Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

nefandi ratōne flagitij vltōisſeueritas āpliꝰ extēdat̉: ⁊ ꝓpi̓enormitatē culparuꝫ plagarūmodꝰ exub̓et: nec pēis ſolitisꝯtētet̉: ſtatuimꝰ vt ad collat̉ales frēs videlꝫ nepotes ⁊ ꝓnepotes taliū poſſit extēdere penas in hmōi nr̄a ꝯſtōe ꝯtētascircūſpectio rōani pō. ꝓut circūſtātie rōnabiles ſuadebūt. Premiſſis et̄ dignū cēſuīꝰānectendū: vt ſi qͥſꝙͣ aliqͦ p̄dictoꝝ exceſſuū quēqͣ d̓ clericisvl̓ religioẜ nr̄e familie vl̓ cardīaliū afficere forte p̄ſūpſerit:ꝓportionet̉ pēa delicto: ita ꝙvidicta ex eqͦ exceſſu rn̄denteab offēſa nr̄oꝝ cohibeant̉ deīceps māꝰ temerarie formidīevltōnis: qͣs dei vl̓ nr̄a ſeu frm̄noſtroꝝ reuerētia nō coercet. Si qͥs v̓o ꝑ ſe vl̓ ꝑ aliū occiderit cardinalē: qd̓ abſit: veldederit cāꝫ mortis vltͣ ꝙͣ p̄miſſa ꝯtineāt: ſic ī eū pt̄as iuriſditōis inſurgat: ſic rigor vltōisīſiliat ꝙ ꝯͣ vite ſb̓ſiduū mortisſolaciuꝫ īuocet: viuēs pene nōculpe vīdicte ſpeculū n̄ offēſe. Per hͦ qͦꝫ ſecl̓aribꝰ pt̄atibꝰnō adimimꝰ facultatē vtēdi legibꝰ ꝯͣ tales: qͣs aduerſus ſacrilegos catholici pͥncipes ediderūt. qͥs eī locꝰ regimīs poteriteſſe tutꝰ? qͥs rector ſecuritategaudebit: ſi rōana eccl̓. q̄ oīmeccl̓iaꝝ diſponēte dn̄o caput ēet magr̄a caſibꝰ iſtis ſb̓ijcit̉: ſieiꝰ filij ſpāles hmōi ꝑicul̓ exponunt̉? quē eccl̓ie filiū: quē fidei zelatorē ꝯtūelia tāta nō tāgeret: ⁊ ꝯfuſio tāaſꝑa nō moueret. porro ſi filiꝰ ē: dolebit. ſi fidelis matre fidei leſa: ledetur. Quapropt̉ ſi pͥnceps ſenator ꝯſul pt̄as l̓ aliꝰ dn̄s ſiue rector ꝯͣ p̄ſumptores p̄dictos preſentis ꝯſtōis tenorē nō fecerit

obẜuari tā ip̄e ꝙͣ officiales ip̄ius īfra mēſeꝫ: poſtꝙͣ res ad noticiā eoꝝ ꝑuenerit: eoip̄o ſnīaꝫexcoīcatōis īcurrāt. Ciuitas v̓o q̄uis alia preter vrbē q̄talia faciēti l̓ faciētibꝰ ſeu p̄ſumētibꝰ ī his ꝯſiliū vl̓ auxiliuꝫdederit aut fauorē vl̓ infra mēſeꝫ ſaltē talit̓ delinq̄ntes: ꝓuttāti facinoris enormitas exegerit ⁊ facultas ei affuerit: nōduxerit puniendos: pōtificali⁊ ſupͣ ſit eoip̄o dignitate pͥuata: ⁊ nihilōinꝰ remāeat īterdicta. Nno. iiij. ī ꝯci. lugd̓.De penitentijs ⁊ remiſſiōibꝰOmana eccl̓ia: etīfra. Queſtoribꝰat̄ fabrice remen̄.ccl̓ie: remen̄. archiep̄s ſeu eiꝰ officiales cirādiſuffraganeoꝝ ipſiꝰ eccl̓ie ſb̓ditos: qͦs ijdē qͣſtores ſibi reſiſtere aut nolle parere dixerīt: vtſuꝑ hͦ ꝯpareāt corā ip̄is: neqͣꝙͣtribuāt pt̄atē. ſuꝑ benigna v̓oip̄oꝝ r̄ceptōe ac ſb̓uētōe ipſi fabrice faciēda: pn̄t eoſdē ſuffraganeos ⁊ alios xp̄i fideles remen̄. ꝓuīcie charitatiue mōere. In ꝯcedēdis qͦꝫ īdulgētijs nō excedat remen̄. archiep̄us ſtatutū ꝯcilij gnaͣlis.Onifacius. viij.ep̄s ſuo ſbdlito ꝯceſſe.rit: vt ſibi poſſit idoneūeligere ꝯfeſſorē: ille quē is elegerit ī caſibꝰ: qͥ eideꝫ ep̄o ſpāliter reẜuāt̉: nullā hꝫ pēitꝰ pt̄ateꝫ: cū in gnaͣli ꝯfeſſiōe illa nōveniāt: q̄ nō eſſꝫ qͥs veriſil̓r inſpecie ꝯceſſurꝰ. Nulla qͦꝫ pt̄ cōſuetudīe ītroduci: ꝙ aliqͥs preter ſui ſuꝑioris ln̄iaꝫ ꝯfeſſorē ſibi eligere valeat: qui eū poſſitſoluere vel ligare. Deꝫ

