Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

ꝯmiſſiōis apl̓ice ꝙ hͦ poſſint cōtineat̉ exp̄ſſe: ſi tn̄ īqͥſitores ip̄iep̄os l̓ alios ſuꝑiores p̄latos ſciuerīt l̓ īuenerit c̓ca crimē hereſeos ꝯmiſiſſe: ā eoſ d̓ hͦ diffamatos exiſtere l̓ ſuſpectos: id tenebūt̉ ſedi apl̓ice nūciare.Dem.Er hͦ ꝙ negociū hereticepͣuitatis alicui l̓ aliqͥbuſab ap. ſe. gn̄alit̓ ī aliqͣ ꝓuīcia ciuitate l̓ dioc̄. delegat̉: dioceſanis ep̄is: qͥn ⁊ ip̄i aucͣte ordinaria l̓ delegata ſi hēnt ī eodē ꝓcedere valeāt: nolūꝰ derogari. Uerū vt dictū īqͥſitōis negociū efficatiꝰ meliꝰ vtiliuſqꝫ ꝓcedat: ꝯcedīꝰ ꝙ ꝑ ep̄os ip̄os ⁊ ꝑ īqͥſitores d̓ fct̄o eodē inqͥri valeat cōiter l̓ diuiſim. ſi diuiſimꝓceſſerīt: teneant̉ ſibinuicemcōicare ꝓceſſus: vt ꝑ hͦ poſſitmeliꝰ veritas īueniri: ⁊ niſi hͦcaſu īqͥſitores ī ſnīe ꝓlatōe dioceſanis l̓ ecōtra duxerīt deferēdū: ꝑ vtroſqꝫ ſil̓ ſnīa ꝓferat̉: īqͣ ferēda ſi n̄ ꝯuenerīt: ꝑ vtroſqꝫ negociū ſufficiēt̓ īſtructumad ſe. ap. remittat̉. Siue ātordīaria ſiue d̓legata ep̄i ptāteꝓcedāt: illū in ꝓcedēdo modūobẜuēt: quē inqͣſitores pn̄t etdebēt: ꝑ iura ꝯmunia l̓ ꝑ ſpāleſꝯceſſiōes ſeu ordīatōes ſe. ap.obſeruare.Dem.reticā p̄uitatē ad dei gloT īqͥſitōis negociū ꝯͣ heriā ⁊ augmētū fidei nr̄is tꝑibꝰꝓſperet̉: leges qͣſdā ꝑ federicū

olī romanoꝝ īꝑatorē tc̄ ī deuotōe romane ꝑſiſtētē eccīe ꝓml̓gatas: qͣtenꝰ dei ⁊ eccīe ſct̄e ſuehonorē ꝓmouent: ⁊ hereticoꝝext̓miniū ꝓſequūt̉: ⁊ ſtatutiscanōicis nō obſiſtūt approbātes ⁊ obẜuari volētes: vniuerſos ſecl̓i ptātes ⁊ dn̄os tꝑalesac ꝓuīciaꝝ terraꝝ ciuitatū aliorūqꝫ locoꝝ rctōres qͥbuſcūqꝫdigͥtatibꝰ vl̓ officijs aut noībꝰcēſeāt̉ reqͥrīꝰ ⁊ monēꝰ: vt ſic̄ reputari cupiūt ⁊ hr̄i fideles: itaꝓ d̓fēſiōe fidei dioceſanis ep̄is⁊ īqͥſitoribꝰ heretice pͣuitatisa ſe. ap. deputatis a ī poſteruꝫdeputādis pareāt ⁊ intēdāt hereticoꝝ credētiū fautoꝝ receptatoꝝ ⁊ d̓fēſoꝝ ip̄oꝝ īueſtigatōe captōe ac cuſtodia diligēticū ab eis fuerīt reqͥſiti: ⁊ vt p̄fatas ꝑſonas peſtiferas ī ptātēſeu carcerē ep̄oꝝ aūt īqͥſitoꝝ dictoꝝ l̓ ad locū d̓ qͦ ip̄i l̓ aliqͥ exeis mādauerīt infra eorūdemdn̄oꝝ ptātē l̓ rctōꝝ diſtrictuꝫducāt l̓ duci faciāt ſine mora:vbi ꝑ viros catholicos a p̄fatis ep̄is ſeu īqͥſitoribꝰ l̓ eoꝝ aliqͦs deputatos ſb̓ arta ⁊ diligēti cuſtodia teneāt̉: dōec eoꝝ negociū ꝑ eccīe iudiciū termiet̉:vtqꝫ d̓ hereſi a dioceſano ep̄o l̓inqͥſitore ſeu īqͥſitoribꝰ ꝯdēnatos p̄fati ptātes dn̄i tꝑales ſiue rectores vel eorum officiales ſeu nuncij ſibi relictos ſtatim recipiant indilate animaduerſione debita puniendos

