nō poteſt licitę ſine inſtitutione canonica obtineri.¶ Dem.

Moſſeſſor male fid̓i vllotꝑe nō p̄ſcribit. IDeꝫ.¶ Ine poſſeſſiōe preſcri-

j. q. iij. c. vlt. de ver. ſig. tua. Alibi ſtricte ſumitur ꝓ ſolis ſimplicius beneficijs ſine cura: sͣ. de p̄ben. c. vlt. ⁊ sͣ. e. ti. ⁊ li. cum in illiset ibi ratio ptꝫ in littera. Cum igit̉ in beneficio quolibet requirat̉ canonica inſtitutō vt hic: videndum eſt quid ſit inſtitutio. Inſtituereautem eſt ius canonicum in eccleſia vel eccleſiaſtico beneficio tribuere: quod dic no. sͣ. d̓inſti. auctoritate. etiure communi ad epiſcopuꝫ ſpectat. xvij.q. vij. nullus om̄ino.de here. cum ex iniūcto: in fi. nō ob. de offi. archid̓. ad hoc. qͥa inſtitutio ibi ſumitur ꝓ inueſtitura: et ſicintelligatur decre. de inſti. cuꝫ veniſſent: ⁊ quod ibi nō. Uideturꝙ etiam capituluꝫ vacante ſede inſtituere poſſit: ar. vij. q. j. pōtifices: de hęre. ad abolendam sͣ. eo. li. de tempo. ordi. cum nullus. ar. contra. xxiiij. di. preſbiteri. lxxj. di. fraternitateꝫ: ne ſe.vac. c. ij. dic vt no. sͣ. de maio. et obedi. cum olim. ⁊ terminaturhoc sͣ. eo. li. de inſti. c. vno. Inter collationem autem preſentationem et inſtitutionem magna eſt differentia: vt sͣ. eo. li. dep̄ben. cum in illis. §. cuꝫ aūt.h Non poteſt. hec dictio poteſt negatiue poſita vt hic: neceſſitatem importat. cum autem affirmatiue ponitur: neceſſitateꝫnon inducit. Ad primum. ij. q. j. c. j. sͣ. de accu. de his. Ad ſecundum. iiij. q. iij. §. item in criminali. v̓. poteſt: de preben. de multa: in fi. de appella. oblate: ad fi. ff. de ar. quintiam. ⁊ ideo dicitlex: ꝙ verbum poteſt neceſſitateꝫ non importat. ff. de offi. preſi. l. ſepe. ⁊. l. ſeq̄n.c Licite. ſuperabūdat. id enim dicimur poſſe quod licite poſſumus. xxij. q. ij. faciat: vbi de multiplici potētia. ⁊ sͣ. de reſcpͥ.ſciſcitatus ꝑ ber. ⁊ inno. de conceſ. preben. accedens.d Obtineri. contradicit huic regule: sͣ. de iurepat̉. cura. Solu. ibi non preſcribitur eccleſia tanꝙͣ beneficium: ſed vt ꝓprietas. Itē neceſſitatis cauſa vel pietatis vel cauſe impenſi obſequij ſine canonica inſtitutōne poſſidet quis eccleſiaſticos ꝓuentus: nec ex eo canonicus vel beneficiatus proprie dicitur.xij. q. ij. quicunqꝫ ſuffragio. xvj. q. j. poſſeſſiōes: ⁊. q. iij. clerici.⁊.c. ſi epiſcopus: sͣ. de magiſt. quoniam. eodeꝫ modo reſpondetur ad. c. xxxij. di. ſi qui v̓o. xij. q. j. quia. l. di. ſtudeat: de cleri.pug. in du. henricus. Item ar. contra: sͣ. de elec. in geneſi sͣ. d̓iurep̄a. conſultatōnibus: vbi poſſeſſio dat ius eligendi et preſcriptio: sͣ. de cau. poſſeſſi. cum eccleſia. So. per poſſeſſionemacquiritur ius eligendi ⁊ preſentandi. quia ꝓcedit ex noſtrisactibus. ff. de acqui. poſſeſ. l. j. Inſtitutio auteꝫ ꝓcedit ex actibus aliorum: que ad hoc vt valeat debet eſſe canonica: vt hic:in qua p̄cipue quattuor requirunt̉. Primo ꝙ perſona ſit queinſtituere poſſit. xvj. q. vij. nullus. Secūdo ꝙ inſtitutus ſit talis qui poſſit inſtitui. de inſti. c. ij. quia non laicꝰ: vt ibi: vel ip̄eidem inſtituens. eo. ti. c. vlt. Tercio ꝙ illius beneficij inſtitutio ex iure proprio vel deuoluto vel delegato ad inſtituentempertineat. e. ti. c. iij. Quarto ꝙ ſeruetur forma conſtitutiōisillius: sͣ. eo. li. de elec. c. vlti. Et no. ꝙ hic regula eſt ī argumētum contra clericum qui eſt in quieta poſſeſſione beneficij ſui:⁊ petitur ab eo titulus poſſeſſionis .