ꝯ Poſſit extendere. qͣdaꝫ iudicatio: ſi. sͣ. e. li.de reſcrip. c. fi. naꝫ p̄terhāc ꝑmiſſiōeꝫ papa eodēmodo id pot̓at: cū nō habeat imꝑiū par in parē:sͣ. de elec. innotuit.ꝝ Aliquo p̄dictorū .ſ.inſecutōis captōnis autꝑcuſſiōis: aut ſocietatishoꝝ criminū. Io. an.a Coercet s. de vi. etho. cle. vt clericoꝝb Cauſaꝫ. ꝓximā: nōremētaꝫ. qd̓ dic vt sͣ. dehomicid̓. decetero. de teſti. ſicut. Io. an.c Adimimꝰ. ꝯcor. C.de ſacroſanc. eccle. l. placet: in fi. vbi pͥmo ꝑ eccleſiaſticū iudicē: ſecūdo ꝑcularē qͥs punit̉. ⁊ ſic incaſu nr̄o ꝓpter criminishorrorē. eſt em̄ regulariter ſecꝰ vbi crimīal̓r agtur: sͣ. de accuſa. de his:vbi de hoc. et. ij. q. v. hꝫhoc ꝓpͥuꝫ. ſunt em̄ parisaliquē eſſe abſolutuꝫ veledēnatū ⁊ ſoluiſſe. ff. deexcep. rei iudi. ſi qͥs cuꝫtoiū. §. plāe. ⁊ fa. hec decre. ad id qd̓ no. sͣ. d̓ iudi. at ſi clerici: ī glo. pl̓t.d Priuata. ſi. xxv. ꝙij. ita nos. et sͣ. eo. li. deelec. vbi ꝑiculuꝫ. §. ciuitas. Excipit̉ aūt ciuitasrōana ab hac pena. ſi eīapſa ī hoc puniret̉: pͥua.rent̉ etiā īferiores eccleſie cū totiꝰ orb̓ ep̄s ſit romanus pōtiſex: ⁊ p̄tereaibi ꝓmptiorē habemꝰ iudice .ſ. papaꝫ: qͥ huic reipt̄ adhibē remedia ⁊ penas imponē. ad hoc optime. C. de his qͥ ad eccleugiūt. l. vlt. ī pͥn.Omana. fabrice. qꝛ ꝯferētibus ad opꝰ fabrice dari ſolent remiſſiōes: ideo dehis q̄ſtoribꝰ in hoc. t. poſuit. Quis at̄ teneat̉ adopus fabrice: dic vt sͣ. d̓ec. edi. c. j. ⁊.c. d̓ his. ſꝫcū qͣrta fabrice ⁊ clericorum ſb̓ſidia nō ſufficiūtfieri ſolet ad p̄dicta ſic̄ ⁊alia pia loca elemoſynaruꝫ collectio. ad hoc sͣ. e.li. de ſta. regula. c. vno:ad fi. Io. an̄.h Hoc .ſ. ꝙ reſiſtūt vl̓parere nolunt.c Pt̄atem. ſic̄ nec pn̄tforaneos officiales ſtatiere ꝓpter citatōes faciendas. vt sͣ. e. li. de offi. ordi. romana.d Ipſoꝝ queſtoruꝫ. Io. an.e Prouincte. quaſi velit notare ꝙ indulgētia nō ꝓſit his qͥ ſubiectinō ſunt: qd̓ dic vt sͣ. e. ti. qd̓ autem.f Monere. ⁊ remiſſionū ⁊ īdulgētiaꝝ lr̄as ꝯcedere: vi sͣ. e. nr̄a. ⁊ eſtcaſus in qͦ archiep̄us iuriſditōeꝫ hꝫ in ſubditos ſuoꝝ ſuffraganeoꝝ.alij. no. sͣ. de offi. or. paſtoralis. ⁊. ix. q. iij. c. ij.Remen̄. vl̓. aliꝰ qͥlibꝫ: sͣ. e. li. d̓ of. or. rōna. ī fi. sͣ. ti. ꝓxi. c. j. ī fi.p̄ Gnalis. sͣ. e. cū ex eo. ⁊ ſi exceſſerit nō valet. jͣ. e. c. vlt. Io. an.

