l̓ ſnīas ⁊ p̄cepta exeqͥ: aut ī cāiſꝑ ap. deuolutis ad eos teſtimoniū: niſi alid̓ ī his tribꝰ d̓ ꝯſuetudīe obtīeāt: ꝑhibē ꝯpellāt.Nec et̄ ſuffraganeoꝝ ip̄oꝝ officiales a archidiaconos archip̄ſbr̄os: ⁊ alios īferiores p̄latosſuffraganeis eiſdē ſb̓iectos: dūmō alid̓ eis ꝯͣria cōſuetudo nōtribuat: nec ſb̓ditos ſuffraganeoꝝ ip̄oꝝ ſuꝑ ſalarijs aduocatoꝝ ⁊ ꝓcuratoꝝ: ī cāis q̄ ī remēſi vētilāt̉ curia cogāt q̄relātibꝰī ſua pn̄tia rn̄dere ¶ Cōtͣhētesv̓o aliaꝝ dioc. ſuꝑ ꝯͣctibꝰ īitisī remēſi dioc. ab eiſdē niſi īueniāt̉ ibid̓ tͣhere corā ſe n̄ debētīuit os lꝫ ī poſſeſſiōeꝫ bonoꝝ q̄ibi hn̄t et̄ cū alibi copiā ſui faciūt: ſi eoꝝ aucͣte citati ꝯparere ꝯtēnāt: poſſint miſſionē facere ꝯͣ eos: vl̓ ſi forte malicioſeſeip̄os occultēt: ne citatio ꝑueniat ad eoſdē decernere faciendā ī poſſeſſionē bonoꝝ: q̄ ī aliaet̄ dioceſi obtīere noſcūt̉: ſꝫ tēloci dioceſanꝰ ad denūciatōemip̄oꝝ faciet hmōi miſſionem.¶ Nec clericos ſuos mittāt adſuffraganeoꝝ ſuoꝝ dioc. ꝓ iniendis l̓ r̄cognoſcēdis ꝯͣctibuscorā ip̄is: nec eorūdē ſuffraga
neoꝝ ſb̓ditos ꝯpellāt corā ſe oc)caſiōe hmōi iuri ſtare ¶ Neqꝫpt̄ archiep̄s ip̄e ī ſuoꝝ ſuffraganeoꝝ officiales et ſb̓ditos ꝓeo ꝙ vocati ab ip̄o nolūt q̄relātibꝰ ī ſua pn̄tia rn̄dere eccīaſticā exercere cēſurā Oni. viij.☞Eculares iudices qͥ lꝫ ipſis nll̓a ꝯpetat iuriſditōī hac ꝑte: ꝑſonas eccīaſticas adſoluēdū debita: ſuꝑ qͥbꝰ corameis ꝯͣ ip̄as eaꝝ exhibēt̉ lr̄e: l̓ ꝓbatōes alie īducūt̉: dānabili p̄ſumptōe ꝯpellūt: a temeritatehmōi ꝑ locoꝝ ordinarios cēſura eccl̓iaſtica decernimꝰ ꝯpeſcēDem.dos.Um. C. laicꝰ ꝓ qͦ ſoluiAſti certā pecunie quātitatē ī qͣ ꝓ eo te fideiuſſorio noīeobligaueras: te ẜuare recuſetīdēneꝫ ꝯͣ iuram̄tū a ſe p̄ſtitū temere veniēdo: ip̄m corā eccl̓iaſtico iudice: ad cꝰ forū rōne iuram̄ti cāe hmōi cognitō noſcit̉ꝑtīere: d̓ iure pot̓is ꝯueīre: vtip̄m monitōe p̄miſſa ꝑ cēſurāeccl̓iaſticā ꝙ te ſuꝑ p̄dictis vttenet̉ ẜuet īdēneꝫ: p̄uia rōne cōpellax. ¶Nno. iiij. ī ꝯcilio lug.De litis conteſtatione.
ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ: ſꝫ ad illa ſuſcipiēda illos īuitos ꝯpellē n̄ pt̄: necpt̄ ꝯpellē illos vt ferāt teſtimoniū ī cāis ad ip̄m ꝑ appellatōꝫ deuolutis: niſi ī his caſibꝰ aliud īducat ꝯſudo: ꝗd gͦ fiet? mādabit ſuffracā illa: ſic̄ ī alijs caſiganeo: vt ſb̓ditū ꝯpellat ad teſtimoniū febꝰ: ⁊ d̓ hͦ sͣ d̓ of. or. paſtoral̓. Idē ē ī qͦlibꝫ iuce: vt ſi d̓ alia ciuitatepetant̉ teſtes: iudex cāead iudiceꝫ loci mittat:vt teſtes recipiat: ⁊ adiudicē atteſtatōnes remittat. C. d̓ fi. īſtru.l. iudices. Et noͣ ꝙ nōeādē īuriſditōꝫ hꝫ iud̓xī acceſſorio ꝙͣ ī pͥncipali: ſꝫ illd̓ quia ī ſb̓ditosſuffraganeoꝝ iuriſditionē n̄ hꝫ: vt in pͥn. decre. paſtoral̓.h Precepta. vt quiaaliquē citari mādat vl̓his ſimilia.i Cōſuetudīe. ꝯſuetudo gͦ ī his iuriſdirōꝫtribuit: ad idē. sͣ. e. li.d̓ of. or. c. j. de fo. ꝯpe.cū ꝯtīgat: sͣ. e. li. d̓ cōſue. c. iij. cū ſi.k Officiales. lꝫ em̄ īep̄m iuriſditōꝫ hēat nōtn̄ ī officialem: vt. jͣ. ini Salarijs. taxat:fi. c. dr̄.erāt olī iſta ſalaria pedecre. d̓ poſtulā. ꝓperdū: quā hodie n̄ hēmꝰ⁊ de iſtis ſalarijs hē.C. d̓ ſuffra. l. vna. Cmāda. ſalariū. ⁊ qͣ actene petāt̉.nāda. l.in vl. glo. ff. e. l. ſalariumm Procuratoꝝ. ꝯͣ ꝓcuratoris officiū dꝫ eēgͣtuitū: ⁊ ſi aliqͥd recipiat: ꝯtͣ bonos moresfac̄: ⁊ redēptor litis eēcēſet̉. C. d̓ ꝓcu. litem..C. māda. ſi ꝯͣ licituꝫ..ff. mā. ſi v̓o non r̄minerādi. §. vl. ſꝫ leges īle loquūt̉: qn̄ paciſcit̉vt hēat certā ꝑtē eꝰ d̓ qͦē qō: qd̓ illicitū ē: h̓ deſalario loqͥt̉ qd̓ dat̉ ꝓremuneratōe laboris: qd̓ licitū ē: vt h̓: ⁊. ff. manda. l. ſalariū.n Cāis. lꝫ eī iuriſditōꝫ hēant ī cāis: n̄ tn̄ in ꝑſonas rōne ſalarioꝝip̄oꝝ: cū alia ſit cā: ar. ꝯͣ. C. d̓ iudi. ꝓperādū. §. ꝓculdubio: vbi dr̄ ꝙꝓpt̓ ſalariū aduocatoꝝ n̄ dꝫ cāe fieri dilatio: ſꝫ illd̓ ī ordīario loqͥt̉.o Rn̄dē. nō gͦ ꝙ rōne ꝯͣctꝰ n̄ ſortit̉ qͥs foꝝ. ꝯͣ sͣ. e. c. vl. cū ſuis ꝯcor.So. h̓ d̓ ꝯͣctu loqͥt̉ inito ī ciuitate ſuffraganei: puta cū bonon̄. qͥ appellauerat: ſecū duxit aduocatū rauēnā: ⁊ ſic ꝯͣctꝰ rauēne initꝰ n̄ fuerat. l̓ dic ꝙ locū hꝫ qn̄ ibi n̄ inuenit̉. l̓ dic