Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

ſuſtentari: ſi ſecus actū fueritirritū decernētes. Ueꝝ qn̄ abbatiſſa l̓ pͥoriſſa cuiuſuis monaſterij ꝓ feudo qd̓ mōaſteriūipſuꝫ tenet ab aliqͦ pͥncipe ſeudn̄o tꝑali: ſibi debebit homagiū l̓ fidelitatis ſacr̄m p̄ſtare:niſi ꝙ ꝑ ꝓcuratorē illud p̄ſtetpoſſit efficere apud eū: de monaſterio cū honeſta ⁊ decentiſocietate exire poterit: eo caſulicent̓ homagio facto: ꝙͣpͥmūꝯmode poterit: ſeu fidelitatisp̄ſtito ſacr̄o: ad ip̄ꝫ mōaſteriūeueſtigio reuerſura: ſic ꝙ infraudē r̄ſidētie ſiue more clauſtral̓ nihil fiat oīno. Porrone moniales cām ſeu occaſiōꝫhēant euagādi: pͥncipes ſeculares ac alios dn̄os tꝑales rogamꝰ reqͥrimꝰ ⁊ obſecramꝰ ꝑviſcera miſcd̓ie ih̓u xp̄i: eiſdē īremiſſiōeꝫ peccaminū nihilominꝰ ſuadētes: ꝙ abbatiſſasipſas ⁊ prioriſſas ac monialesqͣſcūqꝫ mōaſterioꝝ ſuoꝝ curāadmīſtratōꝫ negocia ve gerentes qͥbuſcūqꝫ noībꝰ cenſeant̉ ꝑꝓcuratores ī ſuis tribunalibꝰſeu curijs litigare ꝑmittāt neꝓ ꝯſtituendis ꝓcuratoribꝰ: qͥatornati ī aliqͥbꝰ ꝑtibꝰ nūcupātur: ſeu alijs hmōi eaſdē oporteat euagari. Siqͥ v̓o ꝯtrap̄ſumpſerint exhortatōi hmōirōnabili atqꝫ ſct̄e obtēperarenolētes: cū ſit iuri ꝯͣriū ꝙ mulieres p̄ſertī religioſe ꝑ ſeip̄aslitigare cogāt̉: et a via deuiethōeſtatis: ⁊ ꝑiculū aīaꝝ inducat: ad hoc ꝑ ſuos ordinarioseccleſiaſticos cēſura ec. cōpellant̉. Ep̄is āt ⁊ alijs p̄latisſuꝑioribꝰ ⁊ īferioribꝰ qͥbuſcūqꝫiniūgimꝰ: ꝙ ⁊ ipſi cās ſeu negocia: q̄ p̄fate moniales hēbūt

agere coraꝫ ipſis aut in curijseorūdē: ſiue ſint homagia fidelitatis ſacr̄a lites l̓ qͥcqͥd alid̓ipſa ꝑ ꝓcuratores eaꝝ fieri faciāt ⁊ tractari. Et qm̄ paꝝeēt cōdere iura: niſi eēnt qͥ eaexecutōi debite d̓mādarēt: patriarchis pͥmatibꝰ archiep̄iset ep̄is vniuerſis diſtricte inv̓tute ſcē ob̓ie ſub obteſtatiōediuini iudicij ⁊ interminatōemaledictiōis eterne p̄cipiēdomandamꝰ: qͣtenꝰ eoꝝ qͥlibꝫ inciuitate ac dio. ꝓpͥa ī mōaſterijs monialiuꝫ ſibi ordinarioiure ſubiectis ſua: in his v̓o q̄ad romanā īmediate ſpectanteccle. ſedis ap. aucͣte. abbatesv̓o ⁊ alij tā exēpti ꝙͣ nō exēptip̄lati eccleſiaꝝ monaſterioꝝ ⁊ordinū qͦrūcūqꝫ in mōaſterijshmōi ſibi ſb̓iectis: d̓ clauſuraꝯueniēti vbi n̄ ē ipſoꝝ mōaſterioꝝ expēſis ⁊ fideliuꝫ elemoſynis: qͣs ad hoc ꝓcurēt diligētiꝰ faciēda: ⁊ de ip̄is mōialibus īcludēdis: ꝙͣpͥmū ꝯmodepoterūt ꝓuidere ꝓcurēt: ſi diuine ac nr̄e īdigͣtiōis voluerītacrimoniā euitare: ꝯͣdictoresatqꝫ rebelles ꝑ cen. ec. appellatiōe poſtpoſita ꝯpeſcēdo: īuocato ad hoc ſi opꝰ fuerit auxilio brachij ſecularis. Per hͦaūt ī mōaſterijs exēptis ordinarij locoꝝ quo ad alia nullāſibi credāt iuriſditōꝫ vl̓ ptātēaliqͣtenꝰ attributā. IRegorius. x. in ꝯcil̓. gene. lugduū.De religioſis domibus. ℟.Figionū diuerſitatēnimiā: ne ꝯfuſionē inuceret: gnāͣle ꝯciliūconſulta ꝓhibitione vetauit.Sed quia nō ſolū importuna

