Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

ꝓpter qd̓ licite pn̄t ſuper illiscōmittere vices ſuas. Nonſic aūt ī alijs ī quibꝰ nōdū extitit appellatū: et idcirco nō debēt aliqͦs ꝯſtituere ꝓ citatōibꝰī futuris cauſis appellationū ⁊inhibitōibꝰ faciēdis: niſi aliud remen̄. eccl̓ia circa taliū officialiū inſtitutiōeꝫ de ꝯſuetudine obtineat ſpāli. A qͥbꝰetiā ſi de ꝯſuetudīe hmōi poſſint in remen̄. ꝓuīcia ꝯſtituiꝫinhibitōes tn̄ ne ꝓcedat̉ ī cauſis priuſꝙͣ ad remen̄. curiā appellet̉ fieri penitus inhibemꝰ Officiales at̄ remen̄. archiep̄i ꝙͣdiu in ſua ꝓuīcia vel circa illā extiterit ī ſuffraganeosīterdicti ſuſpēſiōis vl̓ excoīcatōis ꝓferre ſentētias nō attentent. Et hͦ idē ab officialibꝰalioruꝫ metropolitanoꝝ circaipſoꝝ ſuffraganeos: qͥbꝰ ob reuerentiā pōtifical̓ officij deferri volumꝰ in hac ꝑte p̄cipimꝰobſeruari. Rego. decimꝰ

in gnaͣli ꝯcilio lugdunen̄.I canōici a diuinis ceſſare voluerīt: ꝓut in eccleſijs aliqͥbꝰ ſibi ex ꝯſuetudīevel al̓s vendicāt: anteꝙͣ ad ceſſatōeꝫ hmōi quoqͦ mō ꝓcedāt:ī inſtrumēto publico vel patētibꝰ lr̄is ſigilloꝝ ſuoꝝ aut alterius autētici munimīe roboratis ceſſatōis ip̄iꝰ cauſaꝫ expͥmāt: ⁊ illd̓ vl̓ illas ei ꝯͣ quē ceſſare intēdūt: aſſignēt. Scituri: ꝙ ſi hͦ p̄termiſſo ceſſauerint: vel cauſa quā exp̄ſſerintnō fuerit īuenta canoīca⁊ oīaq̄ de quibuſcūqꝫ ꝓuētibus illiꝰeccleſie in qͣ ceſſatū fuerit: ceſſatōis tꝑe ꝑceꝑīt reſtituēt. Illa v̓o q̄ ꝓ eodē tꝑe debent̉ eiſdeꝫ nullo mō ꝑcipiēt: ſꝫ ipſi eccleſie cedere: ac nihilominꝰ eicōtra quē ceſſauerāt: de damnis ⁊ iniurijs ſatiſfacere tenebunt̉. Si at̄ cauſa eadē canōica fuerit iudicata: is qͥ occaſiōeꝫ ceſſatōi dederat: ad oē

vnde videt̉ ꝙ ſtatiꝫ poſſit inhibere: ſꝫ de hoc dic vt dicā. jͣ. in decre.de appel. romana. §. ſi aūt. ⁊ in decre. jͣ. nō ſoluꝫ.a Uices ſuas. quia poſſunt per alium quod ꝑ ſe. jͣ. de re. iudi. poteſt. cum ſuis concor. Io. an.b Nondū. nemo dat qd̓ non hꝫ. .j. q. vij. daybertū. de iurepa. ꝙaūt. ⁊ ꝯcor. ff. de of. ꝓcō. obẜuare. §. vlt. dereſcpͥ. c. paſtoral̓. ī fi.c Futuris. tractꝰ futuri tꝑis ⁊cͣ. ff. d̓ vſu.l. j. §. j. ⁊ d̓ hͦ sͣ. de ꝓcu. auditis. ī vl. glo.d Cōſuetudine. preſcripta: