I quē ſub ea forma quotiēs te ab eē ꝯtigerit: cōſtitueris ꝓcuratorē ad cāꝫ: nōid̓o licet tractes eā pꝰ modū ꝑteip̄m: ꝓcuratorē ip̄m dinoſceris reuocare qͥnīmo ꝓcurator idem ꝓcuratoris aſſumetofficiū: quādocūqꝫ te cōtigeritabſentare ¶ Secꝰ ſi ſimpl̓r ate fuerit ꝯſtitutꝰ. tūc em̄ ſiuean̄ litē cōteſtatā: ſiue poſt: adcāꝫ ip̄aꝫ venias: nō vt ip̄i ꝓcuratori aſſiſtas: ſꝫ vt cām tractes eādē. tractādo ip̄aꝫ eū reuocare cēſeris: niſi dicas exp̄ſſe ꝙ ip̄m vis ī officio ꝓcuratiōis hͦ nō obſtāte manere: vl̓niſi ꝙ nō aīo reuocādi hͦ facias: ex aliqͥbꝰ appareat cōiecturis: vt ſi forſan aliqͥs īmineatarticulꝰ in qͦ tu noſti meliꝰ veritatē: aut ſi ſit ꝓcurator ipſeīfirmꝰ: vl̓ forſitā ſe abſentet:ſeu qͥcqͥd alid̓ accidat: ꝓpterqd̓ ip̄i cāe tua ſit pn̄tia oppor

tuna.I Sem.Rocurator nō alit̓ cēſet̉idoneꝰ ad mr̄imoniū cōtrahēdū: ꝙͣ ſi ad hͦ mādatū habuerit ſpāle ¶ Et ꝙͣuis al̓s isqͥ ꝯſtituit̉ ad negocia ꝓcuratoraliuꝫ dare poſſit: in hͦ tn̄ caſuꝓpter magnū qd̓ ex facto taꝫarduo poſſet ꝑiculū īminere:nō poterit deputare aliū niſi hͦeidē ſpāliter ſit ꝯmiſſuꝫ. ¶ Sane ſi ꝓcurator anteꝙͣ ꝯtraxerit: a dn̄o fuerit reuocatꝰ ꝯtractū pꝰ modū mr̄imoniū ab eodē: lꝫ tā ip̄e ꝙͣ ea cū qͣ cōtraxitreuocationē hꝰ modi penitusignorarēt: nulliꝰ momēti exiſtit: cū illiꝰ ꝯſenſus defecerit:ſine qͦ firmitatē hr̄e neqͥuit.☞Reg. x. ī ꝯcilio gene. lugd̓.De his q̄ vi metuſue cā fiunt.Bſolutōnis bn̄ficiū ab excōicatōis

ꝓpter ꝓcuratoris defectū negocia ꝓtelari. ad hoc sͣ. c. ꝓxi. Credotn̄ ꝑ p̄dictā. l. ⁊ ꝑ hāc lr̄am ꝙͣdiu ⁊cͣ. ſi dn̄s dixiſſet. ꝯſtituo talē.qͥ ſi renuerit: talem cōſtituo.ū hāc decre. Et no.ar. ꝙ ſi electus pn̄tata ſibi electentire. adhuc electoribus in eadem volūt.nanentitire. al̓s non: qd̓veꝝ eſt: qꝛ a pͥncipior̄nuūt ⁊ qͣi inuiti trahunt̉. viij. q. j. qͥ epiſcopatum. ⁊. c. ī ſcripturis.DI quē ſb̓ ea.dn̄s dans. ꝓcuratorem quotinsꝯtingit eū abeſſe: cāꝫtractando ꝓcuratorēnō intelligit̉ reuocare ſecus ſi ſimplicit̓.niſi exp̄ſſe ꝓteſtetur.ꝙ ip̄m reuocare nonintēdit: l̓ al̓s hoc apareat ex ꝓbabilibꝰꝯiecturis. G. cre. iſtaapprobat̉ quod no.ꝑ inno. ⁊ oſtiē. sͣ. e.ca. petitō. ⁊ vide qd̓no. ff. manda. qͥ mutuam. §. nō ideo.b Abeſſe. ſb̓ hac ergo forma pōteſt dn̄sꝓcuratorem dare. ſic⁊ delegatus pape ſb̓delegatum pape: sͣ d̓offi. dele. ſi delegatꝰ.eo. li.c Aſſumet. ſi. C.d̓ cura. furi. l. pe. ff.manda. qͥ mutuam..§. nō ideo.d Secus .ſ. qꝛ noraſſumet. ⁊ .jͣ. declarat quare.e Ante litem. tuncreuocat̉ ſine cauſa ⁊inuitus. vt sͣ. e. c. ij. cū ſuis ꝯcor.f Siue poſt. ad hoc sͣ. e. non iniuſte. ff. e. l. pluribꝰ. ff. manda. qͥmutuam. §. nō iō minus. ſꝫ ꝯtra sͣ. e. c. ij. vbi poſt litem ꝯte. ꝓcurator non reuocat̉. So. quidam dicūt hunc caſum addendum .