Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

ne talia q̄ audiētes a decimaꝝſeu aliaꝝ reꝝ eccl̓ijs debitaꝝſolutiōe retrahāt: l̓ alias aīascorrūpāt audientiū in ẜmōibꝰvr̄is: vl̓ alibi ꝓponere decet̓op̄ſumatis: īmo v̓bo ⁊ oꝑe informetis eoſdē: vt ad ſolutiōꝫp̄dicōꝝ ꝓmꝑte volūtatis aīoſint intenti. Lexan. iiij.Tatuto ꝑpetuo declaramus: ꝙ indultū illudapoſtolicū: qd̓ pleriſqꝫ ꝯcedix̉vt noualiū decimas ꝓ ea portione ꝑciꝑe valeant: q̄ vetereseos ꝯtingūt: ad illas noualiuꝫdecīas qͣs tꝑe illo qͦ impetratūvl̓ obtentū extitit hͦ indultū:alij poſſidebāt: cū de hͦ in ipſomentio nulla fiat: nullatenꝰ ſeextēdit: nec ad alias etiā: niſiin his tm̄ locis vbi veteres tc̄qn̄ dictū indultū impetratumfuit ip̄i impetratores hēbāt ⁊ꝓ ea ſolūmō portōne qua ipſitꝑe impetratōis hmōi ꝑcipiebant antiquas. Statuimp̄terea ꝙ idē indultū obtentūab his qͥ tꝑe impetratōis totaliter veres ꝑcipiebant decīas:

vltra medietatē decimaꝝ noualiū nullatenꝰ extendat̉: qͥanō eſt viſil̓e ſi tunc de plena ⁊integra ꝑceptiōe veteꝝ fuiſſetexp̄ſſum: ꝙ apo. ſedes pariter⁊ ſil̓iter noualiū decimas ī tāgraue parochialiū eccleſiarūdiſpendiū indulſiſſet: ꝙqꝫ rōetalis iudulti ſiue impetrati iāſiue impetrādi deinceps nonpoſſit ī noualibꝰ q̄ āmodo fiētvendicari ⁊ acquiri vel ꝑcipipluſꝙͣ medietas decīaꝝ ipſoꝝnoualiū et̄ ſi ampliꝰ ī veteribꝰhēbat̉: cū nō ſit dicēdū aſpeꝝſꝫ piū potius ⁊ benignū ſi ſuꝑdecimis futuroꝝ noualiū ꝯtraparochialiū eccleſiaꝝ gͣuamēqd̓ ex diſtrictōe indulti hmōioſſit accidere taliter obuiat̉ Religioſos tn̄ ciſtercien̄. ⁊cartuſien̄. ordinum: ſtatuto etdeclaratiōe hmōi ꝙͣtū ad hosduos articulos videlꝫ de medietate decīaꝝ noualiū comp̄hendi nolumꝰ vl̓ conſtringi. Ubi aūt ꝑ hmōi ꝯceſſiōesdecimaꝝ parochiales eccl̓iasadco grauari cōtingit: ꝙ eaꝝ

⁊ hoc ſcripſit pet̓. lumbardus: ꝙ preceptoruꝫ alia moralia: ⁊ hec adlr̄am ẜuanda: vt nō occides ⁊c̄. ꝗdaꝫ cerimōialia: et hec nō ẜuant̉ad lr̄am: vt de puri. poſt par. c. vno. q̄daꝫ myſtica: ⁊ hec ſunt ſacrificioꝝ p̄cepta: quoꝝ nō verba ſꝫ mens ẜuāda eſt. ⁊ ſic dicūt in decimis: vt ſcꝫ ſint myſtica vel ꝑtiꝫ moralia: vtiat aliqͥd dari ꝓ decima ex vigore cōſuetudinis: puta centeſimā vel vlteriorē vl̓ citeriorē ꝑtē ad hoc. v.di. in pͥn. vj. di. §. vl.sͣ. e. ꝯmiſſuꝫ. ⁊. c. ī aliquibꝰ: ī fi. ⁊. c. ad apoſtolice: cū fi. Sed hecopi. eſt falſa: et reprobata ꝑ oīa iura ⁊ ꝑ cōciliū gnaͣle: sͣ. e. in aliquibꝰ: vbi dicit ītegraliter decimas ꝑſoluendas. Alij theologi dicūt ꝙ hodie d̓cime nōdebent̉. qꝛ oliꝫ iuſſi erāt dari clericis qͥ nihil aliud habebāt: vtNumeri. xviij. vbi dicebat̉ clericos ꝑte decimaꝝ debē eſſe ꝯtētos.hodie v̓o hn̄t prediavn̄ eis decime nō debētur. ⁊ hec opīo. reprobat̉ sͣ. eo. tua