sͣ. de cōſue. c.vlt. ad idē sͣ. e. li. eoti. c. iij. ⁊ ꝯcor. ad hāclr̄am. jͣ. e. ti. vt litigātes: in fi.e A qͥbꝰ. ſcꝫ officialibus: et idē dic̄ de ipſisarchiep̄is eadē rōne.f Circa illam. putavicine ꝓuīcie infra duas dietas vulgares:sͣ. de reſcrip. nōnulli.vl̓ legales: vt. jͣ. de p̄ben. pn̄ti. §. loca. veldic arbitrariū. ⁊ addqd̓ dixi sͣ. de tēp. or. cūnullꝰ. §. ep̄us.g Extiterit. ſcilꝫ archie piſcopus.h Attentēt. lꝫ de iure hoc pn̄t. qꝛ licꝫ ſiniminores ordine: ſuntmaiores iuriſditōe ꝓpter eos qͦꝝ vices gerūt. xciij. di. c. vlt. etxciiij. di. c. j. de off. deleg. ſane. ij. tn̄ inhoneſtuꝫ erat: ⁊ ideo papahoc ꝓhibuit. Sꝫ qͥd ſiexcoīcet: nunqͥd tenꝫvidet̉ ꝙ nō. qꝛ ſufficitlegiſlatorē aliquid ꝓhibuiſſe: etiam ſi nō adijciat ⁊cͣ. C. de legi. nōdubiū. So. dico ẜm ber. ꝙ tenet. qꝛ ſpeciale eſt in his ſententijs ꝙiniuſte late ligāt. xj. q. iij. c. j. de ſen. excom. ſacro. punietur tamenqͥ hoc fecit: vt ibi. Io. an.Metropolitanoꝝ. vni d̓ iure ſcriptū omnes inſtruit. xxiij. di.p̄terea. lxj. di. miramur: de re iudi. in cauẜ.k Reuerentiā. sͣ. de of. deleg. c. ij. e. li.l Obẜuari. dixi de officialibꝰ: quid dices de delegatis ipſoꝝ archiep̄oꝝ: credo ꝙ ideꝫ cū eadē ſit ratio: īmo multo fortiꝰ. qꝛ magis eſtiuriſditio officialis fauorabilis: cū ideꝫ ſit ꝯſiſtoriuꝫ. jͣ. de appel. romana j. ℟n̄. Io. an.¶NI canonici. canonici qui a diuinis ceſſare pn̄t cōſuetudinein inſtrumēto publico: vl̓ patētibꝰ lr̄is ſuo vel alio autenvel alio iure: ſi ceſſare volūt cauſam ſue ceſſatōisⁱ expͥmāttico ſigillo munitis: ⁊ exhibeāt illas vel illud illi ꝯtra quē ceſſant:hoc p̄termiſſo vel exp̄ſſa cauſa nō inuenta legitima: quicquid medio temꝑe ꝑceperint ab eccleſia reſtituāt: ⁊ que ꝑcipere debent nonꝑcipiant: ⁊ ſatiſfaciant de iniurijs illi contra queꝫ ceſſant. cauſa legitima inuenta tenetur ille ad intereſſe canonicis: ⁊ ad certā qͣntitatem eccleſie ſuꝑioris taxandā arbitrio. Ultimo reprobat̉ cōſuetudo qͣ imagines ſanctoꝝ in dicta ceſſatōne ſpinis ⁊ vrticis ſupponebant̉: ⁊ ſtatuit̉ ꝯͣriū facientes grauiter puniendos.b Canonici. ſeculares. nō em̄ in regularibꝰ locū habꝫ hec ꝯſtitutio ẜm guil. qd̓ eſt