Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

ꝯſtitutio a nobis ſuꝑ his editaobſeruāda decernit. Quicqͥd aūt ꝯtra p̄miſſa: vel eorumaliqd̓ attentari ꝯtigerit: oīnodecernimus irritum ⁊ inane.Anocentius quartus.De officio legati.Fficij nr̄i debituꝫremedijs īuigilatHubditoꝝ: qꝛ dū eorū excutimꝰ oneradū ſcādala remouemꝰ: nos ineoꝝ qͥete qͥeſcimꝰ ⁊ fouemur īpace. Proinde pn̄ti decretoſtatuimꝰ: vt eccl̓ie romane legati quātūcūqꝫ plenā legatōeꝫobtineāt ſiue a nobis miſſi fuerīt ſiue ſuaꝝ p̄textu eccl̓iarūlegatiōis ſibi vēdicēt dignita

tē: ex ip̄iꝰ legatiōis munere cōferēdi beneficia nullā habeātpoteſtatē: niſi hoc alicui ſpecialit̓ duxerimꝰ īdulgēdū. Qd̓in fratribꝰ nr̄is legatiōe fungētibꝰ nolumꝰ obſeruari: qꝛ ſic̄honoris p̄rogatiua letant̉: ſiceos auctoritate fungi volumꝰampliori. Lemēs. iiij. s. tt̄.ſcē cecilie p̄ſbytero cardinaliap. ſe. legato.Egatos: quibꝰ ī certis ꝓuīcijs cōmittit̉ legatiōisofficiū: vt ibidē euellāt: ⁊ diſſipēt: edificēt: atqꝫ plātēt: ꝓuīciarū ſibi ꝯmiſſarū ad īſtar ꝓcōſulū: ceterorūqꝫ p̄ſidū: qͥbꝰ certe ſūt d̓crete ꝓuīcie moderādeordīarios r̄putātes pn̄ti declaramꝰ edct̄o: ꝯmiſſū tibi a p̄de.nr̄o legatōis officiū nequaꝙͣ ꝑ

ꝯſeruatores: quo ad negotiū ceptū ꝑ vnū ꝑpetuata ſit iuriſiditōquo ad om̄es. Et nota ꝙ lꝫ pt̄as executoris dati ad gratiā nō peat re integra mortuo papa: vt sͣ. e. li. ſi ſuper gratīa: tn̄ pt̄as ꝯſernatoris priuilegioꝝ: in quibꝰ cōtinent̉ gratie bn̄ perit quo ad nōcepta morte concedentis: vt hic.y Edita. sͣ. de reſcri.ſtatutū. ī hoc gͦ ꝯparāt̉alij delegati ⁊ ꝯſeruatores: lꝫ diſcrepēt ī qͥnqꝫ ſuꝑiꝰ e narratis .ſ. qꝛcanonicꝰ eccl̓ie cathedralis pt̄ eē delegatꝰ: ſꝫnō ꝯẜuator. Se cūdoqꝛ eiꝰ qͥ ē mihi ꝯſeruator: cōſeruator eſſe nōpoſſū. Tercio qꝛ eiuscui ſū ſubiectꝰ eccl̓iaſtica vl̓ tēꝑali iuriſditiōe ꝯſeruator eſſe nōpoſſū. Quarto qꝛ ꝯſeruator nō ſubdelegat:niſi ẜm formā h̓ poſitāQuinto qꝛ ꝯſeruatorexcedēs metas pt̄atisſue ſuſpēſus eſt ab officio: hec patēt ex textuSextū addidi sͣ ī glo.idē ī delegato. Septimum ẜm opi. in glo ſavnde ſi.z Omnino. ergo ſine aliqua ope exceptionis: et faciat qd̓ dixisͣ de reſcrip. c. j. ⁊ eo.ti. ſtatutum in ſi.Vlegati nonFficij noſfricardinales ſine ſpeciali mādato iure legatiōis bn̄ficiaꝯferre nō poſſunt: ſꝫ legati cardinales hoc bene poſſunt. Et pͥmoponit inno. ꝓhemiū ad dicēda: vſqꝫ ibi ꝓinde. Secūdo ponit ſtatutū de legatis nō cardinalibꝰ: vſqꝫ ibi. ꝙ in fratribꝰ: ibi ponit dePace. ad hoc ꝓhemiū concor. ꝓhemiū huiꝰ libri: ⁊. jͣ. d̓ reſti.cardinalibus vſqꝫ in fi.ſpol̓. frequens.c Legati. tria genera legatoꝝ diſtīguit hec decre. ⁊ licꝫ qͦ ad q̄dā nō ſit ī illis īparitas: vt dixi sͣ de reſcrip. ſtatutū .j. rn̄ſo ī glo.qꝛ v̓bū: tn̄ qͦ ad alia ē īparitas .