Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

dirigere greſſꝰ ſuos: ad cor reuerti ⁊ agere pnīe dignos fructꝰ: lꝫ diutiꝰ expectatos. Iacobū videlꝫ d̓ colūna ⁊ petrū nepotē ip̄iꝰ olī ſcē ro. ec. cardinales ⁊ filios quōdā ioh̓is d̓ colūna frīs dct̄i iacobi ⁊ pr̄is petrip̄fati poſteros ⁊ fautores ⁊ ſeqͣces eoꝝ ī v̓tute altiſſimi exurgētes ſpūal̓r ⁊ tꝑal̓r ꝯͣ eos duximꝰ ꝓcedēdū. Cōſeq̄nt̉ dictis iacobo ⁊ petro deſcēdētibꝰī ꝓfūdū maloꝝ ⁊ moliētibꝰ incōſutilē tunicā dn̄i ſcē videlcꝫeccl̓ie ſcīdere vnitatē: ⁊ vt gladiū acuētibꝰ līguas ſuas ⁊ ꝓrūpētibꝰ n̄ tā ī v̓ba blaſphemie⁊ ſciſmatica ꝙͣ īſana: q̄ in ſcriptis redacta ſb̓ ſigillis qͥbꝰ an̄ꝙͣ eēt depoſiti vtebāt̉: ꝑ vrbē⁊ diuerſa mūdi climata deſtinar̄t: eſtimātes loqͣcitatē facūdiā: ⁊ maledicere ꝯſciētie boneſignū: ⁊ ꝯficta materia diſputādi: qꝛ v̓itate nō poterāt nosſaltē lacerare ꝯuitijs p̄ſūpſer̄tqͦꝝ dicta lꝫ poſſēꝰ ſuꝑiori aſſertōe ꝯuīcere ⁊ luce clarioribusrōibꝰ ꝯfutare duxīꝰ eoꝝ latͣtibꝰn̄ dare rn̄ſū: vt ꝯtrita eoꝝ rabies aucͣte ſonora p̄ſidētis in ſupremo iudicij ſolio frāgeret̉ etpatēs veritas ꝑ ſeip̄aꝫ veniretī publicā notōeꝫ: nr̄mqꝫ ſilētiūī ſuppliciū eis foret: ꝓceſſus tn̄ꝯͣ ip̄os ⁊ alios fecimꝰ ſucceſſiuevarios diuerſiſqꝫ tꝑibꝰ ſpūales⁊ tꝑaleſ penas ⁊ ſnīas ꝯtinētes⁊ mulctas qͦꝝ: qꝛ totū tenoreꝫꝯſtōi pn̄ti īſerere lōgū eſſet: exeis q̄daꝫ ꝯpēdioſe collata huicnr̄e ꝯſtōi duxīꝰ īſerēda ad certitudinē pn̄tiū ⁊ memoriā futuroꝝ: videlꝫ ꝙ ex cāis q̄ rōnabilit̉ nos mouer̄t d̓ fr̄m nr̄oꝝ

ꝯſilio d̓poſuimꝰ dictos iacobū⁊ petrū a cardīalatibꝰ eiuſdeꝫeccl̓ie: ⁊ ab oī cardīalatꝰ cōmodo ⁊ honore ipſoſqꝫ iudicauīꝰſciſmaticos et blaſphemos ettāꝙͣ h̓eticos puniēdos: expoſitis ꝑſoīs eoꝝ a fidelibꝰ capiendis: oībꝰ bn̄ficijs officijs honoribꝰ digͥtatibꝰ ⁊ p̄laturis ꝑpetuo pͥuātes eoſdē: ⁊ reddētes īhabiles ad habēda: cūctis eorū bōis mobilibꝰ ⁊ īmobilibꝰiuribꝰ ⁊ iuriſditōibꝰ publicatiſ Contͣ natos īſuꝑ ⁊ poſterosdicti ioh̓is ſpūalit̓ ⁊ tꝑalit̓ duximꝰ ml̓tiplicit̓ ꝓcedēdū: eoꝝbōis ⁊ iuribꝰ publicatis ꝯfiſcatis ip̄iſqꝫ poſteris dicti ioh̓is ꝑmaſculinā ⁊ femineā lineā deſcēdētibꝰ īdignis ꝑpetuo r̄dditis ad cardīalatꝰ honorē ⁊ qͣlibet officia bn̄ficia ⁊ mīſteria īeccl̓ia mēorata l̓ eꝰ curia. Alibi v̓o vſqꝫ ad qͣrtā gna̓tōnem. Oēꝫ ꝑſonā pn̄tē ⁊ futurā cuiuſcūqꝫ fuerit p̄eminētie ꝯditōis digͥtatis aūt ſtatꝰ eccl̓iaſtici vl̓ mūdani: et̄ ſi foret ſct̄eromane eccl̓ie cardīal̓: q̄ ip̄osiacobū ⁊ petrū l̓ eoꝝ alteꝝ ſcienter ⁊ deliberate ꝓ cardīalibꝰhūerit ⁊ tenuerit: aut ad cardīalatū admiſerit: ſeu votumeoꝝ l̓ alicꝰ ip̄oꝝ ſuffragiū ī electōe rōani pōtificis admiſeritaut ī pōtificē romanū elegeritnoīauerit aſſūpſerit l̓ receꝑitſeu dederit ī his l̓ ad hͦ auxiliūꝯſiliū l̓ fauorē: excōicatōis ſentētia duxīꝰ innodādū. a qͣ abſqꝫ exp̄ſſa ln̄ia romani pōtificisnō poſſit abſolui: nec et̄ ꝑ collegiū apoſtolice ſedis eadē ſedevacante: eamqꝫ p̄latiōe dignitate ſtatu ⁊ honore eccl̓iaſtici