falſuꝫ. jͣ. e. ꝙͣuis: in pͥn. ⁊ dic canonici ⁊ capitulum. quia pauci hoc non poſſent facere: sͣ. de his que fi. a ma. par.capi. q̄ſiuit. Io. an.c A diuinis. ſcꝫ officijs.d Ceſſare. de iſta ceſſatōe dicit̉ sͣ. e. irrefragabili. §. ceteꝝ. nec medio tꝑe dicit̉ talis eccleſia interdicta: ſꝫ ſuſpendūt iſti organa ſua.vnde tali ceſſatōe durāte poteſt ibi ep̄us ⁊ alij celebrare ſine irregularitatis pena: vt in p̄dic. §. ceterū. quod non eſſet ſi eſſet interdicta: de cle. ex. mi. poſtulaſtis. de exceſ. prela. tanta: ẜm guil. ⁊ gar.nec poſſent ipſi canōici ſine ep̄o eccl̓iam interdice̓: de his q̄ fi. a ma.par. ca. c. q̄ſiuit. de iure cōmuni: qꝛ de ſpeciali nō loquor. ⁊ ſic pōt

intelligi sͣ. de ap. dilectis: ⁊ vacante ſede de iure cōmuni hoc poſſent:sͣ. de here. ad abolendam. sͣ. de ma. ⁊ obe. cū olim. jͣ. e. li. e. ti. c. j.e Eccleſijs. vt lugdun̄. vien̄. claremonten̄. attrebaten̄. ⁊ quibuſdamalijs ẜm guil. ⁊ gar.f Ex ꝯſuetudine. nota ꝙ ꝯſuetudo iuriſditōeꝫ tribuit: vt. ix. q. iij.ꝯq̄ſtus: de fo. ꝯpe. cū contingit. d̓ arbi. dilecti. C.de emā. l. j. ⁊ fi.g Al̓s. vt ex priuile1. Io. an.h Hmōi. ſcꝫ poſſe a diuinis ceſſare.Inſtrumēto. ad ideꝫsͣ. e. li. de elec. vt circa: ⁊dic vt ibi.k Patētibꝰ. ad ideꝫ detēp. or. c. j. jͣ. de ſen. ex.cū medicinalis.l Alteriꝰ. nō ex vi relatiui ſigillū capl̓i autenticum: de hoc de ꝓba. poſtceſſionē. ⁊ plene per modernos: d̓ fi. inſtru. c. ij.⁊ in ſpe. de inſtrum̄. edi.§. vidēdū. v̓. x. Itē noͣ.ꝙ pt̄ qͥs alieno ſigillo ſignare ſic in teſtamento.C. d̓ teſta. ſi vnꝰ. ad idē.lxxiij. di. in noīe. ad hocsͣ. de re iud̓. cū int̓ vos.m Illd̓. inſtrumētū.n Eas. ſcꝫ patētes litteras. Io. an.o Hoc pretermiſſo .i.cauſa nō exp̄ſſa in patētibꝰ lr̄is vel inſtrumētopublico ⁊ aſſignatiōe nōfacta. Io. an.Cauſa. q̄ manifeſta⁊ rōnabilis debꝫ eſſe: sͣ.e. irrefragabili. §. ceteꝝ.⁊ ſuꝑ ea debet int̓ueniretractatꝰ: et ẜuari formadecre. jͣ. e. ꝙͣuis. nō eniꝫꝓ penſiōe ſubtracta vel minima offenſa fiet ceſſatio: ſꝫ ꝓpter grauē iniuriā puta fiūt ſtatuta ꝯͣ libertatē imponunt̉ tallie vel collecte clericis:detinet̉ clericꝰ vel canōicus ꝑ ſecularē baliuū: vel his ſimilia.Inuenta. ꝑ ſuꝑiorem. jͣ. e. ꝙͣuis: ſcꝫ ꝑ papam.r Illius eccleſie. ſic sͣ. e. li. de elec. cupiētes. §. ceteꝝ. ⁊. e: ti. ſi cōpromiſſarius: in fi. ⁊ no. penas reſtringēdas.