q. iij. de illicita.Feſtiuis. ſpālis caſus quo fit citatio die feriato ꝯͣ id. sͣ. defe. c. j. ⁊ vlt. in pͥn. C. de fe. l. fi. ⁊ rō huiꝰ ſtatim ſequit̉. Aliqͦͥ nōcurat an fiat citationis p̄ceptū vl̓ citatio die feriato. ſꝫ an fiatad diē feriatā. ⁊ tunc etiā diſtinguūt an citet̉ vt cōpareat anvt rn̄deat. de quo ſatis ſcripſi in pre. decre. vlti. de fer. in pͥn. ⁊guil. in ſpe. de cita. §. j. ꝟ. ite excipit̉ ꝙ citatio fit ad diē. ⁊ ꝟ ſe.r Ad diuina. Quid ſi cōueniſſent ad audiēdū verbū dei. ſatputo ſatiſfactū cōſtitutiōi ꝑ id qd̓ ſequit̉. ⁊ qꝛ p̄dicatio verbidei in diuinis includit̉. fa. de offi. or. inter cetera. ⁊ ſic in loco interdicto hec citatio fieri nō poterit. de ſen. ex. rn̄ſoⁱ. ⁊ facit qd̓ſcripſi poſt hoſti. de clāde. deſpō. c. fi. ſuꝑ ꝟ̓bo eccleſijs.s Ueriſimiliꝰ. qͣꝫ ſi fieret alijs diebꝰ vel loco.t Preſumat̉. nō eſt p̄ſūptio iuris ⁊ de iure. que dr̄ fictio. reciperet enī ꝓbationē cōtrariā. qui ma. accu. poſ. c. fi. io. an.v Eccleſijs. nō repetit cathedralibꝰ ꝓpter verbuꝫ locoꝝ qd̓ſubmittit. ⁊ eſt ſi. jͣ. de ſen. ex. c. j. ⁊ sͣ. ti. ꝓxi. c. j.x Cōpetenti. de ap. cum ſit.y Eiſdem. expulſis.Indulgemꝰ. In duobꝰ ꝯſiſtit hec indulgētia. qꝛ ſubditostrahūt inuitos. ⁊ qꝛ ſufficit dioceſanoꝝ licētiā petere. ⁊ hͦ locū hꝫ in expulſis. Alij ꝟo int̓ ſubditos volētes in alioꝝ dioce.de licētia dioceſanoꝝ ius dicere poſſent. vt ſatꝭ ſcripſi. d̓ of. le.nouit ſuꝑ. j. glo. int̓ inuitos nō. de offi. ordi. cū ep̄s li. vj.a Subditos. etiā laicos in his q̄ de iure vel ꝯſuetudine ſpectāt ad foꝝ ipſoꝝ. de excep. c. ij. li. vj. Int̓ nō ſubditos gͦ qͥrogare vellēt iuriſditionē ipſiꝰ. nō habita lꝫ petita dioceſani licētia iudicare nō poſſet ꝑ hāc lr̄aꝫ. ꝑ quā idē puto ſi alt̓ ſoluseſt ſubditꝰ ſit reꝰ vel actor cuiꝰ aduerſariꝰ nō ſubditꝰ ibi ligarecōſenſit. cū hoc ius p̄iudiciale ⁊ exorbitās a cōmuni iure nōſit dilatandū: de re. iu. q̄ a iure. li. vj. fortius ſi alter diſſentit. ſi

dixiſſet de ſuis ſubditis tūc potuiſſet de ſubdito etiā inuitoactori non ſubdito iuſticiā facere. Iſta tn̄ lr̄a ſic late poſitacōp̄hendere ēt vr̄ eos q̄ nō rōne domicilij ſꝫ delicti vel contractus ſubditi ſunt. qd̓ nō puto fuiſſe de mēte nec talis ꝓprie ſubditꝰ dr̄. lꝫ ſortiat̉ foꝝ quo ad caſum illū.batiant̉. ipſiſubditi.c Moram traxerint. in hoc differthoc dictū a p̄cedēti. nā ibi ꝓcedit inloco viciniori. hicnō curamꝰ an̄ alterlocꝰ inſignis ſit vicinior. dumō iſte n̄diſtet vltra duasdietas vt ſequit̉.d Dioceſibꝰ. velipſarū parte. vt. sͣ.in prin.e Omnimoda ꝫ.tꝑale ⁊ eccl̓iaſticaꝫſpūalē. ciuilē ⁊ criminalem. etiā ſi depoſitionē bn̄ficij vl̓ordīs exigat. Periſtud enī omnimodā ſatis patꝫ ꝙ iuriſditio ſumit̉ hicvt genꝰ cōp̄hēdēsetiā merū ⁊ mixtūimperiū. ff. de