his qͥ decetero deliberate dictos iacobū ⁊ petrū ꝓ cardīalibꝰ habuerīt: l̓ eis l̓ p̄dictis natis. Io. fauorē p̄buerīt vſqꝫ ad v̓. hec ⁊ alia.Ibi qͥnto ⁊ vltīo ratificat ⁊ īnouat ⁊ ꝯfirmat p̄dicta: ⁊ ea p̄cipit inuiolabilit̓ obẜuari: ⁊ iubꝫ ſil̓es exceſſus puniri ſimilibus penis inpoſterum hoc dicat. Iohannes an.Infructuoſos. arbor em̄ q̄ īutilit̓ terrāoccupat digͣ excidi: et īignē mitti cēſet̉: vt t̓raq̄ ſb̓ nociua occupatōeīutil̓ arboris ſteril̓ habebat̉: ꝑ nouā plātatōꝫad fructificādū culturā recipiat ꝯgruentē:vt sͣ de do. ⁊ ꝯtu. v̓itatis. ī pͥn. ī ꝑte deciſac Ficus fatua. math̓.vij. luc̄. vij. cū eſuriēsveniēs ad ficū n̄ inueniſſet ibi fructum ꝑpetua ſterilitate: ſua maledictōe illā dānauit:xxiiij. q. iij. §. ſed qͥ ꝓ pſecutoribus.d Domꝰ. n̄ dānat totā domū: ſꝫ qͦſdā infructuoſos palmites ex domo: vt sͣ dixit. ⁊ qͥ ſintilli infra dicet.e Neſciētes. dauid īpſalmo. Saluū me facobſcurēt̉ oculi eoꝝ nevideāt: ⁊ dorſū eorumſemꝑ īcurua: nec dixitpſalmiſta id optandoſed iudicando. xxxvij.di. vt. §. it aqͣIuſticie. cū ſederitiuſtꝰ ſuꝑ ſedē n̄ aduerſabit̉ ſibi quicꝙͣ malignū. C. de ſum. tri. inepiſtola int̓ claras. Un̄pſalmiſta: fiāt vie eoꝝtenebre ⁊ lubricū: ⁊ angelus dn̄i ꝑſequēs eosxxiij. q. iiij. §. itē qui ꝑꝓphetam.g Cardīales. quātomaiores erant ingratibn̄ficioꝝ ſe ꝯͣ eccīaꝫ erigēdo ⁊ malignādo grauiꝰ puniri debebant̉: depe. di. ij. pͥncipiū. ⁊ nōdn̄t cardīales dānari:niſi certo numero teſtiū: ep̄s cardīalis. lxxij. p̄ſb̓r cardīal̓. lxiiij.diaconꝰ cardīal̓. xxvij..ij. q. iiij. p̄ſul ⁊ fortehūc numeꝝ ẜuauit hicpap̄ ⁊ forte n̄ nec em̄ aſtrīgebat̉: lex eī ſibi indicari potuit̉: ſꝫ īponin̄ potuit. sͣ. e. li. de reſcpͥ. c. vl. C. de legi. l.digͦ vox. sͣ d̓ elc̄. īnotuitprofūdū. sͣ. de iudi. cū n̄ ab homine.i Tunicā. īde dn̄i veſtim̄tū ſciſſū nō fuit: ſꝫſuꝑ eū iactauer̄t ſortēio. xix. xvj. q. vl. ſic̄ dn̄i veſtum̄tū ꝑ qd̓ denotatū fuit: ꝙ eccīa ſcīdin̄ dꝫ: q̄ in vnitate tota ꝯſiſtit: vt ibi notat̉. ⁊. xxiiij. q. j. ꝑ totum.f Gladiū ſūptū d̓ pſalmo. Miſer̄ mei d̓ꝰ: ⁊ hēs ī canōe d̓ pe. di.j. ꝑiculoſe: vn̄ ⁊ ſic̄ gladio: ſic ⁊ līgua qͥs occidit. l. di. ſiqͥs viduā.l Inſana. de ſum. tri. damnamus. in fi.m Utebāt̉. primo ſigillo poſt depoſitōeꝫ vti nō debebant: ad hͦn Signū. cū potius ſit ꝯͣriū eſtimandū. xxiiij. q. iij. cū ſancti.sͣ de ap. vt noſtrum.

