ſoluere: ac alia incūbentia eisonera ſupportare: ꝓpt̓ qd̓ ſepeꝯtingit ꝙ non inueniūt̉ ꝑſoneidonee q̄ hmōi eccl̓ias velīt recipere. Sicqꝫ frequent̉ minusidoneis ꝯferūt̉: ex qͦ ꝑicula imminēt aīaꝝ. ¶ Nos itaqꝫ volētes ſuꝑ hͦ ſalubre remediumadhibere: pn̄ti decreto ſtatuimus: ⁊ mādāꝰ ꝯſtitutōeꝫ hmōiqͦ ad oēs patronos eccl̓iaꝝ religioſos tā exēptos ꝙͣ nō exemptos: ⁊ alios inuiolabiliter obſeruari: ꝯſuetudine ꝯtraria nōobſtante.Dem.Icet eccl̓iaꝝ ꝑſonatuuꝫIdignitatū aliorūqꝫ bn̄ficioꝝ eccl̓iaſticoꝝ plenaria diſpoſitio ad romanū noſcat̉ pōtificeꝫ ꝑtinere: ita ꝙ nō ſolumip̄a cū vacāt: pōt de iure ꝯferre: verūetiā ius in ip̄is tribuere vacaturis: collatōeꝫ tn̄ eccleſiaꝝ ꝑſonaꝝ dignitatū ⁊ beneficioꝝ apud ſedē ap. vacantiū ſpecialiꝰ ceteris antiqͣ conſuetudo romanis pōtificibꝰ reſeruauit. ¶ Nos itaqꝫ laudabilē reputātes hmōi ꝯſuetudinē: ⁊ eā aucͣte ap. approbāteſ:ac nihilominꝰ volētes ip̄aꝫ inuiolabilit̓ obẜuari eadē aucͣteſtatuimus: vt eccl̓ias dignita

tes ꝑſonatꝰ ⁊ bn̄ficia: q̄ apd̓ ſedē ip̄aꝫ deinceps vacare ꝯtigerit: aliqͥs p̄ter romanū pōtificē quacūqꝫ ſuꝑ hͦ ſit aucͣte munitꝰ: ſiue iure ordīarie ptātisip̄oꝝ electio ꝓuiſo ſeu collatioad eū ꝑtineat: ſiue lr̄as ſuꝑ aliquoꝝ ꝓuiſiōe generales l̓ etiāſpeciales ſub qͣcūqꝫ forma verboꝝ receperit: niſi ei ſit ſuꝑ cōferēdis eiſdē in curia romanavacātibꝰ ſpecialis ⁊ exp̄ſſa abip̄o pōtifice ſummo auctoritasattributa: ꝯferre alicui ſeu aliqͥbꝰ non p̄ſumat. ¶ Nos em̄ ſiſecꝰ actū ſeu attētatū fuerit decernimus irritū ⁊ inane.¶ Regorius. x. in conciliogenerali lugdū.Tatutū felicis recordatōis clem̄tis pape p̄deceſſoris nr̄i d̓ digͥtatibꝰ ⁊ bn̄ficijsī curia romana vacātibꝰ neqͣꝙͣꝑ aliū ꝙͣ ꝑ romanū pōtificē cōferēdis decernimꝰ talit̓ moderādū: vt hi ad qͦs eorūdē bn̄ficioꝝ ⁊ digͥtatū ſpectat collatōſtatuto n̄ obſtāte p̄dicto: demūpꝰ mēſē a die qͦ digͥtates ſeu beneficia ip̄a vacauerīt nūeradūea ꝯferre valeāt tm̄mō ꝑ ſeipſos: vl̓ ip̄is agētibꝰ ī r̄motis ꝑſuos vicarios generales ī eoꝝ