ſ. in excōicatos abſoluēdo: vt sͣ e.c. penul. ⁊ ī ꝯfirmatiōibꝰ exēptoꝝ: sͣ eo. li. de elec. ſi abbatē: ⁊ ī cognoſcēdo de cauſis exēptoꝝ: ⁊ illos puniēdo. jͣ. de v̓. ſig. c. j. ⁊ ī collatiōibꝰ bn̄ficioꝝ: vt h̓: ⁊ qͥ dicāt̉ eē legati de latē pape: no. sͣ. e. c.penul. ⁊ ꝙ cardīales dicāt̉ eē d̓ latē pꝫ .j. dū dic̄: qd̓ ī frībꝰ nr̄is ⁊cͣ.d Eccleſiarū ſuarū. ſicut cantuarien̄. ⁊ eboracen̄. sͣ eo. c. j. ⁊ d̓appel. c. j. cum ſi.e Legatōis. q. d. ſi alio iure hoc eis ꝯpetēt: legatio illd̓ n̄ pͥuat.f Poteſtatē. ꝯtra sͣ de ſupͣ. neg. p̄la. lr̄as: vbi legati qͥ cardinalesnō erāt: vt ibi pꝫ ex ſuꝑſcriptiōe: bn̄ficia ꝯferūt dic ꝙ illud fuit exſpāli mādato: ⁊ ſic n̄ ꝯͣdicit: ſꝫ ꝯcordat ei qd̓ ſtatim ſequit̉: niſi hoc⁊cͣ. multa gͦ licēt ex ſpeciali demādatione: que ex generali virtutelegis non licent: de his vide ſupra ti. ꝓxi. is cui. in fi.g Fratribꝰ nr̄is. no. qꝛ cū papa ꝓmiſcue de cardīalibꝰ loquit̉: voat illos fratres ſi ſpecialit̓: epiſcopos cardinales vocat fratres:reliquos filios: sͣ de teſti. lꝫ. iij.h Legatione. repete eccleſie romane de qua sͣ tractauerat.i Prerogatiua. concor. ſupra ti. ꝓximo. c. vlt. §. j. ⁊ .jͣ. d̓ pͥuile.ne aliqni.k Ampliori. vn̄ bn̄ficia ꝯferre poterūt cū reſtrictiōe tn̄ ⁊ determinatiōe: quā hēs. jͣ. e. pn̄ti ⁊. c. ſe. Sed qͥd dices: pōt ne legatuscardīalis ꝯferre bn̄ficia: quoꝝ collatio deuoluta ē ad papā ꝑ late.con. videt̉ ꝙ ſic ꝑ decre. sͣ de p̄bē. c. penul. vbi legatꝰ tale bn̄ficiūꝯtulit. dicebat ibi vincē. ꝙ talis legatꝰ hoc nō poterat ſine ſpālimādato ⁊ id̓o ibi īſteterat ip̄e legatꝰ apd̓ papā: ꝙ illā collationēꝯfirmaret: ⁊ ſic facēt illā valē. gor. ibi rep̄hēdebat vī. ⁊ īno. ꝯcor.ibi gof. ⁊ guil. in ſpe. ti. de legato. §. nūc tractemꝰ circa pͥn. qͥ om̄sdicūt: ꝙ legatꝰ de latē bn̄ pt̄ ꝯferre talia bn̄ficia ꝑ p̄dictam decre.īmo dixit goſ. ꝙ illa p̄cipue pt̄ ꝯferre q̄ ſunt ad papā deuoluta: cuius vices gerit ī ꝓuīcia. allegabat etiam decre .sͣ. e. dilectꝰ ⁊ sͣ deiurepa. cū dilectꝰ. ꝓ hoc etiā bn̄ facit sͣ eo. li. de elec. ſi abbatē. ij.rn̄ſo: vbi ꝯfirmat electiones: quarū ꝯfirmatio ſpectat ad papam

et. jͣ. d̓ ver. ſig. c. j. j. rn̄ſo: ꝙ ergo petijt in p̄dicta decre. penl̓.ille legatus: ꝙ papa collationē ꝑ eū factaꝫ ꝓſequeret̉ benignoaffectu: intelligat̉ quo ad facti executionē: quia legato nō parebat̉. Certū eſt aūt ꝙ legatꝰ etiā de latere nō pt̄ ꝯferre beneficiavacantia in curia ſine ſpeciali mandato: vt. jͣ. de preben. licetin fi. quod intelligoinfra menſem: vt ē.ti. ſtatutum. Et nota ꝙ vbi eſt legatuscardinalis in ꝓuincia vl̓ alius habensſpeciale mandatumpoſſent tres ꝯcurrere in collatione beneficij ſcilicet papalegatus ⁊ ordinariꝰet ſi apparet qͥs primo contulerit: noneſt dubium ſi v̓o nōapparet quis primocontulerit tene qd̓habes. jͣ. de prehen.