renūciet: vt illa pͥmo ſic vacāte p̄cludat̉ tibi viā ꝑ cōſequēsad obtinēdū p̄bendā vel dignitatē aliā pinguioreꝫ: q̄ ꝑ morteꝫ alicuiꝰ vel al̓s in ip̄a eccl̓iacredit̉ veriſil̓r ī ꝓxīo vacat̉a:ꝑ renūciatōeꝫ hmōi: dūmō dep̄miſſa fraude appareat: ſalteꝫꝑ aliqͣs ꝓbabiles ꝯiecturas: vtqꝛ dicte renūciatōis tꝑe is quip̄bendā vel dignitatē pinguīoreꝫ hēbat: infirmitate gͣui detinebat̉: vel aliqͥd aliud īminebat: ꝓpt̓ qd̓ illiꝰ p̄bēda ſeu dignitas vacare ī ꝓximo ꝓbabilit̓ credebat̉: nullū tibi volumus obſtaculū īterponi: qͦ minus p̄bēda vel dignitate p̄dicta ſic fraudulēter renūciataomiſſa poſſis dictā pinguiorēcū eā vel aliā ſi pͥus ip̄aꝫ vacare cōtigerit aucͣte p̄fata liberepetere: veluti tibi debitā ⁊ habere. Ceteꝝ ſi p̄dicto renūciāti hmōi p̄bēda vel dignitas pī̄guior forſitan ꝯferat̉: eorp̄o dicta fraus ītelligat̉ eſſe ꝓbata:
et idē renūciās habita oīno careat ⁊ ābita. Nno. iiij.De ſupplenda negligētia prelatorum.Omana eccl̓ia: etOinfra. Edictuꝫ v̓oꝑ remen̄. ꝓuinciāpublicatū vt a ſb̓ditis ep̄oꝝ ipfiꝰ ꝓuīcie ꝓ audiendis et termīandis eoꝝ cauẜlib̓e ad remen̄. curiaꝫ accedat̉penitꝰ reuocamꝰ. qꝛ et̄ ſi tenerent̉ ijdeꝫ ep̄i ꝓ ſuis culpis vīculo excoīcatōis aſtricti: nō tn̄ex culpis ip̄is: cū id nō īueniatur a iure ꝯceſſuꝫ: ad remen̄.archiep̄m iuriſditio deuolueret̉ eoꝝ: ſꝫ alia forte ꝓ illis pēaipſis canōica poſſit infligi.¶ Dem baronibꝰ ⁊ cōmitibus regni portugalie.(Rādi nō īmerito: et inFfra. Mandamꝰ qͣtenꝰ dilectū filiū nobilē viꝝ comiteꝫbolon̄. p̄fati regis portugalie
f Renūciet. de vacatōe ꝑ renūciatōeꝫ dicit. qꝛ de illa ad tituluꝫ:ſꝫ ideꝫ credo ſi in fraudē occideret̉ vl̓ deponeret̉ .ſ. qui tenueꝫ obtinebat: vt p̄cluderet̉ expectāti via ad pinguē: ⁊ ẜm hoc dicā ꝙ expectās pͥmā vacaturā: pͥmā ſi vacat in eiꝰ fraudē reciꝑe nō tenet̉.Illa. tenui renunciata.h̓ Tibi. cui debebatur pͥma ⁊ nō ſecūda.i Alicuiꝰ. qͥa valdeſenex eſt: vel infirmꝰvalde. Io. an.k Uel al̓s. puta qͥatractat ille qͥ in ſacrisnō eſt de mr̄imōio cōtrahēdo: vel qꝛ electꝰeſt: vel eligi ſperat̉ inep̄m vl̓ religionē vultꝓfiteri: vel de crimīeaccuſat̉: ꝓpter quodcredit̉ deponēdus velhis ſimilia.l Proximo. ideꝫ credo ſi nō ī ꝓximo: dūmodo fraudulent̓ fiatrenūciatio talis: ⁊ poſſit id al̓s ꝯſtare. qꝛ ſꝑratio remāet. pone