iuriſditione om. iudi. l.iij. ⁊. iiij. exigentibꝰgͦ culpis incarcerare poſſet. de ſen. ex.vt fame. e. ti. ſi clericos. li. vj. d̓ penisqͣꝫuis. e. li. Itē perhanc lr̄am puto ꝙnedū ẜm ius cōe. ſꝫ etiā ẜm cōſtitutiones ſuas poſſit. nt̄ ſubditos iudicare ſiue cōſtitutiones ordinēt lite. ſiue decidantcaſus vel puniāt. dūmō caſus decidēdi vel puniendi intraſuā dioce. euenerint. vt hec ſit mens ꝙ iuriſditionē quā indioce. exn̄s int̓ ſubditos exerce̓t. exercere poſſit hoc caſu. ſꝫcertū eſt ꝙ exn̄s in dioce. nō iudicaret vel puniret ſubditosẜm cōſtitutiones ſuas de actibꝰ cōmiſſis extra dioceſim. deꝯſti. c. ij. li. vj. ergo nec illud face̓ poterit extra dioce. exiſtēs.f Exercere. etiā ꝑ aliū. dūmō in loco illo moraꝫ trahat. adhoc. sͣ. ꝓxi. Rn̄. ibi citari faciāt. de re. iur̄. pōt. li. vj.Nō fuerint. qͣi hi qͥ tales fuerūt poſſint vlteriꝰ trahi. nāſi ꝓcedit̉ ꝯͣ eos ⁊ expulſionis culpabiles. ſatꝭ eſt ꝙ locꝰ ſit vicinior lꝫ vltra duas dietas vt. sͣ. ſꝫ ſi ad petitionē alioꝝ citātur. videt̉ ſufficere ꝙ ep̄s ibi moret̉. lꝫ locus diſtet vltra duas dietas. ⁊ h̓ durū ē ẜm ꝙ poſſet trahi vltra qͣtuor dietas.Si gͦ h̓ intendit lr̄a. debuerit aliquā metā adijcere. puta ꝙtūc licet vltra duas. nō tn̄ vltra qͣtuor trahi poſſet. vt ſępefacit curia romana. maxīe in lr̄is cōſeruatorijs.h Dietas. vulgares. de hoc ſatꝭ. de reſcrip. nōnulli. io. an.i A fine. ꝯcor. de reſcrip. ſtatutū. §. eū ꝟo. li. vj.Nō trahāt̉. qd̓ ītelligo ēt ſi ītra illas d̓ facto trahi n̄ poſſint.Ante oīa. nō valet ergo ꝓceſſus factꝰ licentianō petita. ſi. de elec. ꝓuida. li. vj.m Dioceſanis. ꝑ dioceſanos ītelligo eos q̄ hn̄t ī loco epiſcopalē iuriſditionē vel qi. fa. fi. c. ⁊ qd̓ ibi dicā. qd̓ intelligoſi ea ſic hn̄t ꝙ dioceſanꝰ ep̄s illā exercere nō poſſit ibidē. al̓sſi dioceſanus poſſet lꝫ ⁊ illi poſſint. ſꝑ ep̄s requiret̉. Sed anofficialis ep̄i dare poterit hāc licentiā vel ſufficiet ab eo peti. nō puto ex generali officialatu. fa. de tem. or. cū nullus. ij.Rn̄. li. vj. e. li. de offi. vi. c. ij. ⁊. iij. ⁊ maxīe pn̄te ep̄o. d̓ offi. or.romana. in fi. c. li. per qua videt̉ ep̄m reqͦrendū ſi eſt in dioce. vel circa illā. Sed qͥd ſi multū diſtat nec eſt ibi officialisa quo poſſit haberi. videt̉ de mēte ꝙ facta requiſitione apd̓locū habitationis hoc poterit. fa. ij. q. vj. biduū. sͣ. e. con. deelec. cām. ff. de iudi. ſi logiꝰ. ⁊ fa. qd̓ no. de reſti. in inte. tn̄ exlr̄is. in fi. Capitulū aūt vacāte ſede hāc licentiā dare pot̓it.vel ſufficiet illā ab eo peti. fa. fi. capituli. ⁊ pre. decre. cū nulus. §. ij. ⁊. jͣ. de here. c. j. ⁊ qd̓ ibi dicā.In p̄miſſis. ꝑ h̓ puto ꝙ ēt pͥmū caſū includat q̄ eſt d̓ p̄nmiſſis. Sꝫ nūqͥd ſufficiet generalis petitio .ſ. ꝙ poſſet ꝯtra