Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

clericis nūc defunctis: cōferrenō potes: cū illi ꝓ qͦ ſcpͥſimꝰ debeant̉. naꝫ pͥme gnaͣli gr̄e tibifacte derogat poſterior ſpāl̓: licet de illa nō fecerit mentōeꝫ. Sil̓i rōne ſi pꝰ facultatē tibi ꝯceſſā a nob̓ ꝯferēdi bn̄ficiatue dioceẜ: qͦꝝ collatio ē ad ſe.ap. d̓uoluta: nos eoꝝ aliqd̓ anteꝙͣ tu ꝯferas: ꝯferāꝰ ſpāl̓r alicui vl̓ ꝯferri mādemꝰ de ꝯceſſion tibi facta nō hīta mētōe:facta per nos collatio canōicaeſt cenſenda.I Deꝫ.Iis cui d̓ canōicatu p̄bēda et digͥtate ꝑſonatuvel officio ꝑ felicis r̄cordatōisnicolai vl̓ celeſtini p̄deceſſoꝝnr̄oꝝ lr̄as gr̄a ī aliqͣ eccl̓ia facta erat: ꝯſtōis nr̄e reuocatorie tꝑe canōicatū ⁊ p̄bendā dignitati ꝑſonatui vl̓ officio alicui nō ānexā erat adeptꝰ: lꝫ dignitatē ꝑſonatū ſeu officiū inibi expectaret: ꝓpt̓ expectationē hmōi pͥuatꝰ nō ītelligit̉ iure: qd̓ ī canōicatu ⁊ p̄bēda fuerat canōice aſſecutꝰ: ius tā qd̓ad dignitatē ꝑſonatū vl̓ officiuꝫ ꝯpetebat eidē iuxta v̓ba dicte reuocatōis ītelligit̉ reuocatū. Nō ſic at̄: ſi canōicatū cū dignitate ꝑſonatu aut officio ꝯferri tm̄ canōico cōſuetis fuerat aſſecutꝰ ſb̓ expectatione p̄bēde: cū ius magi dignū qd̓ iſte ī dignitate ꝑſonatu ſeu officio hmōi iaꝫ hēbat:ius minꝰ dignū canōicatꝰ retineat cuiꝰ canōicatꝰ rōne idemius eidē ſaluū remāet ad p̄bēdaꝫ nulli alij debitā apl̓ica an̄ip̄ꝫ aucͣte recepto Sꝫ etſi exep̄i vl̓ alteriꝰ cuiuſcūqꝫ collatiōe vl̓ ꝓuiſiōe adeptꝰ fuerat īeadē eccl̓ia dignitatē ꝑſonatūſiue officiū ꝯferri tm̄ canonicoꝯſueta p̄fatꝰ qͥ canōicatū aucͣteapo. iā habebat: ideꝫ erit cenſendum. Dem.Uodā ꝑ lr̄as felicis recordatōnis nicolai pape

p̄deceſſoris nr̄i canōicatū ſubexpectatōe vacat̉e p̄bēde ī certa eccl̓a obtinēte: ſucceſſor eiꝰceleſtinꝰ cuidā alt̓i ſil̓eꝫ ī eadēeccl̓ia gr̄aꝫ fecit: quē oībꝰ etiāan̄ ip̄m aucͣte apo. vl̓ qͣuis aliaī eccl̓ia ip̄a receptis voluit anteferri: cū int̓poſitiōe decreti:pͥuſꝙͣ tn̄ ad pͥmū ⁊ eiꝰ executores ſecūde gr̄e noticia ꝑueīſſꝫ:vacās p̄bēda eidē pͥmo ꝑ ſuosfuit executores collata: pꝰ huiuſmōi at̄ ⁊ an̄ factā ſcd̓o collatōeꝫ ip̄iꝰ p̄bēde nr̄a ꝯſtitutioreuocatoria emanauit. et qm̄qͥs eoꝝ ius hēat ī p̄bēda hmōidubitat̉: nos neutꝝ illoꝝ d̓cernimꝰ ius hr̄e ī eadē: pͥma eī collatio pꝰ: ⁊ ꝯͣ decretū a dicto celeſtino int̓poſitū facta licꝫ abignorātibꝰ ⁊ et̄ ignorāti nō obtinet