eīꝙ lr̄as habeo ad pͥmāvacaturā ⁊ ticiꝰ: licetnō ſperet̉ de prima vacatōne. tn̄ qꝛ odio meꝑſequit̉ renūciat prebēde q̄ valet vnuꝫ florenū: vt ſic me impediat in pinguibꝰ ſi vacarent: certe cū eadēſit ratio idem credo.m Cōiecturas. nota ꝙ dolus ꝓbat̉ ex ꝑſpicuis ꝯiecturis: et qͥeū allegat ꝓbare illuꝫdebet. ff. de ꝓba. l. qͦtiens. §. qͥ dolo.n Omiſſa. nō eī debet acceptare ſi hoc ſciuit ſꝫ omittere: vt hicvides. Io. an.o Aliā. puta nō vacauit illa de qͣ ſperabat̉: ſꝫ aliap Debitā. licet em̄ iſta nō ſit primo vacās ſꝫ ſecūdo: tn̄ rōne fraudis pͥmo vacās fingit̉. ⁊ eſt ſi. s. de reſcrip. ſi ꝓpter. e. li. ⁊ in hoc prefert̉ equītas rigori ꝓpter fraudē. ad ideꝫ. C. de iudi. l. placuit. C. deſur. ⁊ ẜuo cor. ſi quis ẜuo. ⁊ .jͣ. de reruꝫ ꝑmuta. c. vno. ⁊ ſic no. caſum in quo licꝫ ſcribat̉ de pͥma vacatura: debet̉ ſecūda. alios caſushabes ad ideꝫ de p̄ben. c. ij. in fi. e. ti. qꝛ ſepe. ⁊. c. cum in eccleſia. et.c. ei cui. ⁊ .jͣ. de reꝝ ꝑmu. c. vno.Habita. cui ſemel renūciauit: ⁊ ſic repetē non poterit. vij. q. j.ꝙ periculoſum: cum ſi.r Ambita .ſ. ꝑ cupiditatē ⁊ fraudē: ⁊ eſt ſi. sͣ. de tranſla. licꝫ. ⁊. c.ꝙͣto. vij. q. j. ſi qͥs ep̄ūs. ſuis gͦ termīs ſit qͥſqꝫ ꝯtentꝰ: nec vltͣ mēſuras ſui iuris affectet augeri: vt in p̄dic. c. ſi qͥs: infi. ambita at̄ ideocare debet. qꝛ expectāti debet̉: ſꝫ etiam ſi nō deberet̉: puta qꝛ vacauitalia an̄ illaꝫ ob quā fiebat renūciatio: tn̄ nō debebat̉ renūciāti qͥ eaꝫadeptꝰ eſt: cū iſte finis nō diſtinguat. ⁊ ad hoc faciūt p̄dicta iura.Omana. Duꝫ archiep̄us remen̄. viſitaret ꝓuinciam remen̄. ⁊ nō debito mō fuiſſet a ſuffraganeis receptꝰ: excōmunicauit eos. ⁊ fecit ꝓponi edictū ꝑ totam ꝓuinciā renien̄. ꝙ om̄es ſubditi ipſoꝝ ſuffraganeorū adirent ipſuꝫꝓ ſuis cauſis dirimendis: papa inno. reuocat hoc edictū: ⁊ dicit ꝙlicet ipſi ſuffraganei ꝓ ſuis culpis excoīcati ſint: non tn̄ ad ip̄m archiep̄m iuriſditio ipſoꝝ deuoluit̉: cū id cautū nō reꝑiat̉ in iure: licꝫ⁊ al̓s ꝓ culpis ipſos poſſit debita pena punire: in ſumma hoc dicitiuriſditio ſuffraganei excoīcati ad metropolitanū nō deuoluit̉.b Romana. multas decre. eiuſdeꝫ nomīs ⁊ auctoris ⁊ de eademcauſa q̄ erat inter remen̄. et ſuffraganeos: habebis in proceſſu huius libri. Io. an.Publicatum. ex parte archiepiſcopi remen̄.d Subditis. in quos archiep̄us iuriſditionem nō hꝫ: niſi in certis caſibus exp̄ſſis a iure. ⁊ no. sͣ. de off. or. paſtoralis. ⁊ ideo edictūiſtud reuocare debuit cū vergeret in p̄iudiciū ſuffraganeoꝝ ⁊ alioꝝ