ſi a ſede. Egatos. extrauagās fuit eiuſdem clementis: et incipiebat exꝑte. ⁊ approbat hecdecre. quod no. ioh̓.vij. q. j. ſicut vir: etxxv. q. ij. igitur. Io.de deo in queſtionibꝰſuis in prin. inno. d̓offi. dele. licet oſti. d̓reſti. in inte. tum exlitteris: ⁊ sͣ. e. c. vl.et guil. in ſpe. eo. ti. §. ſupereſt ver. quid de ſententia. ⁊. §. finit̉ver. pone ergo. ⁊ ver. ſe. ⁊ in ſumma dicit: ꝙ legatus habꝫ ordinariam. vnde per mortē pape non expirat eius officium. Etno. quia licet decre. dirigatur legato cardinali: tamē indiſtincte loquitur de omnibus legatis: ex quo infert poſtea ſolutōeꝫad ipſum legatum querentē: ꝙ etiā paret ex eo quod. jͣ. dicit:ceterorūqꝫ preſidum: licet ergo quo ad quedam ſit differentiainter eos: vt dixi sͣ. c. proxi. non tamē quo ad hoc: vt h̓ vides.n Plantent. virtutes. ⁊ iſta proprie ſunt ordinariorum: sͣ dem Diſſipent. vitia.offi. ordi. c. j.o Pro conſulū. legatos cardinales equiꝑat ꝓconſulibꝰ: reliquos preſidibus. nam pro conſul eſt qui ex ꝯſulibus ab imꝑatore ad regendā certam prouinciā mittitur. preſides autem illidicunt̉: qui cum non eſſent prius ꝯſules mittebant̉ ad regimina prouinciaꝝ. ff. de. offi. preſi. l. j. vbi de hoc ⁊. l. ij. ⁊. ff. de offi.queſto. l. j. §. ex his. vnde arguēdo a nomine legati cardinalisqui ex latere pape ⁊ ex cōſulibꝰ ſuis: aſſiſtūt em̄ ſibi in ſecretisconſilijs. sͣ. e. li. de elec. fundamenta. §. decet: ⁊ qui mittunt̉ adregendā prouinciā. equiperant̉ procōſulibꝰ: sͣ de ſen. ex. ad emi.uentiam. ff. de offi. procon. l. ij. Reliqui aūt qui ſecretis conſilijs non aſſiſtunt miſſi ad regēdas prouīcias equiperant̉ p̄ſidibus. ſed illi habent ordinariam: ergo ⁊ iſti.Reputātes. Hic īcipe ꝯſtructu: nos reputātes legatos ⁊c̄⁊ merito dicūt̉ ordinarij: nec expirat eoꝝ officiū. faciūt em̄ ſtatuta ꝑpetua: sͣ de loc. c. j. ⁊ sͣ. e. ti. c. vlt. ⁊ adeunt̉ ꝑ que relā: sͣe. ti. c. j. ⁊ d̓ hoc. ij. q. vj. c. iij. Itē habēt imperiū: sͣ. e. li. de elec.ſi abbatem. ff. de offi. procon. l. ⁊ ideo. ad idem eo. ti. l. j. ⁊. ij. ⁊C. de offi. eius qui vicem alt̓. iu. ob. l. j. et. ij.q Declaramꝰ. nō eſt gͦ iuris noui promulgatoria: ſꝫ veterisdeclaratoria. qd̓ ergo dicit̉ in p̄dicta decre. tum ex litteris de reſti. ī inte. in pͥn. cui etiā alex. ſucceſſor ip̄iꝰ anaſtaſij officio legatiōis denuo in ꝑtibꝰ illis fungēti ⁊cͣ. illud denuo determinat verbum cōmiſit: qd̓ ſequit̉. non em̄ morte anaſtaſij expirauerat legatio. no. tamen got. in ſūma iſtius ti. §. finitur: ꝙ morte papelicet expiret legatio: nō tamen iuriſditio qͦ ad cepta. ſꝫ nec expirat legatio: vt. jͣ. ſequit̉: nec mirū. legatꝰ em̄ pape dicit̉ legatꝰſe. ap. ſed ſedes ip̄a non moritur. xij. q. ij. liberti. ij. sͣ. e. li. de reſcrip. ſi gratioſe. Et nota qꝛ iſta decre. nō diſtinguit an ille legatus tꝑe mortis īgreſſus fuerat prouīciā vl̓ nō: vnde ſic̄ ī reliqͥsordinarijs non inſpicimus mortem ꝯſtituentis: ita nec in iſto