obtīet libere ac ſpōte r̄ſignet.Aliter at̄ de ꝑſonatibꝰ dignitatibꝰ ⁊ bn̄ficijs talibus factacollatio nullius penitꝰ ſit momenti. I Onifaciꝰ. viij.Uia pleriqꝫ p̄lati nō ſinę multe temeritatis audaciā ſuis ſb̓ditis aliqn̄ int̓dicūt: ne ip̄oꝝ ſuꝑioribꝰ aut ap.ſcd̓. legatis: vel inqͥſitoribꝰ adinqͥrendū: corrigēdū: ⁊ reformādum ī eoꝝ eccl̓ijs: mōaſterijs: ſiue locis a ſede deputatis eadē: vel alijs qͥbuſcūqꝫ ꝑſonis ꝑ qͣs ad noticiā p̄dictoꝝvaleat ꝑuenire: ſtatū eccl̓iaꝝmōaſterioꝝ: ſeu locoꝝ ſuoruꝫ:ꝑſonaꝝ: ⁊ rerū ip̄oꝝ inſinuēt:vel exponāt: in ip̄os ſi ſecꝰ egerint excoīcatōis: ſuſpēſiōis: vl̓īterdicti ſn̄ias ꝓferētes: eoſqꝫad hͦ celādū iuram̄tis ꝓmiſſiōibus ⁊ obligatiōibꝰ alijs atꝫ penis nihilominus aſtringētes.¶ Nos huic malicie: ne talip̄textu ī eccl̓ijs: mōaſterijs: etlocis eiſdē inqͥſitio: correctio:

ſeu reformatio cū faciende fuerint: valeāt impediri: occurrere cupientes: p̄dicta ⁊ eoruꝫqd̓libꝫ attētari decetero diſtrictiꝰ inhibemꝰ: decernētes auctoritate apl̓ica quicqͥd cōtrapn̄teꝫ inhibitōeꝫ attētatū extiterit: nulliꝰ penitꝰ exiſtere firmitatis: nec quēꝙͣ ſententijs:iuramētis: ꝓmiſſiōibꝰ: obligatōibꝰ: vl̓ penis hmōi obligarivl̓ qͦmodolibꝫ l̓. aſtrīgi. ¶ Preſumptores at̄ eoſdē ne ip̄oꝝ temeritas quoqͦ mō trāſeat impunita: a ſuꝑioribꝰ vel legatisſeu inquiſitoribus memoratisanimaduerſiōe ꝯdigna p̄cipimus caſtigari.I Dem.TTlitigātes releuent̉ a laboribꝰ ⁊ expēſis: ſtatuimꝰ: ne archiep̄s cauſas q̄ ꝑ appellatōꝫ vl̓ al̓s iure metropolitico deferātur ad ip̄m: alibiꝙͣ ī ſua ꝓpria ciuitate vl̓ dioc̄.aut ī eis ī qͥbꝰ appellatū extititvel cāe ip̄e ꝯſiſtere dinoſcunt̉:audiat l̓ et̄ audiēdas ꝯmittat:

renunciare: ſi vult de nouo aliud obtinere. nec vnū poteſt in aliudꝑmutare. ⁊ licet potuerit duo vel tria q̄ diſpēſatiue habebat retinere: modo nō poteſt de nouo hr̄e niſi vnū: niſi aliud dicat̉ in diſpēſatiōe. ⁊ eſt ratio. qꝛ odioſe ſunt tales diſpenſatōes: vt dixi. ⁊ ꝓbat̉exp̄ſſe hoc hodie. jͣ. de p̄ben. non pōt. .j. ℟n̄. Io. an.z Aliter .i. diſpēſatōe nō obtēta: vel obtenta ſi pͥmo nō renūciat habitis: cū nō extendat̉ diſpenſatio adtot bn̄ficia.a Talibꝰ .i. hn̄tibꝰplura bn̄ficia cū curavel dignitates vel ꝑſonatus: vel alteꝝ cumaltero. Io. an.b Nulliꝰ. eſt ne reuocata decre. de ml̓taꝝvbi dr̄ ꝙ pͥmū ſil̓e vacat ip̄o iure: ſꝫ tenet ſecūdi collatio: hic dr̄ ꝙnon tenet poſterioriscollatio. qꝛ ꝓmptū eſtiura iuribꝰ cōcordare⁊ expediens: sͣ. de elc.cum expediat. dic ẜmgar. ꝙ decre. d̓ multaloquit̉ in eo qui vnūtm̄ bn̄ficiū obtīebat:qd̓ erat de iure coī: hicloquit̉ de illo qͥ an̄ obtinebat plura: qd̓ eratꝯͣ ius ꝯmune. ⁊ qͥ noneſt habil̓ ad aliud obtinēdū: niſi diſpēſationem hꝫ cū ſit trāſgreſſor canonū: vt p̄dixi.adde ī cle. de prebē. ſiplures. et qd̓ ibi no. īglo. ſi ītelligas.¶ ¶Uia pleriqꝫ.precipit papane p̄lati ſb̓ditis int̓dicāt: ne ſtatūeccl̓aꝝ et ꝑſonaꝝ ſuꝑioribꝰ inquirētibꝰ manifeſtent: nec eos ad id celandū iuramētis: ꝓmiſſionibꝰ: obligatōibus alijs: aut penis aſtringant. decernit aūt quod cōtra factum fuerit irritū ⁊ inane: ⁊ ſentētias: iuramēta: ꝓmiſſiones vel penas nōligare. ⁊ p̄ſumptores p̄cipit pena condigna a ſuꝑioribus eiſdeꝫ puniri. hec decre. olim erat extrauagans: ⁊ incipiebat: ad audientiaꝫnoſtram. Io. an.d Pleriqꝫ. vt potes videre sͣ. de accu. olim.e Audacia. ad hoc. jͣ. de ver. ſigni. conſtitutōem. ij. ℟n̄. ⁊ eſt audacia. quia tacere veritatem mortale peccatuꝫ eſt. xj. q. iij. quiſqͥs.de cri. fal. c. j.f Interdicunt. hocipſo ſe reddebant ſuſpectos: sͣ. de teſti. conſtitutis. ⁊ ſe oſtendit iniquam cauſam fouere: vt ibi. ⁊ sͣ. de teſti. cog.peruenit. ⁊. C. de poſtulan. ꝓuidendum. ⁊. ij. q. vij. §. verum. ver.ſi quis autem. Io. an.g Suꝑioribus. pone gradus in archip̄ſbitero circa ep̄m: ep̄o circa archiep̄m: ⁊ ſic de ſingulis.h Inquiſitoribus. qui non poſſunt alijs cōmittere vices ſuas: sͣde offic̄. delega. c. vlti.i Corrigendum. crimina. Io. andree.k Reformandum. mores.l Eccleſijs. quarum appellatōne monaſteria comprehendūtur.liiij. diſtin. §. hac auctoritate.m Perſonis. puta familiaribus ipſorum ſuperioꝝ legatoruꝫ velinquiſitorum. Io. an.n Statum. ad qd̓ tales tenent̉ habita diſtinctōe ẜm dupliceꝫ formaꝫ iuramēti: de qͣ vel quibꝰ habes sͣ. de accu. cū dilecti.o Malicie. ſi. sͣ. de offi. deleg. ſtatuimus. ij.p Predicta. interdictum: penas: ſententias: iuramenta: ꝓmiſſiones: vel obligatōnes alias.Inhibemus. ſi. eſt qd̓ dicit lex ꝙ dn̄a accuſata de adulterio nōpōt manumittere ſeruos ſuos. ⁊ hoc ideo: vt per ip̄os veritas inqͥri poſſit. ff. qui ⁊ a qui. ma. li. nō fi. l. ꝓſpexit.