poſſent cōmode: ⁊ tamēpoſſent abſqꝫ penuria.iam em̄ dico ꝙ canonicꝰbon̄. de cētū florenis nōpoſſet ꝯmode ſuſtentari⁊ tn̄ de. xxv. ſuſtentaret̉abſqꝫ penuria. Idē dicode meipſo: nā ī illa ꝯmoditate inſpicit̉ ꝯſuetudoregiōis ⁊ qͣlitas ꝑſone.Un̄ lꝫ n̄ poſſum ꝯmodeſuſtētari: tn̄ poſſuꝫ ſinepenuria. penuria eī ẜmderiuatores hꝫ in ſe egeſtatē indigētiaꝫ ⁊ defectūneceſſarioꝝ. hͦ gͦ voluitꝯſtō: ꝙ ꝯſtitute ī mōaſterio n̄ mēdicātiū n̄ hr̄entneceſſe mēdicare ꝓpterneceſſarioꝝ defectuꝫ. Sꝫaūt cōſiderato ātiqͦ ſtatumōaſterij l̓ alijs mōaſterijs ciuitatis: nō pn̄t cōmode ſuſtentari: tn̄ pn̄tabſqꝫ penuria: tenebitrecepto. hoc eī ius nouūqd̓ recepiōꝫ viciat extendendū n̄ ē: ⁊ ſic obtinui.q Suſtētari. de inſti.c. j. ⁊. c. aucͣtem. d̓ vi. ⁊ho. cle. qm̄ vt ait.r Irritū. hoc ſpāle dictū vr̄ in talibꝰ mōaſterijs femīaꝝ: ſecꝰ puto inmōaſterijs viroꝝ. lꝫ eī ⁊in ill̓ vltra ꝙͣ ſuſtentaripn̄t: recipi n̄ debeāt: ſi tn̄fuerīt recepti tenebit: qͥ⁊ hoīm cētibꝰ ſe miſce̓ ⁊ſibi vite neceſſaria acqͥrēpn̄t: de con. di. v. nūꝙͣ.ſ Tꝑali. ī eccl̓iaſticoeī ſecꝰ: qꝛ ille d̓ nccītateillaſ ꝑ ꝓcu. ad hͦ faciēdūadmitte̓ dꝫ. jͣ. e. §. ep̄is.t Homagium. ꝯͣ. sͣ. dere. iur. c. vl. So. ꝓ ſpiritualibꝰ nō p̄ſtat̉ homagiū: qꝛ illd̓ ē ſymonia. sͣde ſymo. ex diligēti. ſꝫ ꝓtꝑalibꝰ iuriſditōnibꝰ vl̓ſil̓ibꝰ bn̄ p̄ſtat̉: ⁊ ſic ītelligit̉ hͦ. ad hͦ xviij. di.ſi ep̄s. ⁊ sͣ. e. li. de ap. romana. §. debet. ī auten.quō op. ep̄os. §. illud.u Preſtet. ⁊ ſic iurat̉ꝑ ꝓcuratorē vt. lxiij. di.tibi dn̄o. vbi de hoc.x Eum. dn̄m tꝑaleꝫ.Societate. habebitſecū duas l̓ pl̓es ex antiqͥs mōachabꝰ ⁊ capellanos ſuos: ⁊ incedat honeſte. Io. an.b Eueſtigio .i. ſtatim vel continuo. Dn̄s Io. an.c Fraudem. ſic sͣ. de iudi. mulieres. ſed ibi pena excōmunicatōnisimponitur: hic non. forte ratio fuit iudicialis auctoritas: ꝓpter quaꝫibi magis delinquitur. Io. an.d Partibus. anglicorum ⁊ normanorum: ⁊ volebant forte ꝙ licꝫpoſſent per ꝓcuratorē agere: tamen illos haberent cōſtituere in pn̄tiaiudicis ⁊ releuare ⁊ cauere. Io. an.e Inducat. merito igit̉ potuit papa ſuꝑ hoc legem dare. ad idem sͣ d̓fo. cōpe. c. vlt. ⁊ de iuretur. licꝫ. j. de ſen. ex. decernimus.f Tractari. Sed nōne hoc eſt ius cōe omniū mulieꝝ: ꝙ ꝑſonaliternō trahant̉ ad iudiciū: sͣ. de iudi. mulieres? ſic ꝙ nō trahant̉ inuite.ſꝫ iſte nō debent etiā volentes trahi: vt ibi in. §. ceteꝝ. ⁊ hic.

