clericis nūc defunctis: cōferrenō potes: cū illi ꝓ qͦ ſcpͥſimꝰ debeant̉. naꝫ pͥme gnaͣli gr̄e tibifacte derogat poſterior ſpāl̓: licet de illa nō fecerit mentōeꝫ.¶ Sil̓i rōne ſi pꝰ facultatē tibi ꝯceſſā a nob̓ ꝯferēdi bn̄ficiatue dioceẜ: qͦꝝ collatio ē ad ſe.ap. d̓uoluta: nos eoꝝ aliqd̓ anteꝙͣ tu ꝯferas: ꝯferāꝰ ſpāl̓r alicui vl̓ ꝯferri mādemꝰ de ꝯceſſion tibi facta nō hīta mētōe:facta per nos collatio canōicaeſt cenſenda.I Deꝫ.Iis cui d̓ canōicatu p̄bēda et digͥtate ꝑſonatuvel officio ꝑ felicis r̄cordatōisnicolai vl̓ celeſtini p̄deceſſoꝝnr̄oꝝ lr̄as gr̄a ī aliqͣ eccl̓ia facta erat: ꝯſtōis nr̄e reuocatorie tꝑe canōicatū ⁊ p̄bendā dignitati ꝑſonatui vl̓ officio alicui nō ānexā erat adeptꝰ: lꝫ dignitatē ꝑſonatū ſeu officiū inibi expectaret: ꝓpt̓ expectationē hmōi pͥuatꝰ nō ītelligit̉ iure: qd̓ ī canōicatu ⁊ p̄bēda fuerat canōice aſſecutꝰ: ius tā qd̓ad dignitatē ꝑſonatū vl̓ officiuꝫ ꝯpetebat eidē iuxta v̓ba dicte reuocatōis ītelligit̉ reuocatū. ¶ Nō ſic at̄: ſi canōicatū cū dignitate ꝑſonatu aut officio ꝯferri tm̄ canōico cōſuetis fuerat aſſecutꝰ ſb̓ expectatione p̄bēde: cū ius magi dignū qd̓ iſte ī dignitate ꝑſonatu ſeu officio hmōi iaꝫ hēbat:ius minꝰ dignū canōicatꝰ retineat cuiꝰ canōicatꝰ rōne idemius eidē ſaluū remāet ad p̄bēdaꝫ nulli alij debitā apl̓ica an̄ip̄ꝫ aucͣte recepto ¶ Sꝫ etſi exep̄i vl̓ alteriꝰ cuiuſcūqꝫ collatiōe vl̓ ꝓuiſiōe adeptꝰ fuerat īeadē eccl̓ia dignitatē ꝑſonatūſiue officiū ꝯferri tm̄ canonicoꝯſueta p̄fatꝰ qͥ canōicatū aucͣteapo. iā habebat: ideꝫ erit cenſendum.¶ Dem.Uodā ꝑ lr̄as felicis recordatōnis nicolai pape
p̄deceſſoris nr̄i canōicatū ſubexpectatōe vacat̉e p̄bēde ī certa eccl̓a obtinēte: ſucceſſor eiꝰceleſtinꝰ cuidā alt̓i ſil̓eꝫ ī eadēeccl̓ia gr̄aꝫ fecit: quē oībꝰ etiāan̄ ip̄m aucͣte apo. vl̓ qͣuis aliaī eccl̓ia ip̄a receptis voluit anteferri: cū int̓poſitiōe decreti:pͥuſꝙͣ tn̄ ad pͥmū ⁊ eiꝰ executores ſecūde gr̄e noticia ꝑueīſſꝫ:vacās p̄bēda eidē pͥmo ꝑ ſuosfuit executores collata: pꝰ huiuſmōi at̄ ⁊ an̄ factā ſcd̓o collatōeꝫ ip̄iꝰ p̄bēde nr̄a ꝯſtitutioreuocatoria emanauit. et qm̄qͥs eoꝝ ius hēat ī p̄bēda hmōidubitat̉: nos neutꝝ illoꝝ d̓cernimꝰ ius hr̄e ī eadē: pͥma eī collatio pꝰ: ⁊ ꝯͣ decretū a dicto celeſtino int̓poſitū facta licꝫ abignorātibꝰ ⁊ et̄ ignorāti nō obtinet firmitatē. ¶ Ius v̓o qd̓ſcd̓o ad p̄bēdā