nobis.Alij dicūt ꝙ decime īillis regiōibꝰ in qͥbusnō eſt ꝯſuetudo ꝙ ſoluant̉ nec exigunt̉ necp̄dicant̉ nō ſoluē nonſit peccatū: qͣſi ex tolerantia papa diſpēſet:qd̓ videt̉ poſſe ẜm eaq̄ no. sͣ. eo. a nob̓. vbiat̄ exigunt̉ ⁊ p̄dican̉nō ſolue̓ eſt peccatū. q̄opi. ꝑ hāc decre. ⁊ peroīa ꝯcilia ⁊ decreta: sͣ.e. ti. reprobari videt̉:in qͥbꝰ ſatis patꝫ ꝙ papa nō tolerat: ſꝫ ꝯdicitexp̄ſſe. ad hoc Exod̓.xxij. ibi: d̓cimas ⁊ primitias tuas nō tardabis offerre. oſti. no. sͣ. e. ī aliqͥbꝰ: ꝙ p̄diales decīe debent̉ lege diuīaꝑſonales v̓o non: ⁊ ideo in pͥmis nō admitnit̉ ꝯſuetudo. In ſecūdisv̓o ſic. vn̄ ſi ꝯſuetudo eſt ꝑſonales nō p̄ſtari nō debent̉. ⁊ ſic intelligit fi. ipſiꝰ decre. Sꝫ hoc inno. execrat̉: vt dixi in pͥn. ⁊ eius ī hocopinio tutior eſt. ⁊ ideo tenēda eſſet de pe. di. vij. nullus.c Aliarum rerum. put a primitiarum oblationum canonicarumportionum debitarum ex funeribus et eorum que debentur propter ſuas laudabiles conſuetudines: de ſymo. ad apoſtolicam. oliꝫſoluebantur quatuor genera decimaruꝫ: sͣ. e. c. j. ⁊ ideo homīes bonis omnibus abundabāt. xvj. q. vij. maiores. nūc nec vna bn̄ ſoluitur: ⁊ ideo homines ad decimam cōuertūtur. xvj. q. j. decime.⁊ ideo dominꝰ locuſtas non increpat: nec plagas amouet. xvj. q. j.reuertimini. ⁊ tollit. fiſcus quod non accipit chriſtus: vt in predic.c. maiores. Io. an.d Animas. al̓s aīos. ad hoc sͣ. e. ꝙͣuis: de na. ex. li. ven. c. vno.e Sermonibus. tale officium priuilegiatuꝫ eſt: de ſta. mona. qd̓dei timorem.f Uel alibi. puta in collationibus diſputatōnibus vel in confeſſionibus in quibus iniugere debent confitentibus ꝙ aliena reſtituant. quia non dimittitur peccatum ⁊cͣ. jͣ. de regū. iur̄. peccatum:cum ſuis concord̓. ⁊ hoc faciendo licite ab excommunicatis elemoſynas recipiunt: de ſen. excōmū. cum voluntate. priuilegium ergoillud merentur amittere contrarium ſuggerendo. xij. q. iij. priuilegium: cum ſuis ſimilibus.g Uoluntatis. voluntarium militem ſibi elegit chriſtus. xv.q. j. non eſt qd̓ cuiꝙͣ. xxxiij. q. v. tunc ſaluabitur: al̓s incipit: quſitit: in fi. Io. an.¶Tatuto. hic alexan. in prima ꝑte ponit qͣſdaꝫ declaratiōescirca illas induigentias: in quibus conceditur aliquibus

vt noualiū ꝑcipiant decimas ꝓ ea portione qua percipiebāt antiquas.Et a qͥbuſdā ex ipſis declaratōnibus duos excipit ordines hic vſqꝫ ad§. vbi. ibi: ꝓuidet parochijs pauꝑibus: quarū decime alijs debenturvſqꝫ ad. §. ſane. tercio ꝓuidet circa decimas recipiendas vel nō de manibus laicoꝝ vſqꝫ ad. §. dioceſani. quarto prouidet circa decimas ſoluendas a religioſis: etcirca dioceſanoꝝ ptātemſuper his vſqꝫ ad. §. necpro eo: vbi ſtatuit noualium decimas religioſisnon accreſcere: qͥ antiqͣsde laicoꝝ manibꝰ habuerunt. Io. an.b Declaramus. No.quia hic alex. nō ſtatuitius nouū: ſꝫ antiquumdeciarat. vn̄ primū dictūhabebamus ī caſu. jͣ. d̓pͥui. c. antepe. qd̓ incipitdudum. Io. an.c Contingūt. forte priuilegio vl̓ compoſitōnevl̓ feudatione vel p̄ſcriptione vel receptione demāibus laicoꝝ: vt dicitin fine. vel alio qͦcunqꝫmodo: iure cōmuni noneſt reperire ſimpliciter ꝙdebeatur certa pars: niſiforte ī ep̄o qͥ iure cōi petit quartam: sͣ. d̓ of. or.conquerente: de preſcri.de quarta.d Tempore illo. ſic inhis inſpicit̉ date tēpusad idem sͣ. de reſcrip. eāte. ⁊.c. ſi eo tempo. e. li.de elec. dudum. jͣ. vbi dehoc. Io. an.Poſſidebant. iureſuo tāꝙͣ ſibi debitas tūcnō debet illis obeſſe pͥuilegiū hoc tacito impetratum. sͣ. de pͥui. dudum.Idem poteſt dici: ſi bōafide poſſidebāt: ſꝫ ꝓprietatem iuris nō habebātvt ſola bone fidei poſſeſſio vireſ pͥuilegij īpediatSi autē eſſet violenta vl̓ male fidei poſſeſſio vires pͥuilegij nō impediret ẜm inno. ⁊ oſti: qͥ hͦ no: in pre. decre. dudum. allegant d̓ reſti.ſpo. grauis. de preſcrip. c. vl. d̓ dona. inter vi. ⁊ vx. ⁊ ſi neceſſe. ob hōetiam ibi dicūt: ꝙ ſi abbas impetrat pͥuilegia exēptōnis ꝓ ſe ⁊ capell̓ſibi ſubiectis: ꝙ ſi aliqͣ capella ſua ab alio monaſterio bona fide poſſideatur: impedient̉ vires puilegij: al̓s nō: ꝑ eadem iura. Io. an.f Nec ad alias. ſecūda declaratō. pone: debebat̉ mihi medietas decimaꝝ antiquoꝝ predioꝝ certe parochie: impetraui vt ꝑciperem pro eaparte noualia ꝓ qua ⁊cͣ. tempore impetrationis non tota parochia: ſꝫſolum in certa parte: pone: citra riuū ꝑcipiebam partem illā decimaꝝin illa ſolum parte recipiam noualia non ī vlteriori.g Et ꝓ ea. tercia declaratō. pone: debebat̉ mihi duidia decimaruꝫcerte parochie ſꝫ non dabat̉ niſi tercia: impetraui pͥuilegia de noualibꝰꝓ ea parte ⁊cͣ. ſolam terciam in noualibꝰ habebo.h Statuimus. ſequētur adhuc declaratōnes. ad earū intelligētiasſcias ꝙ aut ille qͥ impetrat tale indultum ꝑcipiebat integras decimasaut plus ꝙͣ dimidiā aut dimidiā aut minus. in pͥmis duobꝰ caſibusſcꝫ cum integrā vl̓ pluſꝙͣ dimidiā ꝑcipit: in antiquis p̄textu pͥuilegijnoualiū ſolam habebit dimidiam: ſi ꝑcipit dimidiā vl̓ minus antiqͦꝝtantūdem ꝑcipiet noualiū. Io. an.i Medietatem. nomine portionis dimidia ꝯtinet̉. ff. de v̓. ſig. nomēfiliarū. §. portionis. ff. de vſufruc. etiam.k Quia non eſt. ratio. Io. an.l Cum nō ſit. diceret aliqͥs qͣre fit tā ſtricta interp̄tatō ⁊ aſꝑa. rn̄det.m De medietate. bn̄ gͦ cōprehendunt̉ tribꝰ declaratōnibꝰ pͥme ꝑtis:ſꝫ iſtis duabꝰ declaratōnibꝰ iſtius. §. ſtatuimus. non cōprehendunt̉. ⁊hoc intendit. ſi gͦ ꝑcipiāt integram vl̓ pluſꝙͣ dimidiam in antiqͥs ⁊ innoualibꝰ p̄textu talis indulti tantūdem habebūt.