¶Iep̄us ſbdito. puta archidiacono archip̄ſbitero abbati priorivl̓ ſil̓ibꝰ ꝑſonis q̄ immediate ſb̓ſunt ep̄is.Quid dices de īferioribꝰ: puta laicis parochiāis certe parochie:nūquid illis ep̄us pōtln̄iaꝫ dare vt ſibi ꝯfeſſorem eligāt? videt̉ ꝙnō: sͣ. e. oīs: de pe. di.vj. placuit. de parochiis nullꝰ. Dic ꝯͣ. qꝛ qͥlibet de dioc̄. pt̄ recurrepͦ pn̄ia ⁊ ad ꝓpriū ſaerdotē: ⁊ ad ep̄m velarchip̄ſbr̄m cathedralis eccl̓ie: qͥ quo ad hͦeſt vicariꝰ ep̄i: vt sͣ. deof. archid̓. officiuꝫ. vn̄credo ꝙ ſufficiat alterius ln̄ia .ſ. vl̓ ep̄i: vl̓parochial̓ ſacerdotis.Idoneuꝫ. qͥ ſciatcircūſtātias ꝯſiderare⁊ diuerſis medicamē.tis vti ad ſanādum egrotū: sͣ. e. oīs. de pe.di. vj. qͥ vult. d̓ hom̄.ſicut dignū.l Reẜuant̉. ſꝫ qͥ ſūtiſti caſus? dic ꝙ abſoluere excoīcatos maiori excoīcatōe n̄ ꝯperitſimplici ſacerdot: ſedep̄o: vt sͣ. d̓ ſen. ex. nuper: imponē penitētias blaſphematoribusdei ⁊ ſāctoꝝ: sͣ. de cle.male. c. ij. ſortilegis.sͣ. de ſortil̓. c. ij. ꝯmutatio qͦrūlibet votoꝝ:vt sͣ. de vo. ⁊ vo. redēpti. c. j. diſpoſitio male ablatoꝝ īcertoꝝ velcertoꝝ: qn̄ nō extāt hiqͥbꝰ faciēda eſt reſtitutio: sͣ. d̓ iudeis: cū ſit.pn̄ia mr̄imōioꝝ clādeſtine ꝯͣctoꝝ vel ꝯͣ int̓dictū eccl̓ie ꝑ ep̄os ſoletimpōi sͣ. de clādeſ. deſpō. cū inhibino. ⁊ demr̄imōio ꝯͣct̓. ꝯͣ int̓di.ec. c. j. ⁊ vlt. Solentep̄is reẜuari pn̄ie oīꝫpublicoꝝ enormiū criminū: opp̄ſſiōis filiorū ex ꝓpoſito vel ex caſu cuiuſcūqꝫ homicidij: falſi teſtimōij: velfalſi īſtrum̄ti: ꝑiurij:īceſtꝰ: corruptōis mōialiū: coeūtis cum brutis ⁊ his ſil̓ia. ad hoc.l. di. miror. ⁊. c. ī capite. xxxiij. q. ij. qͥcūqꝫcū ſi. caſibꝰ. vt no. oſti. in ſum. huiꝰ ti. §. cui ꝯfitendū ſit.m Conceſſurꝰ. vt. jͣ. de reg. iu. in generali: cū ſuis ꝯcor. ad idemn Cōſuetudīe. ē eī oneroſa eccl̓ijs: iō nō valet: sͣ. de cōſue. c. ij. ⁊sͣ. e. li. de offi. vi. c. vlt. Io. an.ex ea frāgit̉ eccl̓iaſtice diſciplīe neruus: sͣ. de ꝯſue. cū venerabil̓. et̄eēt hͦ ꝯͣ obediētiā pͥncipis p̄ſcribe̓: qd̓ eē n̄ pt̄: sͣ. d̓ p̄ſcpͥ:. cū n̄ liceat.o Elige̓. ep̄i ⁊ archiep̄i ⁊ ſuꝑiores ⁊ īferiores ab ep̄is exēpti hn̄i aiure ln̄iam ꝙ idoneū ꝯfeſſorē ſibi eligūt qui poteſt eos ſoluere ⁊ ligare. sͣ. eo. ti. c. vlti.