iurepatronatus: vt conſtitutio.i Onera. hoſpitū receptōis nūcioꝝ ap. ſedis: ⁊ ſimilia.k Animaꝝ. quaꝝ regimen ē ars artiu: sͣ. de eta. ⁊ quali. cū ſit:ē em̄ aīa p̄cioſior corꝑe. xij. q. j. p̄cipimus.¶ Alios. clericos intelligo: qꝛ laici nihil ꝑcipiūt: sͣ. de iurepatronatꝰ. p̄terea: ⁊ ſic et̄intelligit̉. sͣ. e. ti. extirpāde. in pͥn.m Conſuetudine.cū em̄ aīabꝰ ſit ꝑiculoſa: vt sͣ ꝓbatū eſt:gͦ exturpāda sͣ. eo. extirpāde. d̓ ꝯſue. c. vl.⁊ de hoc ibi plene.a Icer eccleſiarum. bn̄ficiavacatia ī curia aliusꝙͣ papa ꝯferre n̄ pōt:qd̓ ſi fecerit irrita eſtcollatio.b Dignitatū. qͥd deep̄atibꝰ: nūqͥd cōprehēdūt̉ hac ꝯſtitutōe?Satis videt̉ ꝙ non:qꝛ ea q̄ ſpeciali notaſūt digna niſi ſpecialiter notent̉ neglectaītelligūt̉. ff. de iuiur̄.Item apud. §. hoc dictuꝫ. jͣ. e. ti. ꝙͣuis jͣ.de ſen. ex. qꝛ ꝑiculoſum. cum ſi. ⁊ facit sͣde ꝓcura. c. vlt̓. ⁊ qd̓ibi dixi: sͣ de fil̓. preſbi. c. j. eſt em̄ non dignitas ſꝫ dignitatumculmē sͣ. e. venerabilis: ⁊. c. cum olim: ⁊hoc ẜuat curia: q̄ reſeruatōes in his cuꝫvacant face̓ ꝯſueuitqd̓ etiā interdū ī abbatijs facit. vt ſic periſtā ꝯp̄hendāt̉ ſolumꝓuiſa ꝑ conci. lat̓. n̄ꝑ generale: sͣ de elec.ne ꝓ defectu. ad hosͣ de ꝯceſ. p̄ben. dilectus. 1o. an.c Pertinere. xxxij.di. oēs: ⁊ vide quoddixi. sͣ. e. li. de elect̓.ꝙͣꝙͣ. Io. an.d Uacaturis. qd̓ alius nō pōt: vt sͣ de ꝯceſ. p̄ben. c. ij. et̄ legatusde latere pape: vt sͣ. e. ti. dilectus filius t.e Apud ſedē. q̄ dicāt̉ apud ſedē ip̄am vacare: dicet̉. jͣ. e. pn̄ti.f Conſuetudo. patet ex facto. sͣ de accuſ. accedēs.g Statuimus. ſit gͦ de ſpeciali ꝯſuetudine ius cōmune. ſic. sͣ. declandeſ. deſpon. cū inhibitio: ⁊ ē ſi. de fide iuſ. ꝙ quibuſdā. de priuil̓. ꝙ nōnullis: allegat̉ tn̄ ro. ec. ꝯſuetudo ꝓ iure: sͣ. de conſti. exlr̄is. Io. an.h Sedem ip̄am. nō vacantem al̓s parochiales eccleſie ꝯferūt̉ꝑ illos ad quos collatio ꝑtinet: quod dic vt. .jͣ. e. ſi apoſto lica.i Uacare. an bn̄ficium dicat̉ in curia vacare: cum duobus ibiſuper eo ſibi collato litigantibꝰ alter morit̉ vel vterqꝫ: dic vt ī cle.vt lit̓. pen. ſi duobꝰ.k Collatio. nil dixit de preſentatione: vnde ſepius reperitur receptum in curia: papam per hoc non conferre beneficia: que pertinent ad preſentationem laicoꝝ. Sed eadem ratione non ꝯferret q̄pertinent ad p̄ſentationem eccleſiarum vel monaſterioꝝ vel monachoꝝ: sͣ. c. ꝓxi. pro hac parte facit. jͣ. e. ti. cum in illis. §. cū auteꝫ.ad hoc sͣ de iurepa. cum dilectus. ſꝫ ꝑ lr̄am q̄ sͣ dicit qͣcūqꝫ aucͣte. ⁊ꝑ id qd̓ dicit ꝓuiſo ſatis vident̉ ꝯp̄hendi p̄dicta.l Exp̄ſſa. Nota vnū caſum in qͦ vacat p̄benda in eccleſia: ⁊ illead quem ſpectat pͥma vacatura: non ꝯſequit̉ illam: alium habe.jͣ. de rerum ꝑmu. c. vno.