firmitatē. Ius v̓o qd̓ſcd̓o ad p̄bēdā n̄ ī p̄bēda hmōiꝯpetebat: cū nr̄aꝫ reuocatōeꝫeiꝰ collatio nō p̄ceſſerit: ꝑ eā penitꝰ eſt ſublatū.I Beꝫ.Andatū apl̓icū tibi directuꝫ: vt. T. clerico debn̄ficio ſpectāte ad collatōemnarbon̄. capl̓i ꝓuideres: bn̄ficia eiuſdē capl̓i ſiue dent̉ ī coīꝑ ip̄m: ſiue ꝑ canōicos eiuſdeꝫeccl̓ie ſingl̓ares vice ac aucͣtecapl̓i aūt ex iure ipſiꝰ de ꝯſuetudīe vl̓ ſtatuto merito ꝯp̄hēdit: ad bn̄ficia tn̄ rōne digtatūꝑſonatuū vl̓ officioꝝ: q̄ nōnulli ex eiſdē canōicis obtinēt inip̄a eccl̓ia ad eorūdē collatōnē ſpectātia mādatū hmōi minime ſe extēdit. Idē eſſe cēſemꝰ ſi rōne p̄bendaꝝ ſuaꝝ adip̄os canōicos collatio dictoꝝbn̄ficiorū ſingl̓arit̓ ꝑtinere noſcat̉: niſi ꝯtineat̉ forſitā ī mādato: ꝙ eidē clerico ꝓuideas d̓bn̄ficio ad collatiōeꝫ narbon̄.capl̓i ꝑtinēte coīter vl̓ diuiſiꝫ.tūc eī d̓ bn̄ficijs q̄ ad ip̄oꝝ collatiōeꝫ ꝑtinēt rōne hmōi p̄bendaꝝ poteris ꝓuidere.Onifacius. viij.

Poſt. al̓s n̄ fuiſſꝫtanta qō exquo pͥmumādatu ſpāle genusp̄ceſſiſſet. Io. an.s Derogat. vt. jͣ. d̓re. iur̄. generi. cū ſuisꝯcor. Io. an.h Conferamus. penes papā em̄ remāſiteadē ptās ⁊ maior et̄in p̄dictis: vn̄ exqͦ ip̄p̄occupauit: melior ēipſius ꝯditio: vt sͣ. e.dudum.af Iis cui. haIbuit ortuꝫ exꝯſtōnibꝰ reuocatorijs: qͣs fecit bonifacius ſtatim pꝰ ꝓmotionē ſuā d̓ gratijs factis a nicolao. iiij. etceleſ. v. ꝑ qͣs ius q̄ſitū erat ad rem n̄ ī re.Reuocatoria gratiaꝝnicolai īcipiebat: pͥdad apicē: illa v̓o celeſtini incipit: dudū circa ꝓmotōis. ⁊ de hisetiā ꝯſtōibꝰ tractat. jͣ.c. ꝓx. ⁊. jͣ. de ꝯceſ. p̄.c. vlti. plenius.b Nicolai. qͣrti.c Celeſtini. qͥnti.d Annexā. qͣſi ī annexis ſecꝰ. sͣ. e. ti. ſuꝑeo. ⁊. ca. qꝛ ſepe. ⁊ .jͣ.ꝓx. ℟n̄.e Uerba. qͦꝝ mentēhabes. jͣ. d̓ ꝯceſ. p̄bē.c. vl. ſꝫ ad lr̄am eranthec: oēs collatōes ꝓuiſiōes reſeruatōnesſuꝑ canōicatibꝰ digntatibꝰ ꝑſonatibꝰ p̄bēdis officijs dignitatibꝰportiōibꝰ p̄ſtionijs eccleſijs parochialibururalibꝰ l̓ alijs necſuꝑ qͥbuſcūqꝫ bn̄ſiceccl̓iaſticis vacaturicū cura l̓ ſine cura:qͥbꝰ n̄ ſit ius q̄ſitū inre lꝫ ad rem ꝑ dictuman̄ceſſorē nr̄m ſeu eiꝰaucͣte facias cōceſſasſeu cōmiſſas: ⁊ ea q̄ab ip̄o ſuꝑ his l̓ circaea quōlibet ꝓceſſerūtapl̓ica aucͣte: in fratꝝnr̄oꝝ pn̄tia. vj. kal̓sianuarij. cū adhuc ſic̄p̄mittit̉ eſſemꝰ Neapoli: oīno caſſauinirritauimꝰ ⁊ vacuauimus caſſas irritas ⁊vacuas nūciauimusnulliꝰ etiā decernimfore firmitatis: ⁊ qd̓extunc ſecus a quogſcienter vl̓ ignorātecontigerū attētari ⁊cͣ.iō igit̉ dixit iſta v̓ba:qꝛ ꝑ verba illa caſſat̉non in re: non ſic intelligit̉ reuocatū. Io. an.ius queſitū ad rem ſꝫf Conſuetis. ꝑ hoc nō reuocat̉ gr̄a: eſt em̄ eqͥus ꝙ ꝓpt̓ ius in reſeruaret̉ ius ad reꝫ in hoc caſu ꝙͣ ꝓpter ius ad rē extingueret̉ ius