veriꝰ qd̓ d̓ ꝯͣctu loqͥt̉ quemqͥs celebrat vt viator: vt tc̄ ibi ꝯueīri n̄ poſſit: duꝝ eī eſſꝫ vt qͦcūqꝫ loco nauiget l̓ delatꝰ ſit rn̄dē teneat̉. ff. d̓ iudi. l. heres abſēs. §. nā vbiſic veīt. ⁊ hec v̓a niſi ſe ibi ꝓmiſerit ſolut̉os. tc̄. .n. ſuſciꝑe ꝯpellerēt̉iudiciū: cū ibi ⁊ vbi domiciliū hn̄t: valeāt ꝯueīri. ff. de iudi. l. heresabſēs. §. itē ſciēdū. sͣ. e. dilecti. ibi .n. ꝯͣxiſſe vr̄: vbi ſe ſoluē obligauit.ff. d̓ acti. ⁊ obli. l. ꝯͣxiſſe: ⁊ ꝯͣctū n̄ vtiqꝫ eo loco ītelligit̉ qͦ negociū geſtū ē: ſꝫ qͦ pecunia ē ſoluēda. ff. d̓ rebꝰ auc. iudi. poſ. l. iiij. ⁊ h̓ reprobari vidēt̉ due opi. doctoꝝ legū: qͦꝝ qͥdā dixer̄t ꝙ rōne ꝯͣctꝰ viator rn̄dēꝯpellit̉: ſi ꝯueīat̉ pͥuſꝙͣ īde diſcedat. Alij directe dixer̄t ꝯͣ .ſ. ꝙ ꝯueniri n̄ poſſet pͥuſꝙͣ inde diſcedat: ſꝫ poterit ſi illuc poſtea reuertat̉. Heopiniōes h̓ tollūt̉: cū dicat̉ īdiſtīcte: ꝙ rn̄de n̄ cogit̉. nec ob. ff. d̓ iudi. l. ij. §. oēs. ⁊. §. plane: vbi ꝓbari vidēt̉ iſte opi. qꝛ ī roma ſpāle ēqd̓ ibi dr̄ q̄ cōis ē oīm patria. ff. ad municipa. roma: ⁊ sͣ. e. c. vlt̓.Cōtͣhētes. dixit h̓ bar. brix. glo. poſita sͣ. e. c. vl. ſuꝑ v̓bo ꝯͣctusītelligēdā ẜm ꝙ dr̄ ī iſto. §. ⁊ ītellige iſtū. §. ī ꝯͣctu quē qͥs celebrat tāꝙͣ domiciliū hn̄s: vt cū ibi ꝑ gulā hēat l̓ armariū: al̓ ꝯͣdicēt sͣ. §. ꝓx.Aliaꝝ. de ꝓuincia vel extra ꝓuinciam.r Inuitos. dicebāt em̄ quidā ꝙ remitti debebāt ſic̄ ī criminibꝰ: cū
hparificēt̉: ī aut̓. vt oēs obediāt iudi. col. v. ī ſcd̓a colū. In delitis āt id ẜuat̉: ī aut̓. vt nulli iudi. §. ſi qͥs v̓o. ⁊. §. ſe. col. ix. Alijicebāt: ꝙ ſi aberat latitando aīo: iudex vbi reperiebat̉: tenebat̉emittē: al̓s debēt poſſideri bona: expeditū ē: vt h̓ vides.Eoꝝ. archiep̄i vel officiales.t Noſcūt̉. ip̄i ꝯtrahētes. dicebāt quidāꝙ nullo caſu iudexhoc decerne̓ poterat:qͦꝝ h̓ reprobat̉ opi. ⁊d̓ hoc ꝑ oſt. ī ſummae. ti. §. ij. v̓. iteꝫ rōneꝯtractus.u Ip̄oꝝ. archiep̄i⁊ officialis.x Faciet. ad idem sͣe. poſtulaſti.y Pro iniēdis .i. faciēdis l̓ īcipiendis.Recognoſcēdis.tāgit ꝯſuetudinē frācie: vbi fiūt tales r̄cognitōeſ: ⁊ ꝯcor. ad hͦsͣ de iurepa. relatū.