ſ. inſtitutio: ꝙ teneat̉ illam oſtendere. nam ⁊ libertus eccleſie licet̉ ſit in quaſi poſſeſſione libertatis probat manumiſſionē ſuam. xij. q. j. c. longinquitate: ⁊.c. ſeq̄n. ⁊ hoc probat decre. de appella. ꝑſonas in parte deciſa: vbi de hoc per la. nam ⁊ poſſidens pro herede vl̓ pōtſeſſore cogitur probare titulum. C. de acqui. poſſeſ. l. cogi. adhoc fa. quod no. de do. ⁊ contu. contingit: in glo. vlti. circa medium. In contrariuꝫ videtur argu. xx. q. ij. quem ꝓgenitores:sͣ. de regul̓. vidua. ⁊ in predi. l. cogi. ij. q. v. §. j. ⁊ pro hoc fa. qd̓no. innocͣ. de procurato. ex inſinuatōne. ⁊ ber. compoſt. de reſcrip. capitulum: in glo. v. §. item queritur an executor ver. ſꝫſcd̓m hec. pͥmaꝫ opiniōeꝫ tenebat mel. ⁊ ber. yſi. ꝑ iura p̄dictaIo. ⁊ lau. no. c. diſtin. contra moreꝫ: ꝙ clericus habens duo beneficia cogitur dicere titulum. habenti autem vnum ſoluꝫ ſufficit poſſeſſionē oſtendere: ar. ad hoc sͣ. eo. li. de preſcrip. c. j. ⁊de off. ordi. eo. li. c. ordinarij. Dici poteſt primaꝫ partem verā:cum epiſcopus ex ſuo officio vult videre inſtitutōnem clerici.hoc ꝓbat̉ de p̄ben. dilecto. vt ec. benefi. c. vno. Secundā cuꝫ alius agit forte dicens ſe ius habere in prebenda: tūc actor quodaſſeruerat ⁊cͣ. vj. q. vlti. actor. ⁊ in pre alleg. c. vno: vt ec. bene.⁊. C. de proba. actor. ⁊ hoc ꝓbat̉ ex his que na. inno. ⁊ ber. compoſt. in predictis glo. ⁊ per oſti. ⁊ de hoc de ſimo. licꝫ heli: ſuperver. officij ſui debitum.¶ ¶ Pſſeſſor male fidei. Pone caſuꝫ. xxxiiij. q. ij. ſi virgo. sͣ.de preſcrip. c. vlt. Hec regula ſcd̓m leges vera eſt in pre-

ſcriptione. x. vel. xx. annoruꝫ. C. de preſcrip. lon. tempo. aut̓. male fidei. in preſcrip. autem. xxx. vl̓. xl. anno. non requiritur bonafides. xvj. q. iij. §. pot eſt: sͣ. de preſcrip. vigilanti. C. d̓ preſcpͥ. xxx.vel. xl. annoꝝ cū notiſſimi: niſi velis dicere leges eſſe correctas perpredic. decre. de preſcrip. c. vlti. vbi de hoc: quod quidam abhorrētdicentes papam nō poſſe tollere leges: niſi qͦad ſuum forum. alij v̓odicunt papam indiſtincte quo ad vtrunqꝫ forum poſſę leges tollere. de hoc. x. di. cōſtitutiones: de teſtamēn. cum eſſes. in his autem tenens medium: credo ꝙ papa vbi non habet temporalem iuriſditōem: non poſſit tollere legem quo ad forum ciuile: niſi in his in quibus vertitur periculum anime: cum poteſtates diſtincte ſint. xcvj. di. cum ad verum. x. di. quoniam: vbi de hoc. ⁊ qui fi. ſint legi. cauſaꝫ. ij. in hisautem in quibus periculum anime vertitur: quo ad vtrunqꝫ forūtollit legem. probatur hoc de iudi. nouit: de preſcript. c. vlti. de ſecundis nup. c. penult. et vlti. sͣ. eo. li. de fo. compe. c. vlt. de iureiuran. c. ij. eo. li. d̓ excep. c. ij. de ſen. excōmū. decernimꝰ. naꝫ in his leges ſacros canones īmitari non dedignantur: sͣ. de iudi. clerici: inaut̓. vt non luxu. contra na. colla. vj. in aut̓. vt clerici apud proprios epiſcopos. §. ſi v̓o eccleſiaſticuꝫ. ex quibus ſatis poſſet inferri. idem de iure canonico circa hoc quod de iure ciuili. Sciendūeſt autem ꝙ ẜm nos non ſolum ab initio: ſꝫ in qualibet parte preſcriptōnis debet preſcribens etiam cognoſcere bonam fidem: vthic ⁊ in concor. In his autem in quibus etiam ẜm leges requirebatur bona fides: ſufficiebat ab initio bonam fideꝫ agnouiſſe: vtin