in re ꝯͣ mentem ꝯſtōis.Magis dignū. sͣ. deꝯſe. ec. vl̓ al. ꝙ ī dubijs:cū ſuis ꝯcor.h Et ſi. tolle qd̓ eſt. jͣ.p̄fatꝰ qͥ canōicatuꝫ aucͣteapo. iā hēbat: adeptꝰ fuerat in eadē eccl̓ia ex epiſcopi ⁊cͣ. Io. an.i Cuiuſcunqꝫ. ad quēꝑtinebat collatio: vel forte legati.k Idē .ſ. ꝙ canōicatūretineat: ⁊ canōicatꝰ ratione p̄bendam.¶Uodaꝫ. al̓s hocerat d̓ iure ꝯmuxi. sͣ. ē. ti. hi qͥ.b Anteferri. ad idē. jͣ.de ꝯͣceſ. p̄ben. aucͣte.c Conſtitutio. reuocacatoria: d̓ qua vidiſti sͣ.ꝓxi. c. Io. an.Ignoranti. sͣ. eo. ſipoſtꝙͣ. ⁊. c. dudū. et. c. ſibeneficia ⁊cͣ.e Collatio. qꝛ ſi p̄ceſſiſſet collatio: ius habuiſſet nō ad rē ſꝫ in re: etſit nō fuiſſet reuocatū ꝑꝯſtitutōeꝫ reuocatoriā:sͣ. c. ꝓxi. jͣ. de ꝯceſ. p̄bē.c. vlt. ⁊ ſic noͣ. ꝙ qͥs impedit alium ī eo qd̓ ꝑ ſenō ꝯſequit̉. ad idē. jͣ. deꝯceſ. p̄bē. aucͣte. ſꝫ ibi aliqͥd ꝯſequit̉. qͥa hꝫ ſecūdāp̄bendā: qͥ al̓s ſolū habiturꝰ eſſet terciā.Andatū. decre. ad decre. sͣ. e. cūveīt declaratiuein illis. in fi.b Bn̄ficio. d̓ curato n̄ꝓuidebit̉: sͣ. e. ti. cū in illis: ī fi. nec de dignitate:sͣ. e. ti. c. vlt.c Collatōeꝫ. d̓ ſpeciātead pn̄tatōeꝫ: inſtitutōeꝫ:vl̓ electōeꝫ n̄ pot̓it ꝓuideri: sͣ. e. cū ī illis. §. cū at̄.d Capl̓i. idē em̄ ē facēꝑ aliū qd̓ ꝑ ſe. jͣ. de reg.iu. qͥ ꝑ aliū: cū ſuis ꝯcōͣ.ff. quod cuiuſqꝫ vniuer.Ite eoꝝ. §. ſi d̓curiōes.e Statuto. eſt forte cōſuetudo l̓ ſtatutū ꝙ bn̄ficia vacātia pͥº mēſe ꝑtinētia ad collatōeꝫ capl̓i:ꝯferat pͥmꝰ canōicꝰ: vacātia ſcd̓o ſcd̓us: t̓cio t̓ciꝰ:⁊ ſic de ſingul̓. vl̓ ꝙ bn̄ficia familiariū ſuoꝝ ſpectātia ad coll̓oēm capl̓ivacantia canōici ꝯferāt:tales ꝯſuetudīes ⁊ ſtatuta ſunt ī ml̓tis eccleſijsgallicanis.f Extēdit. qꝛ papa nōītēdebat gͣuare alterā dignitatē capl̓i: ſꝫ totū ca.s. e. cū ī illis ad fi.g Sīgl̓arit̓. qͣſi nō vice capl̓i: vt ī .j. ℟n̄.Prebēdaꝝ. vl̓ dignitatū l̓ officioꝝ ip̄iꝰ eccl̓ie: vt ī. ij. Rn̄. ⁊ no. ꝙdic̄ rōne hmōi p̄bēdaꝝ. q. di. ſi ꝑtinēt ob aliā cauſaꝫ: puta ꝓpt̓ alia beneficia q̄ hꝫ ī alia eccl̓ia: mādatū tūc nō ꝯp̄hendit illa.