m Apoſtolice. No. hāc lr̄aꝫ. n̄ dicit in lr̄is ꝯmiſſiōis apl̓ice velalioꝝ a qͥbꝰ deputati fuerīt ẜm ꝙ dixerat ī pͥn. ꝑ qd̓ omiſſum videt̉: ꝙ īqͥſitor d̓putatꝰ ab alio ꝙͣ a papͣ: et̄ ſi hēat exp̄ſſū mādatū:inqͥrē nō poſſit ꝯͣ ep̄m: ⁊ lꝫ antiqͣ iura dicāt: ꝙ ſynodꝰ audit cāmcrimīalē ep̄i lꝫ diffiiōeꝫ pape reẜuet. iij. q. vj. accuſatꝰ. ⁊. c. ſe.v. q. iiij. duodeciꝫ. tn̄ꝯmitte̓ n̄ poter̄t ī hͦcaſu ⁊ iſti inqͥſitōesn̄. poter̄t inqͥrē et̄ vtīſtructā remittāt cāꝫ:sͣ d̓ ap. ꝯſtitutꝰ: qꝛ n̄ſolū diffinitio ſed ꝓceſſus ⁊ inqͥſitio eſtip̄is int̓dicta ꝑ hꝰc.n Exp̄ſſe. ꝙͣtūcūqꝫigit̉ ſint v̓ba exp̄ſſageneralia: puta vt īquirē poſſit ꝯͣ qͦſcūqꝫcuiuſcūqꝫ ꝯditōis dignitatis aut ſtatusn̄ inqͥreret ꝯͣ ep̄os: niſi id expͥmat̉ ꝓpt̓ p̄rogatiuā ep̄oꝝ: ad ideꝫ.jͣ. de ſen. ex. qꝛ ꝑiculoſum.o Nūciare. ꝙͣcitopoter̄t ꝓpt̓ ꝑiculū qd̓ex facto poſſet inſurgere: ꝯcor. sͣ. eo. li. decleri. egro. c. vno.Ex hoc. generaliter bendic̄. qꝛ ſecꝰ eſſet ſi fieret de certis crimīb⁊ ꝑſone ſpecialis cōmiſſio: ꝙͣtū em̄ ad illā cām piudicareturordinarie ptāti. visͣ de of. deleg. ſtudui⁊ generi ꝑ ſpeciē⁊cͣ. jͣ. de re. iur̄. generi. cū ſuis ꝯcorb Delegata. ſi habent. forte habēt degatam ab hoīe qd̓accidit in ordinariocū papa ſibi cōmittitcrimen ſecus ſi eummonet ſuū ad officium excitando: quoddic vt sͣ. de of. or. lꝫ⁊. c. graue. vel hēmdelegatam a iure ſic̄ē videre ī hoc crimne ſuꝑ exemptos.se. ii. ad abolendam.in fi.c Diuſiꝫ. ſic ⁊ piures īqͥſitores cōiter⁊ diuiſim de hoc crimine cognoſce̓ pn̄t:sͣ. e. vt officium: ſalno eo qd̓ dr̄. jͣ. e. multoꝝ. in cle. Teneant̉. Nō ꝙ n̄ dicit poſſint: vn̄ nō relīquit̉ eoꝝ volūtaticn̄ ius hoc neceſſitati ſubijciat.e Ueritas inueniri. ad qd̓ elaborare iudex dꝫ. xiiij. q. ij. ꝙͣꝙͣ.sͣ de ꝓba. qm̄ ꝯtra: ſꝫ qͥd dicēs ſi ꝓceſſus iſti inueniāt̉ eſſe ꝯtrarij:tunc ip̄i ꝯſiderabūt. qͥ vero ꝓximiora loquant̉: ⁊ ꝑ ip̄oꝝ dicta ſeiudices informabunt: sͣ de teſti. in nr̄a. ff. de teſti. l. iij. ix. di. egoſolus: ſi āt ep̄s ſcd̓m ſuū ꝓnunciare vult ꝓceſſum. inquiſitor ẜmſuū: quid iuris. jͣ. ſequit̉.f Deferendum. ad idē sͣ d̓ reſcrip. paſtoralis.Sententia. lꝫ gͦ de vnius delicto inqͥrat̉ ꝑ plures et̄ diuiſim:vnica tamen ſententia fertur: ⁊ ſic non ob. sͣ de offi. le. licet. ff. denaū. cau. ſta. licet: vbi dicitur ꝙ de delicto vnius ſepius nō queritur. quia illa loquuntur quando iam pronunciatum eſt: quoddic vt no. ij. q. v. habet hoc proprium: ⁊ ſupra de accuſat. dehis. Iohannes andree.