n̄ ī p̄bēda hmōiꝯpetebat: cū nr̄aꝫ reuocatōeꝫeiꝰ collatio nō p̄ceſſerit: ꝑ eā penitꝰ eſt ſublatū.I Beꝫ.Andatū apl̓icū tibi directuꝫ: vt. T. clerico debn̄ficio ſpectāte ad collatōemnarbon̄. capl̓i ꝓuideres: bn̄ficia eiuſdē capl̓i ſiue dent̉ ī coīꝑ ip̄m: ſiue ꝑ canōicos eiuſdeꝫeccl̓ie ſingl̓ares vice ac aucͣtecapl̓i aūt ex iure ipſiꝰ de ꝯſuetudīe vl̓ ſtatuto merito ꝯp̄hēdit: ad bn̄ficia tn̄ rōne digtatūꝑſonatuū vl̓ officioꝝ: q̄ nōnulli ex eiſdē canōicis obtinēt inip̄a eccl̓ia ad eorūdē collatōnē ſpectātia mādatū hmōi minime ſe extēdit. ¶ Idē eſſe cēſemꝰ ſi rōne p̄bendaꝝ ſuaꝝ adip̄os canōicos collatio dictoꝝbn̄ficiorū ſingl̓arit̓ ꝑtinere noſcat̉: niſi ꝯtineat̉ forſitā ī mādato: ꝙ eidē clerico ꝓuideas d̓bn̄ficio ad collatiōeꝫ narbon̄.capl̓i ꝑtinēte coīter vl̓ diuiſiꝫ.tūc eī d̓ bn̄ficijs q̄ ad ip̄oꝝ collatiōeꝫ ꝑtinēt rōne hmōi p̄bendaꝝ poteris ꝓuidere.Onifacius. viij.
¶ Poſt. al̓s n̄ fuiſſꝫtanta qō exquo pͥmumādatu ſpāle genusp̄ceſſiſſet. Io. an.s Derogat. vt. jͣ. d̓re. iur̄. generi. cū ſuisꝯcor. Io. an.h Conferamus. penes papā em̄ remāſiteadē ptās ⁊ maior et̄in p̄dictis: vn̄ exqͦ ip̄p̄occupauit: melior ēipſius ꝯditio: vt sͣ. e.dudum.af ¶ Iis cui. haIbuit ortuꝫ exꝯſtōnibꝰ reuocatorijs: qͣs fecit bonifacius ſtatim pꝰ ꝓmotionē ſuā d̓ gratijs factis a nicolao. iiij. etceleſ. v. ꝑ qͣs ius q̄ſitū erat ad rem n̄ ī re.Reuocatoria gratiaꝝnicolai īcipiebat: pͥdad apicē: illa v̓o celeſtini incipit: dudū circa ꝓmotōis. ⁊ de hisetiā ꝯſtōibꝰ tractat. jͣ.c. ꝓx. ⁊. jͣ. de ꝯceſ. p̄.c. vlti. plenius.b Nicolai. qͣrti.c Celeſtini. qͥnti.d Annexā. qͣſi ī annexis ſecꝰ. sͣ. e. ti. ſuꝑeo. ⁊. ca. qꝛ ſepe. ⁊ .jͣ.ꝓx. ℟n̄.e Uerba. qͦꝝ mentēhabes. jͣ. d̓ ꝯceſ. p̄bē.c. vl. ſꝫ ad lr̄am eranthec: oēs collatōes ꝓuiſiōes reſeruatōnesſuꝑ canōicatibꝰ digntatibꝰ ꝑſonatibꝰ p̄bēdis officijs dignitatibꝰportiōibꝰ p̄ſtionijs eccleſijs parochialibururalibꝰ l̓ alijs necſuꝑ qͥbuſcūqꝫ bn̄ſiceccl̓iaſticis vacaturicū cura l̓ ſine cura:qͥbꝰ n̄ ſit ius q̄ſitū inre lꝫ ad rem ꝑ dictuman̄ceſſorē nr̄m ſeu eiꝰaucͣte facias cōceſſasſeu cōmiſſas: ⁊ ea q̄ab ip̄o ſuꝑ his l̓ circaea quōlibet ꝓceſſerūtapl̓ica aucͣte: in fratꝝnr̄oꝝ pn̄tia. vj. kal̓sianuarij. cū adhuc ſic̄p̄mittit̉ eſſemꝰ Neapoli: oīno caſſauinirritauimꝰ ⁊ vacuauimus caſſas irritas ⁊vacuas nūciauimusnulliꝰ etiā decernimfore firmitatis: ⁊ qd̓extunc ſecus a quogſcienter vl̓ ignorātecontigerū attētari ⁊cͣ.iō igit̉ dixit iſta v̓ba:qꝛ ꝑ verba illa caſſat̉non in re: non ſic intelligit̉ reuocatū. Io. an.ius queſitū ad rem ſꝫf Conſuetis. ꝑ hoc nō reuocat̉ gr̄a: eſt em̄ eqͥus ꝙ ꝓpt̓ ius in reſeruaret̉ ius ad reꝫ in hoc caſu ꝙͣ ꝓpter ius ad rē extingueret̉ ius