m Conferre. infra menſem a die vacationis numerandum quiapoſt illum poſſunt ea conferre. quod dic vt. jͣ. ca. ꝓxi.a Latutum. Si papa bn̄ficia vacantia in curia non conferat7.jͣ. menſem a die vacationis illi ad quos collatio pertinebatpoterunt illa ꝯferre.b Statutuꝫ. sͣ. ca. ꝓximo.c Curia. ⁊ ſic idē eſtdicere in curia: quodapud ſe. ap. vt sͣ. c. ꝓximo: ⁊ qn̄ ibi vacare dicant̉: videbis. jͣ. e. preſenti.d Moderandū. hocartationē reſpicit. nonaugmentū: sͣ de v̓. ſig.c. vl.e Menſem. de hmōicōputatione dr̄. sͣ. e. li.de elec. ꝙͣ ſit.f Numerandū. Eſtergo exp̄ſſum iſtud tēpus non a tempore ſcientie ſꝫ vacationis currere: lꝫ videat̉ contra d̓conceſ. p̄ben. qꝛ diuerſitatem. ad fi. sͣ. de ſup.neg. p̄la. lꝫ. is em̄ qͥ neſcit ptātem experiendinō hꝫ. ij. q. vj. biduū..ff. de calū. l. annus. ethoc tenuit h̓ guil. Sedꝯtrariū credo ẜm gar.quia hoc ſtatutum fuitī fauorē eccleſiaꝝ ne cōtingēt bn̄ficia diu vacare: nō āt ī odiū ſummipōtificis negligētis: qꝛtūc n̄ niſi a tꝑe ſcientiecurreret p̄ſcriptio: vt īꝯtrarijs. Item ꝑ hancredit̉ ad ius cōe extendenda ē igit̉ vt defaciliad ſuā naturā redeat..xxxv. di. ab exordio..ff. de pac. ſi vnꝰ: p̄ſertim vbi ſtatuēs ꝯtra ſeſtatuit: al̓s .n. quare n̄ſic exp̄ſſiſſet a tꝑe ſcientie. de deci. ad audiētiā:ad hoc. jͣ. de re. iur̄. cōtͣeū qͥ. Unū ſcias lꝫ iſtd̓tp̄s currat ignorāti: nōtn̄ ſedi vacanti qd̓ ſatis ꝓbat̉. jͣ. e. ſi apl̓ica: ſi .n. ibi ē ſpecial̓ caſus:gͦ ip̄iꝰ ꝯͣriū ē regulare: ⁊ ē rō qꝛ hoc reperimꝰ exp̄ſſū: ſꝫ illd̓ nō. Et ſicnota ſpecialia ī hoc caſu. Primū ꝙ cū ī alijs det̉ maiꝰ tp̄s: sͣ de ꝯceſ.p̄ben. c. ij. h̓ dat̉ ſolū mēſis. Scd̓m ꝙ iſtud tp̄s currit ignorāti. Terciū ꝙ n̄ fit ꝯputatio de momēto ad mom̄tū: ſꝫ dies vacatōis nō cōputat̉ in mēſe: ⁊ hoc patet dū dicit a die ⁊cͣ. ⁊ ſi sͣ de excep. pia. de reſti.ſpol̓. frequēs. Quarcū ꝙ cū al̓s ꝯmuniter ptās deferat̉ ad ſuꝑiorē:h̓ redit ad inferiorē: ⁊ hoc facit impoſſibilitas caſus: ad hoc sͣ d̓ elec.lꝫ. in fi. ⁊ sͣ. e. li. ⁊. e. ti. indēnitatibꝰ. in fi.g Per ſeip̄os. habebāt ep̄i an̄ ꝯſtitutōem clemētis ꝓcuratores ī curia: qͥ ſtatim cū vacabāt bn̄ficia ꝯferebāt illa ⁊ ſic p̄ueniebāt papam:vnde motꝰ clemens ꝓmulgauit ꝯſtitutōem. sͣ. c. ꝓxi. demū gregoriꝰor multū p̄iudicialis erat ꝯſtitutio illa: in ꝯcil̓. lug. moderatꝰ ē eā.Sed ne adhuc exercerēt illas malicias: ſcilicꝫ ꝙ haberēt ꝓcuratoremin curia. qͥ ſtatim mēſe elapſo illa ꝯferret: idcirco hoc addidit. papaem̄ et̄ pꝰ mēſem poſſet ꝯferre: ſi vellet dūmodo p̄uētus nō eſſet: sͣ. c.ꝓxi. ī pͥn. Sed lr̄a iſta dicit ꝑ ſeip̄os: nūqͥd ſi pn̄tes ſunt: ꝑ alios conferre poter̄t. Dic ꝙ ꝑ alios ꝯferre nō poter̄t: niſi in caſu qui ſeqͥt̉: potuit em̄ papa rei ſue ꝯditionem ⁊ modum apponere ⁊ legem quā voluit. xviij. q. ij. eleuterius. ff. de pact. traditionibus de condi. ap. verum. Io. an.h Remotis. ſic sͣ de tēp. or. cū nullꝰ. §. ep̄o. ⁊ dixerūt quidā ꝑ hanclitteram: ꝙ quis extra ſuam dioc̄. exiſtens beneficia conferre non