⁊ Hmōi. qꝛ ſcilicꝫinier̄t: l̓ recognouer̄tꝯͣctum coraꝫ illis.Officiales. lꝫ em̄idē ſit ꝯſiſtoriū ep̄i ⁊officialis ſui: vt. jͣ. d̓ap. romaͣ: n̄ tn̄ iuriſditōueꝫ hꝫ ī officialēep̄i: vt sͣ. e. §. ij. ⁊. iij.a ¶ Eculares iudices. iudexſecularis qͥ vult clericū ꝯpellē ad debitaet̄ liqͥda ſoluēda ꝑ eccleſiaſticū iudicē deſiſtē ꝯpellat̉: fuit tracta d̓ fine decre. exͣuagātis: q̄ īcipiebat̉: qꝛ⁊ contingit.b Nulla. obſequēdi .n. ē eis neceſſitaſn̄ autoritas īperādi.xcvj. di. c. j. d̓ ꝯſti. eccleſia. ⁊ d̓ re. ec. n̄ al̓.cū laicis. cum ſi.c Eccīaſticas. et̄ ſiordineꝫ cl̓icalē n̄ hēant vt religioſi ⁊ cōuerſi. xij. q. j. duo ſūtd Eis. ſecularibus iudicibus.Eaꝝ. ꝑſonarum eccleſiaſticarum.f Dānabili. qꝛ ē hͦ ꝯtra eccleſiaſticam libertatem. jͣ. de immu.ec. c. vlt̓. ⁊ pe.g Cōpellūt de facto. ⁊ ē hoc ꝯͣ bonon̄. qͥ hn̄t ſtatutū: ꝙ oīs ꝯtractus factus cum rectore eccleſie valeat: ⁊ ꝙ ptās teneat̉ illud exeh Cōpeſcēdoſ. ꝯcor. jͣ. d̓ iur̄iu. c. lꝫ. d̓ excep. c. ij. d̓ ſē. ex. d̓c̓nīꝰcutioni mandare.c Um. C. laicꝰ. Rōne iuram̄ti laicꝰ vt illd̓ ẜuet corā iudiceeccīaſtico ꝯuenit̉. Tracta fuit hec decre. d̓ exͣuagāti clemētis q̄ incipiehat ſua nobis nobil̓ vir hēricꝰ e. ti.b Soluiſti. an fide iuſſor qͥ ſoluit vſuras illas a debitore repetat? Dic vt no. sͣ d̓ fideiuſ. c. iij. ⁊ ante ſolutōꝫ agit fideiuſſor contra debitorem: vt ip̄m a fide iuſſione abſoluat in caſibus: sͣ de fideiuſ. c. vl. ⁊ c. conſtitutus.c Obligaueras. olī erat ī optōe creditoris quē vellet ꝯueīre debitorē l̓ fide iuſſorē: hodie n̄: qd̓ dic vi sͣ d̓ fideiuſ. c. ij. ī pͥma glo.d Indēnem. ⁊ ſic ſentiebat dānum vnde p̄miū merebat̉: quodeſſe nō dꝫ: sͣ de fideiuſ. c. ij. vbi de hͦIuramenti. xxij. q. j. ca. vlt̓. sͣ de iudi. nouit. v̓. poſtremo. deelec. venerabilem. ⁊ idem in alijs criminibus eccleſiaſticis: queno. sͣ. e. ti. cum ſit.f Premiſſa. q̄ ſemꝑ cenſuram hꝫ p̄cedere. xij. q. ij. īdigne. xxiij.q. iij. de illicita: de ſen. ex. ſacro.g Tenet̉. ex tribus tenebat̉ de iure cōi ⁊ pacto ⁊ vinculo iuramenti. ex vltimo corā eccleſia ꝯuenit̉: vt h̓ vides.