g Demādarent. sͣ.eo. li. de elec. vbi ꝑiculum. §. p̄terea. ⁊. ff. deorig. iur̄. l. ij. §. pꝰ origineꝫ. Io. an.h Primatibꝰ. Iſtaſunt noīa diuerſa: tn̄idē eſt officium. xcix.diſtin. c. j.i Sua auctoritate.quod eſt. jͣ.k Clauſura. facienda: quod eſt. jͣ.l Secularis. xxiij.q. v. ꝓdeſt. ⁊ exhibebit̉ nō ad p̄iudicandūſꝫ ad ea q̄ deo ſunt placita exeqͣndū: sͣ. d̓ of.ordi. c. j. ⁊ pn̄t ad hoccōpelli. xxiij. q. v. adminiſtratores.m Per hoc. ꝓteſtatio q̄dā ſi. sͣ. e. li. de elec. vbi ꝑiculū. §. p̄terea. ⁊ sͣ. de he̓. ad abolendaꝫ: in fi. ſaluo eoqd̓ habes ī cle. e. ti. attendētes: in pͥn.ipm pmEligionū.te repetēslus āriordines mēdicātes īuētos poſt ꝯciliū nonꝯfirmatos ꝑ ip̄m: inꝙͣtū ꝓceſſerūt de facioreuocat. In ſcd̓a ꝑteq̄ incipit ibi: cōfirmatos: de approbatis ꝓuidit ꝙ ꝓfeſſores illoripoſſint ī ip̄is remanere nullū ad ꝓfeſſionērecipiendo: loca nouanō emēdo ⁊ vetera nēvendēdo ſine licentiaapl̓ice ſedis irritās ꝯͣfactū: ⁊ excoīcans facentes ꝯͣriū. In terciaꝑte q̄ īcipit ibi: ſane.ꝯſtitutiōeꝫ dic̄ ad p̄dicatores ⁊ mīores nonextendi propter euidētem vtilitatem ipſoꝝ.nec ad carmelitas vl̓heremitas. quia conciliuꝫ preceſſerūt. Inquarta parte que incipit ibi: ad hec. cōceditperſonis ſingularibꝰordinuꝫ ad quos conſtitutio extenditur: vtpoſſint tranſire ad ordines approbatos: ſednon cōuentus ad conuentum ſine licentia pape. Io. an.b Nimiam. pene nil īmenſum bonum: in autent̓. vt determinatus ſit nu. cleri. in prin. colla. j. nec in multitudine ſacrificioruꝫ ꝓpiciatur deus. xxiiij. q. v. ſcriptuꝫ. de conſe. di. v. non mediocriter.⁊ melius eſt paucos bonos ꝙ multos malos habere miniſtros sͣ.de eta. et qualita. c. periulti. ad idem sͣ. eo. lib. de reſcrip. c. ij. cumſuis ꝯcor. Io. an.c Concilium. sͣ. eo. ti. c. vlti.d Importuna. sͣ. e. li. de reſcrip. c. vlt. de ꝯceſ. p̄bē. deteſtanda. depe. di. j. importuna. in aut̓. vt dif. iudi. in pͥn. ⁊cͣ.Preſumptuoſa. reus em̄ violate legis habet̉ qui contra legemauſus fuerit ſperare quod licitū nō eſt. C. de pe. bo. ſub. l. j. m pͥn.