h Remittatur. quid iuris al̓s cum iudices diſcordant. habetur sͣde re iudi. c. vl.Iura. cōmunia. sͣ ⁊ .jͣ. hͦ e. ti.k Ordinatōes. etiam hoc volumine non inſertas: dūmodo nō hisꝯſtitutionibus ꝯtrarias. jͣ. e. c. vlt̓. in fi. ſunt em̄ ibi reẜuate: ⁊ dehis loquit̉ ꝓhemiumhuius li. in fi. T inquiſino.nis. primo approbat et ẜuari precipit leges canonibꝰ nonꝯtrarias ꝑ federicū cōtra hereticos promulgatas. ſcd̓o p̄cipit rectores locoꝝ parere inquiſitoribus ordīariovel alteri eoꝝ inueſtigatione captione cuſtodia ⁊ punitione hereticoꝝ ⁊ fautoꝝ ſuoꝝ: eorum pro clamatōnibusvel appellatōibus nonobſtantibꝰ: ita tn̄ ꝙ deillo crimīe cum ſit mere eccleſiaſticū: nec iudicent nec cognoſcant:contra facientes ⁊ nōparentes ⁊ eoꝝ fautores excōmunicat: quaꝫſi ꝑ annū ſuſtinuerīt:vult eos vt hereticosꝯdemnari. h. d.m Leges. qͣſdaꝫ hasleges fert̉: ꝙ clemensſb̓ bulla redegerat: ſedeas aliter non habēꝰqͦ ad verba: habemꝰ tn̄quaſdā aut̓. federici: d̓quibus etiam forſitanintellexit h̓ bonifacius.C. de ep̄a. audientia:aut̓. ſtatuimuſ. ſignataſuꝑ legem iubemꝰ. C.de heret̓. aut̓. credēteſ.aut̓. ſi vero dn̄s. ⁊ auten. gazaros: habebāꝰetiam olim quandamip̄ius ꝯſtitutōnem ī. v.compila. que lex īcipiebat hac edictali: al̓shac decretali: ⁊ erat ſb̓ti. de ꝯſti. ⁊ eadem compilatio q̄ incipiebat gazaros. ſb̓ vi. de hereticis. Io. an.n Tunc. hoc dicit:quia poſtea receſſit a deuotōe romane eccleſie:⁊ ꝑ inno. iiij. in concil.fuit depoſitꝰ ob certascauſas: sͣ. eo. li. de reiudi. ad apoſtolice.non approbat quia non tenēt: ꝯcor. x. di. c. j. ⁊ facit qd̓ no. xxxvij. di.o Quatenus. gͦ al̓sſiquid veri. xix. di. c. j.p Nominibus. ꝯcor. sͣ. de elec. fundamenta. e. li.Fideles. quid em̄ fidelis qui nō doleat fide leſa. jͣ. de pen. felicis.ad fi. Io. an.r Catholicos. vn̄ non ꝑ iudeos hēticos vel paganos qͥ quo ad p̄dicta ſuſpecti ſunt: ⁊ eſt ſi. sͣ de iudeis. c. penul.ſ Uel eoꝝ aliqͦ. hodie dic vt ī clemen. e. ti. ml̓toꝝ. §. ſane. ⁊. §. ſe.t Indilate. Nō ꝙ ſnīa lata ſuꝑ crimīe ſtatim dilatiōe poſtpoſitamandanda ē executōi. qd̓ idē ꝓbat̉. ij. q. j. ſic̄. de pe. di. j. adam. fallit̓ī caſibꝰ no. xj. q. iij. cū apud qͥd iuris d̓ alijs ſentētijs latis ſuꝑ ꝑſonalibꝰ vel realibꝰ actionibꝰ no. sͣ de of. dele. querenti.u Puniendos. quid ſi inquiſitor ⁊ ordinarius diſcordant in mādato: quia vnus mandat punire per ſe condemnatum: alter mandat relaxari per ſe abſolutum. ſatis videtur ſuperſedendum donecconſulatur papa: sͣ. c. proxi.