ſ.ꝙ ꝓcuratorem poſt litem ꝯte. a ſe nō reuocat dn̄s: vt det̄ aliū ꝓcuratorem. ſꝫ ſi cauſam tractat bene. Sed ad hoc ꝯtra dicit ſinisip̄ius decre. que dicit ꝙ adeſſe pōt. ſꝫ non tractare: ⁊ eſt exp̄ſſum..C. e. l. ꝓcuratoribꝰ. vbi habes ꝙ poſt ꝯteſtatōem a ꝓcuratore factam non hꝫ dn̄s ptātem ꝓſequendi negocium. dic gͦ ⁊ veriꝰ ꝙ decre. iſta ⁊ ſupradicta iura loquuntur quando dn̄o poſt litem ꝯte.non ꝯtradicitur litis aſſumptio: vt legit̉ ⁊ no. ff. e. ti. l. q̄ om̄ia.⁊ iō illa lr̄a que eſt sͣ. e. ti. e. li. c. ij. ibi ipſo nolente ſoluit ꝯͣrium.⁊ ita et̄ tenent predicti doctores in decre. petitio. sͣ. e. ſi autem contradicitur. tunc locum hꝫ decre. illa ꝙ cauſa cognita reuocabit̉:al̓s non.g Aſſiſtas. qd̓ pt̄ eo inuito: sͣ. e. ꝙͣuis. in fi. ff. e. l. paulus. ff. deinoffi. te. ſi ſuipecta.h Manere. ad idem. sͣ. e. ſi duo. ⁊ no. ꝓ proteſtatōne: quia hecſaluat qd̓ ſine ip̄a ꝑderet̉. de hoc sͣ de cōſti. cū. M. ⁊ de elec. cumana. ⁊ .xxviij. di. c. j.i Ueritatem. ff. e. l. ſi actor. jͣ. de iudi. c. j.k Accidat. puta qꝛ vinculis derinet̉. sͣ. e. ꝙͣuis.l Opportuna. pone procurator non habebat mandatum iurādi de calū. vnde oportuit venire dn̄m. ⁊ iurare. jͣ. de iuramen. calū. c. vltimo.a p Rocurator. Tria dicit. pͥmo ꝙ ꝓcurator ad ꝯͣhendū matrimoniū dꝫ hr̄e ſpāle mādatū. ſcd̓o ꝙ talis ꝓcurator nonſb̓ſtituit: niſi ad hoc mandatū habeat. tercio ꝙ ſi talis ꝓcuratorreuocatus et̄ ignorāt̓ ꝯͣhit: nō tꝫ matrimoniū.h Idoneus. an̄ ꝑ ꝓcuratorem poſſit ꝯtrahi matrimoniuꝫ. de hocnon dubitat̉ per canonem. xxxij. q. ij. honorantur. sͣ de conuer.coniu. ex parte. ij. ⁊ qui cleri. vel vo. c. veniens. ad idē de matri.ꝯtrac. c. ij. ff. de ſpon. ſufficit. ⁊. .l. vl. ⁊. ff. de ritu nup. l. mulierem.om̄es em̄ ꝯͣctus qͥ ꝯſenſu ꝯtrahūt̉: inter abſentes contrahūt̉. ff. deꝯtrahen. emp. l. j. §. eſt autem. ſed contra. sͣ. de ſpon. du. c. j. ibi

corde tn̄ ⁊ ore ⁊cͣ. Sed dic ꝙ ſatis dicit̉ ore ꝯſentire: qui ꝑ ꝓcur atorē ꝯſentit. jͣ. de reg. iu. qͥ ꝑ aliū. Sed an ꝓcurator ille debeat adhoc hr̄e ſpāle mādatū dubitabat̉? dicebamꝰ aūt ꝙ ſic ſicut ⁊ ī alijscaſibꝰ qͦs notaui sͣ. e. li. ⁊ ti. qͥ ad agēdū. §. vl. ⁊ ad hͦ facit sͣ de deſpon. īpu. c. j. ⁊ inſti. de nup. §. j. ⁊ exp̄ſſum erat. ff. de ritu. nup. l.generale. ⁊. l. muli erēc Contrahendū. necad cauſam matrimonialem agendā: vt dixi sͣeo. qui ad agenduꝫ. §.vl. ẜm vin. ſed ad hoccontra: sͣ. e. accedens.ſed ſol. vt ibi no. ber.in fi. vlti. glo.d Speciale. ſed nūqͥd ſi habꝫ generale cūquibuſdā exp̄ſſis clauſula ſubſecuta: vt sͣ. e.li. ⁊ ti. qui ad agendūcōtrahere poterit? videt̉ ꝙ ſic ꝑ illud. c. ſedꝯtrarium credo: vt ibidixi. dico .n. ꝙ illa clauſula generalis que ſequit̉: ſpecialia expreſſaſimilia includit: ſed n̄longe maiora: vt eſt īcaſu noſtro: notabilit̓em̄ tale cōcedi debet: ⁊hoc voluit hec litteraad hoc. xij. di. nos conſuetudinē. sͣ d̓ reſcrip.