o Lacerare. hꝫ e m̄ hoc ꝓriū antiqͥ hoſtis inuidia: vt qͣs īproboꝝ actuū ꝑpetratōe deo ſibi reſiſtēte deijce nō valet: opinioneseoꝝ falſas ſimulādo dilaceret. ij. q. v. habet hoc ꝓpriū.p Rn̄ſum. ſi. C. ſiqͥs īpe. ma. di. l. vna. d̓ pe. di. ij. ſi em̄ inqͥt.q Ueritas. q̄ ſemꝑ vincit. viij. di. veritate.Cauſis. eas nōexp̄ſſit: nec habuitneceſſe expͥmere. adidē sͣ d̓ re iudi. ſic̄.ſ Expoſitiſ. ad idēsͣ de iudeis. ita quorundam.t Publicatis. labores ergo īpioꝝ iuſtiedent: ⁊ theſaurizabunt iuſtis eoꝝ diuitie: ſapiētie. xj. ꝓuerbioꝝ. xxviij. ⁊ xxiij.q. vij. quēadmodum⁊.c. j. ⁊ redeūtes nōrecuperarēt bōa ſuaexqͦ ſui exp̄ſſe dānata: de hͦsͣ de cle. conin. ꝙ a te.u Cōtra natos. ꝯͣhos lꝫ laici eēnt ꝓcedere potuit: tū rōneeccleſiaſtici crimīs:tū ꝓpter tꝑalē iuriſditōeꝫ quaꝫ habebatin eos: ⁊ hꝫ ī vrbe ꝑcōceſſiones lodouici⁊ cōſtātini. lxiij. di.ego lodouicus. xcvj.di. ꝯſtantinꝰ palea ē:⁊ sͣ. e. li. de elec. fūdamenta.x Alibi .ſ. exͣ rōnāeccl̓iam ⁊ eiꝰ curiaꝫ:⁊ ſumit̉ h̓ eccl̓ia romana ſtricte.y Futurā. ſi. sͣ. e.ne aliqui.Cardinalis. pp̄ibn̄ ꝯp̄hendūt̉: qꝛ ꝯſſitutio. jͣ. d̓ ſen. excō.qꝛ ꝑiculoſū. de excōicatione nō loquit̉.⁊ Habuerit. No.caſū ī qͦ pūit̉ d̓liberata cogitatō cū al̓s cōgatōnis penā nemomer eat̉: d̓ pe. diſt. j.cogitatōis d̓ hꝰe. di..§. cogitatio.ꝯ Sede. va. No.ar. ꝙ collegiū cardnaliū va. ſe. n̄ fūgit̉iuriſditōe pape: ⁊ ꝯtͣriū ar. et̄ poſſꝫ ſumqͣi ſi hͦ h̓ nō vetuiſpapͣ: collegiū id potuiſſet. ⁊ de hͦ no. hu.io. ⁊ alij. lxxix. diſ.nll̓s. ij. pleniꝰ oſti. d̓pe. ⁊ remiſ. cū ex eo.ī fi. Sꝫ qͥd dicemuſ:ſuccedet collegiū ī iuriſditōe ⁊ eꝰ exercitō:necne? dixit oſti. ꝙſic ſaltī ī his q̄ d̓ gredi neceſſitate euidēti ⁊ īminenti expediri oportet: ꝓ eo facit qͦ adhoc decre. sͣ. e. d̓ elc̄. vbi ꝑiculū. §. idē qͦꝫ: qd̓ et̄ multū facit ꝯͣ. mouebat̉ āt oſti. his rōnibꝰ: dicebat eī alia collegia hoc hn̄t: d̓ ma.⁊ obe. his q̄. ⁊. c. cū olim. ⁊ sͣ. e. li. e. t. c. vno: tū qꝛ ſic vtūt̉ cardinales: ar. sͣ de elec. venerabilē. §. obiectioni. v̓. qd̓ āt. sͣ d̓ oſ. or.irrefragabili. §. exceſſus. de fo. ꝯpe. cū ꝯtīgat: tū qꝛ aliꝰ iudex nōſupereſt: sͣ de elec. licet. in fi. in quo caſu conceduntur que al̓snō concederentur: vt ibi. ⁊. C. de decur. l. generali. li. x. ff. d̓ his