r Sententijs. dico hūc caſuꝫ ſpecialem in quo non tenet ſententiaexcōmunicatōis ipſo iure. ⁊ addenduꝫ ad alios qͥ recitari ſolent: sͣ. deſen. excō. ꝑ tuas. ⁊ dicā. jͣ. e. li. ⁊. e. ti. pn̄ti.ſ Aſtringi. ſi non tenuit pͥncipale: nec acceſſorium. jͣ. de regu. iur̄.acceſſoriuꝫ: cum ſuis concor. ⁊ merito hoc ligare non debet ad hoc vtpoſſit veritas reuelari. ⁊cōcor. ad hoc sͣ. de teſti.cogen. c. vlt. Expedit em̄peccata nocētiū eſſe noͣ.ff. d̓ iniur̄. eum qͥ. §. j.t Preſumptores. ip̄osp̄latos. Io. an.Impunita. qd̓ eſſeunō debet. sͣ. e. ſi canōici:in fi. Io. an.x Condigna. intelligamus arbitraria ex qͦ certa nō expͥmit̉: sͣ. de offi.deleg. de cauſis. ff. de iu.deli. l. j. ⁊ dixi sͣ. eo. ſi canonici: in fi.p̄latus non facit hoc pecPrecipimꝰ. ⁊ ſi ipſecat. qꝛ qd̓ precipit̉ imperatur: quod imperaturneceſſe eſt fieri. xiiij. q.j. quod p̄cipit̉. de v̓. ſig.in his: et ſunt culpe ⁊cͣ.xxviij. di. qꝛ ſunt.u T litigātes. E¶ Amanauit hec decre. ad declarationeꝫ illius v̓. sͣ. e. c. j. v̓.nec ꝓ eo ⁊cͣ. ibi dicebat̉ īgenere ſuffraganeoꝝ ſuorum: ⁊ de quibus nō dicebatur ⁊ eorum que ibino. oſtien̄. Io. an.b Expenſis. ad hoc ītendere debet iudex: vtsͣ. de dolo: fi. cuꝫ ſuis cōcor. Sed pone de cōſeuſu partiuꝫ archiep̄us audit vel cōmittit cauſamextra loca: de quibus dicitur. jͣ. quero an quodagitur valeat? ⁊ videtur ꝙ ſic. quia cum hoc ius ſit in fauorem litigātium introductū: illi renunciare poſſunt: de regular̄. ad apoſtolicam:cum ſil̓ibꝰ. ad hoc sͣ. de reſcrip. ſtatutum. §. in nullo. ⁊ hoc ſatis verūputo: dūmodo ipſe vel delegatus eius habeat licentiam epiſcopi illiusdioc̄. vt ibi pro tribunali ſedere poſſint. iſta enim fuit prohibitōnis ratio. qꝛ archiepiſcopus nō poteſt ingredi ſuffraganei ſui dioc̄. vt ibi a liquid agat vel iudicet: niſi in caſibus conceſſis sͣ. eo. c. j. Si auteꝫ cauſa bonon̄. deferatur equū non eſt ꝙ ꝓpter illam poſſit mutiū̄. ſedere.Si aūt mutiū. ep̄us cōſentit ⁊ ipſe ꝑtes: ſatis credo ꝙ poſſit: al̓s nō:vt. ix. q. ij. c. j. ij. ⁊. iij. ff. de offi. p̄ſi. l. iij. ff. de iuriſ. om. iudi. l. vlti. etfacit de offi. lega. nouit: ⁊ q̄ ibi no.c Statuimus. videtur ꝙ noua ſit conſtitutio: al̓s dixiſſet innouamus: sͣ. de tre. ⁊ pa. c. ij. vbi innouat̉ quod ſtatutum erat. xxiiij. q.iij. ſi quis romipetas. ⁊. c. paternarum. videbatur enim ꝙ ſicut legatus in qualibet parte ꝓuincie poteſt ſedere: ſic ⁊ archiepiſcopꝰ poſſet.ſed ꝓpter rationem quam dixi sͣ. ꝓxi. glo. ſatis videbatur eſſe conſtitutio ipſa vel eius ratio antiqua: que ideꝫ eſt quod ius. j. di. conſuetudo: ẜm ꝙ reſtaret ꝙ legitime deberet eſſe preſcripta: ſcilicet ſpacio. xl.an. vt sͣ. de conſue. c. vlt. de cauſa poſſeſ. cū eccleſia. nec ſufficeret preſcriptio. x. an. ẜm ꝙ in his que ſunt preter ius: ẜm id qd̓ no. xij. di.ꝯſuetudo. ⁊ dixi sͣ. e. li. de ꝯſue. c. vlti.d Metropolitico. ſuꝑ quo vide qd̓ no. Io. ix. q. iij. in ſum. ⁊ ber. sͣ.e. ti. paſtoralis. ⁊ aduerte qꝛ interdu cognoſcit archiepiſcopus vt delegatus pape: vt sͣ. eo. irrefragabili. §. ceteꝝ. ⁊ in eo caſu forte poſſꝫ dici ꝙ eo modo ⁊ his perſonis poſſet delegare quo ⁊ quibus delegati pape: qd̓ dic vt noͣ. sͣ. de reſcrip. ſtatutū. ⁊ ideo nō dixit ſimpl̓r deuoluūtur: ſꝫ dixit iure metropolitico.e Uel dioc̄. ſatis per hanc lr̄am terminatuꝫ erat quod dixi. jͣ. eo. cūepiſcopus. Io. an.f Appellatū extitit. hoc cum cauſa per ap. defertur.Dinoſcunt̉. cū deferunt̉ cauſe iure metropolitico: al̓s ꝙͣ ꝑ ap.h Cōmittat. no. ꝙ nō poteſt ꝑ ſe nec per aliusͣ. eo. c. j. ſic ecōuerſe

f .iij.