predic. §. poteſt. ⁊. l. cum notiſſimi. Si autem queratur de eoqui completa preſcriptione incipit habere malam fidem: an teneatur rem reſtituere? dic vt no. xiiij. q. vj. c. j. et. xxxiiij. q. ij. ſi virgo. ⁊ sͣ. de preſcrip. vigilanti. Non ſolum autem in preſcriptōnerequiritur bona fides vt hic: ſed etiam titulꝰ qui det cauſaꝫ preſcribendi. de hoc. x. q. iij. quia. xvj. q. iij. dilecto. de preſcript̉. ſi diligenti. argu. contra. eo. ti. de quarta. ⁊.c. ad aures. ⁊. c. vlt. vbinō ſit mētio d̓ tītulo. So. dic breuiter ꝙ ſi ius cōmune vel p̄ſumptio non eſt contra poſſeſſoreꝫ: ſufficit bona fides: al̓s neceſſe eſtallegari titulum ⁊ probari: niſi allegetur preſcriptio tanti temporis cuius contrarij non ſit memoria: sͣ. eo. li. de preſcript̉. c. j.Quid autem ſit preſcriptio: quid vſucapio: que in eis requirant̉quis eoruꝫ effectus: plene no. xvj. q. iij. in ſumma. quomodo īterrumpatur. e. q. §. pōteſt. ver. hec de preſcriptōnibus. et sͣ. de preſcrip. c. illud.f Fidei. multis modis ſumitur fides: qd̓ dic vt no. sͣ. de fide catho. in ℟ica. ⁊ .xxij. q. j. monet. hic ſumit̉ pro ꝯſcientia: ſic. xviij.q. j. §. ex his. de p̄ſcrip. c. vlt.Ullo tempore. potes facere punctum ante et poſt: et ſic habebis duos intellectus. Primus eſt ꝙ nulla antiqua dierum poſſeſſio ⁊cͣ. sͣ. de p̄ſcrip. vigilanti. Secūdus ꝙ nullo tꝑe p̄ſcriptōis debet agnoſcere malā fidem sͣ. e. c. vlt.h Preſcribit. ſi ergo poſſidens conſcientiā habet rei aliene nōpreſcribit contra. xvj. q. iij. placuit vt quicūqꝫ: sͣ. de preſcrip. c. j.ibi p̄ſcribit qui certus eſt rem eſſe alienam. So. illud ſpeciale infauorem fidei catholice: ſicut alia. ij. q. vij. ſi he reticus: sͣ. e. li. dehereti. c. j. ⁊. iiij. C. de epiſcopali audien. l. ne mo: cum ſi. Preterea ſatis videt̉ ſuam cōſcientiam purgaſſe ⁊ bonaꝫ fidem agnoſcere qui verum dn̄m requiſiuit: argū. jͣ. e. ſcienti: cum ſuis concor.⁊ ſic auctoritate canonis excuſatur: ſic. ff. de noxa. l. ⁊ generalit̓:vbi vſucepit qui ſcit ſeruuꝫ alienū qui ſibi ab alio bone fideꝫ poſſeſſore fuerat datus ꝓ noxa: exquo verus dn̄s requiſitꝰ noxā emēdare non vult. Item cōtra: sͣ. de iurepat̉. cura. ſo. vt ibi: et. xvj.q. iij. ſi ſacerdotes. in. j. glo. vltra mediuꝫ: quod etiam videt̉ contra. Si querat̉: quis dicat̉ bone fidei poſſeſſor et male: dic vt no.de p̄ſcrip. ſi diligenti: in glo. pl̓t.i ¶¶ Ine poſſeſſione. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. e. ti. qui inẜuitute eſt: ꝑ quā etiaꝫ pōt hic poni exemplū caſus et ꝑ. c.xvj. q. iij. porro. ⁊ sͣ. de p̄ſcrip. cauſaꝫ q̄. ſeruꝰ cū ab alio poſſideat̉ nō poſſidet: vt ī primo caſu: hereticꝰ ⁊ paganꝰ vt in ſecūdo:laicus ſpūalia: vt in tercio. Sciendū eſt aūt ꝙ poſſeſſionū alia iuris: alia facti: alia iuris ⁊ facti. ⁊ hec īterdū hꝫ plurimū iuris ⁊ minimū facti: īterdū ecōtra: qd̓ ꝓſeq̄re vt no. sͣ. de ꝯceſ. p̄ben. cū noſtris: ⁊. C. de acqͥ. poſ. l. j. vt gͦ currat p̄ſcriptio debet qͥs poſſiderede facto ⁊ de iure. de facto planū eſt: qꝛ qͥ nō poſſidet non p̄ſcribit⁊ debet poſſidē ꝓprio noīe: non alieno: al̓s ille p̄ſcriberet cuiꝰ noīepoſſidēt. xvj. q. iij. clerici: d̓ reſti. ſpo. cū veniſſꝫ: ī fi. de p̄ſcpͥ. ſi dili.gēti. ff. d̓ acqͥ. poſ. ꝙ meo. debꝫ etiā poſſide̓ de iure. qꝛ ad p̄ſcriptio.neꝫ reqͥrit̉ ciuil̓ poſſeſſis .i. ꝙ talis ſit ꝑſona in quam cadere poſſitg i.