in re ꝯͣ mentem ꝯſtōis.Magis dignū. sͣ. deꝯſe. ec. vl̓ al. ꝙ ī dubijs:cū ſuis ꝯcor.h Et ſi. tolle qd̓ eſt. jͣ.p̄fatꝰ qͥ canōicatuꝫ aucͣteapo. iā hēbat: adeptꝰ fuerat in eadē eccl̓ia ex epiſcopi ⁊cͣ. Io. an.i Cuiuſcunqꝫ. ad quēꝑtinebat collatio: vel forte legati.k Idē .ſ. ꝙ canōicatūretineat: ⁊ canōicatꝰ ratione p̄bendam.¶Uodaꝫ. al̓s hocerat d̓ iure ꝯmuxi. sͣ. ē. ti. hi qͥ.b Anteferri. ad idē. jͣ.de ꝯͣceſ. p̄ben. aucͣte.c Conſtitutio. reuocacatoria: d̓ qua vidiſti sͣ.ꝓxi. c. Io. an.Ignoranti. sͣ. eo. ſipoſtꝙͣ. ⁊. c. dudū. et. c. ſibeneficia ⁊cͣ.e Collatio. qꝛ ſi p̄ceſſiſſet collatio: ius habuiſſet nō ad rē ſꝫ in re: etſit nō fuiſſet reuocatū ꝑꝯſtitutōeꝫ reuocatoriā:sͣ. c. ꝓxi. jͣ. de ꝯceſ. p̄bē.c. vlt. ⁊ ſic noͣ. ꝙ qͥs impedit alium ī eo qd̓ ꝑ ſenō ꝯſequit̉. ad idē. jͣ. deꝯceſ. p̄bē. aucͣte. ſꝫ ibi aliqͥd ꝯſequit̉. qͥa hꝫ ſecūdāp̄bendā: qͥ al̓s ſolū habiturꝰ eſſet terciā.Andatū. decre.¶ ad decre. sͣ. e. cūveīt declaratiuein illis. in fi.b Bn̄ficio. d̓ curato n̄ꝓuidebit̉: sͣ. e. ti. cū in illis: ī fi. nec de dignitate:sͣ. e. ti. c. vlt.c Collatōeꝫ. d̓ ſpeciātead pn̄tatōeꝫ: inſtitutōeꝫ:vl̓ electōeꝫ n̄ pot̓it ꝓuideri: sͣ. e. cū ī illis. §. cū at̄.d Capl̓i. idē em̄ ē facēꝑ aliū qd̓ ꝑ ſe. jͣ. de reg.iu. qͥ ꝑ aliū: cū ſuis ꝯcōͣ.ff. quod cuiuſqꝫ vniuer.Ite eoꝝ. §. ſi d̓curiōes.e Statuto. eſt forte cōſuetudo l̓ ſtatutū ꝙ bn̄ficia vacātia pͥº mēſe ꝑtinētia ad collatōeꝫ capl̓i:ꝯferat pͥmꝰ canōicꝰ: vacātia ſcd̓o ſcd̓us: t̓cio t̓ciꝰ:⁊ ſic de ſingul̓. vl̓ ꝙ bn̄ficia familiariū ſuoꝝ ſpectātia ad coll̓oēm capl̓ivacantia canōici ꝯferāt:tales ꝯſuetudīes ⁊ ſtatuta ſunt ī ml̓tis eccleſijsgallicanis.f Extēdit. qꝛ papa nōītēdebat gͣuare alterā dignitatē capl̓i: ſꝫ totū ca.s. e. cū ī illis ad fi.g Sīgl̓arit̓. qͣſi nō vice capl̓i: vt ī .j. ℟n̄.Prebēdaꝝ. vl̓ dignitatū l̓ officioꝝ ip̄iꝰ eccl̓ie: vt ī. ij. Rn̄. ⁊ no. ꝙdic̄ rōne hmōi p̄bēdaꝝ. q. di. ſi ꝑtinēt ob aliā cauſaꝫ: puta ꝓpt̓ alia beneficia q̄ hꝫ ī alia eccl̓ia: mādatū tūc nō ꝯp̄hendit illa.