ſ Reſtituēt. ꝯditōe ex iſta decre. cū em̄ ꝑ nouā legē inducit̉ obligatiodat̉ ꝯditio ex lege. ff. de ꝯdi. ex le. l. vna. ſic eſt ⁊ ſil̓r in canōe: licet ẜmcanōēs nō intētet̉ actio: sͣ. de iudi. dilecti. gar.t Percipiēt. al̓s participēt: qꝛ cuꝫ ꝯͣ eos dat̉ actio ad repetendū: multo fortiꝰ exceptio ad nō ſoluendū. ff. de ſuꝑfi. l. j. §. ꝙ ait. ff. de reg. iu.inuitus. §. cui damꝰ. jͣ. de re iudi. qͥ ad agendū.u Ei ꝯtra quē. ep̄o vel alteri cuicūqꝫ.x Dānis. ⁊ īiurijs: ⁊ hec ſuꝑioris taxabunt̉ arbitrio vt ī caſu ſe. adhͦ sͣ. qd̓ me. cā: ſuꝑ eo. C. vn̄ vi. l. ſi qn̄. Et noͣ ꝙ petitio dānorū ſuper diminutōe pr̄imōij ꝯpetit. ff. d̓ dā. īfec. dānū. §. j. īſti. e. ti. §. pena.Actio v̓o īiuriaꝝ dat̉ ad vīdictā. ff. d̓ īiur̄. l. p̄tor. §. j. ⁊ iō vna nō īpedit aliā. ff. d̓ ꝯdi. fur. ſi ꝓ fure. §. cū furti. ſic̄ ⁊ alid̓ expēſe: ⁊ alid̓ dāna:sͣ. de īiu. ī nr̄a. ⁊ dic̄ lex ꝙ tutor dꝫ reſarcire dānuꝫ pupillo: ſi ceſſauerit ī diſtractōe reꝝ q̄ tꝑe ꝑeūt. ff. d̓ admi. tu. l. tutor qͥ reꝑtoriū. §. ſi tutor: vl̓ ſi ceſſauerit admīſtrare. e. ti. qͥdā d̓cedēs: ī fi. dico at̄ ẜꝫ guil. ꝙille ꝯͣ quē ceſſatū ē: īiuriā eſtīabit hͦ mō: potiꝰ voluiſſeꝫ cētū ꝑdidiſſe demeo ꝙ hāc īiuriā pati: ſꝫ poſtea taxabit iudex ne ille ī īfinitu iuret. ff.d̓ īiur̄. l. ꝯſtōibꝰ. §. j. īſti. e. ti. §. pēa. d̓ hͦ ī ſpe. d̓ īiur̄. §. j. v̓. ī hac at̄.y Tenebunt̉. in tribꝰ gͦ puniunt̉. pͥmo in ꝑceptoꝝ reſtitutōe. ſecundo qꝛ qd̓ eis debet̉ nō ꝑcipiēt. tercio ī dānoꝝ ⁊ expēſaꝝ refectiōe. cū eīnō ẜuierīt altari de altari viue nō debuerāt: de p̄ben. cū ſcd̓m. Itempunient̉ ꝑ papā: ⁊ qͣnta pena? arbitraria. jͣ. e. ꝙͣuis.z Canōīca. ⁊ v̓a ſuꝑ. ⁊ ſic in exheredatōe pr̄ qͥ vult filiū exheredaredebet cauſaꝫ legitīaꝫ inſere in teſtam̄to: ⁊ illa cā ꝓnūciari dꝫ eſſe v̓a:vt exheredatio ſit efficax: ī aut̓. coll̓. viij. vt cū. de ap. co. §. aliud. ſic etin ap. an̄ ſentētiā int̓poſita. ij. q. vj. ī fi. ⁊ de ap. vt dehitꝰ.a OOccaſionē. no. ar. qͥ occaſionē p̄bet īterdicto ciuitatis vel alicuiꝰ

.ij.