ſedes. C. de diuer. reſcrip. l. j. ff. de vi. tri.⁊ oleo le. l. vl. in fi. etad hoc facit finis huiꝰcapituli: maxime cumrequirat̉ ſpeciale mādatum: ⁊ de expreſſa ꝑſona: vt ſtatim dicam⁊ ſic dubitatio nō procedit. Sed quid dicesnūqͥd ſufficit ſpāle mādatū ad ꝯͣhendū: vel reqͥrit̉ ſpāſe de cerᵗa Plona ⁊ exp̄ſſa? ⁊ videt̉ ꝙnon requirat̉ exp̄ſſa ꝑſona: ar. sͣ. e. c. j. ij. rn̄ſo. Sed dic ꝯͣ ꝑ. l. ff. deritu nup. l. generali. ad hͦ sͣ d̓ arbi. īnotuit. cū ſuis ꝯcor. ⁊ que no.xxix. q. j. in ſumma.Poſſit. libere ⁊ qn̄cūqꝫ: sͣ. e. c. j. in. fi. ⁊. ff. māda. ſi ꝓcurator.f Deputare. ⁊ ſic fallit illa regl̓a: ad idē. ff. d̓ ritu nup. genera liin principio.g Cōmiſſū. ꝯcor. sͣ. e. c. j. ij. rn̄ſo: sͣ de offi. dele. is cui: et. c. vlti.§. vices quoqꝫ.h Sane. hͦ qd̓ dr̄ h̓ noͣbat io. lxiij di. tibi dn̄o. ⁊. xxx. q. v. nec illd̓i Contraxerit matrimoniū dicit̉ cōtrahi ꝑ mutuū ꝯſenſum: eteſt verū in hoc caſu: ſecus ī matrimonio ſpūali: qꝛ exqͦ clerici elegerūt: licꝫ adhuc nō ſit ꝑ mutuū electi ꝯſenſum matrimoniū ſpirituale ꝯtractū: tn̄ penitere nō poterūt: sͣ de elec. publicato: ⁊. c. cūint̓ canonicos: ⁊ facit ad hoc de tranſla. inter cor.k Reuocatꝰ. vel vetitꝰ ne ꝯtraheret. Quid ſi iurauer at dn̄s nōreuocare vel penitere? Idē licꝫ ꝑiurus ſit: ⁊ de eo ſibi debeat penitētia īponi: de ſpon. ſic̄. ⁊.c. ſi int̓. in fi. defuit em̄ ꝯſenſus: ⁊ ſic idēiuris cū eadem ſit ratio. Io. an.Ignorarēt. ſpāle in hoc caſu: cū al̓s reuocatio ꝓcuratoris adnegocia ad ip̄m ꝓcuratorē venire debeat: de qͦ dic vt sͣ de reſcrip.ex ꝑte decani. De reuocatiōe ꝓcuratoris ad iudicia dixi sͣ. e. c. ij.m Exiſtit. ar. ꝯtra. ff. de diuor. l. ſi peniteat. r̄uocatū eſt gͦ mādatū. licet mādatariꝰ hoc ignoret: ꝙͣꝙ agat ne ſine culpa ſua dānoafficiat̉. ff. māda. ſi v̓o nō remunerādi: ⁊ .l. ſi mādaſſem.n Neqͥuit xxvij. q. ij. c. j. ⁊. ij. ⁊ ꝑ totū. de ſpō. cū locū. ⁊. c. tua.et de deſpon. īpu. c. j. Et eſt rō qͣre furioſus nō ꝯtrahit̉: qꝛ non pt̄ꝯſentire. xxxvij. q. vij. neqꝫ: ⁊ sͣ de ſpon. dilectus.Bſolutōis. excōicatiōis ſuſpēſiōis vl̓ interdicti. Abſoalutio vel reuocatio ꝑ vim exorta nō tenet. ſecūdo dr̄ ꝙextorquēs excōicatꝰ ē ip̄o iure. huiꝰ decre. fuit dubitatōqꝛ regularit̓ q̄ ꝑ mētū fiūt valēt ⁊ obligāt: qd̓ dic vt no. xv. q. vj.auctͣatē: ⁊ sͣ. e. c. abbaſ. fallit ī caſibꝰ ibi no. ad qͦs adde iſtū: ⁊ qꝛ ſic̄īiuſta excōicatō ligat: ſic videbat̉ d̓ īiuſta abſolutōe: d̓ pe. di. j. v̓būonēb Excōicatiōis. etiā iniuſte humiliter debebat em̄ abſolutio

g j