inferioꝝ iuriſditōnem habentiuꝫ: ⁊ ſuū ius abſorberet: quod eſſe nondebet: cuꝫ nō niſi ꝑ appellatōem ad ip̄m q̄ſtiones tales deferantur: necipſe plus iuris ſibi p̄t vendicare ꝙͣ ei ꝑ canones ſit ꝯceſſuꝫ: de offi. or.duo ſimul. ix. q. iij. ꝯqueſtus. ⁊. q. ij. c. ij. ⁊. x. q. iij. quia cognouimꝰ.⁊. xviij. q. ij. c. j. Io. an.e Cauſis. quas interſe habēt ipſi ſubditi: nōītelligas de cauſis qͣs haberēt ſubditi ꝯͣ ſuffraganeos ipſos. quia tūc licitū eſſꝫ edictū. xj. q. j. ꝑuēit. ⁊. c. ſi qͥs cū clerico.f Tenerent̉: hoc dicitquia forte noͣ ꝯſtabat aniuſte fuiſſent excoīcati.Suis. ꝓ aliēis eī n̄debēt excoīcari: vt xxiiijq. iij. ſi habes.h Culpis. No. ꝙ licetex ſua culpa excoīcatusſit ep̄us: ita ꝙ iuriſditionē exercere non poſſitnō tn̄ ꝓpter hͦ ad metropolitanū ſuū trāſfert̉ iuriſditio: sͣ. de ꝯceſ. p̄bē.qꝛ diuerſitatē: ſꝫ ꝓpt̓ negligentiā bene tranſfert̉iuriſditio ⁊ p̄bendaꝝ donatio de ep̄o ad archiepiſcopū: vt ibi: ⁊ sͣ. e. ti. ꝑtotū. No. ergo. licꝫ ī negligentia ep̄i archiep̄usſuppleat vicē eius: nō tn̄in delicto. ⁊ ꝯcor. optimesͣ. e. li. d̓ elec. quāꝙͣ. Sꝫꝯͣ. jͣ. de temp. or. c. ij. vbivicini ep̄i ſupplēt pt̄ateꝫquā ꝑdidit ep̄ūs ꝓpt̓ delictū ſuū. ⁊ illud ſpāle ꝓpt̓fauorē ordinū ſuſcipiendoꝝ: ī quoꝝ dilatōe poſſet eſſe ꝑiculuꝫ: ⁊ pcedūex conceſſiōe exp̄ſſa ipſiꝰdecre. Iteꝫ ꝯͣ. jͣ. de of. deleg. fi is cui. vbi propterdelegati excoīcatōnem deſubdelegato appellat̉ ad primū delegantē. So. nō ſic depēdet iuriſditōep̄oꝝ ab archiep̄o ſic̄ delegatoꝝ pape ab ipſo papa. ad hoc sͣ. d̓ re iudi.duobꝰ: ⁊ in appellatōe q̄ hꝫ fieri infra certū tēpꝰ: ⁊ ꝓſequi etiā īminētꝑiculū: ſi ibi pͥmꝰ delegatus nō ſuppleret: ⁊ ideo aliud ibi.i Conceſſuꝫ. ſi. jͣ. de ſen. ex. is qͥ. Et noͣ. ītelligi ꝓhibitū qd̓ nō eſt cōceſſuꝫ: de tēp. or. dilectꝰ. de trāſla. int̓. vbi de hoc. ⁊ facit ad ea q̄ notāt̉d̓ diſpēſatōe ep̄oꝝ: sͣ. de iudi. at ſi clerici. ⁊. l. di. ī ſumma. ⁊. c. miror.KPena. ẜm qͣlitatē delicti vel cauſe: sͣ. de off. dele. ſane. j.Randi. rex portugalie negligēs erat ⁊ remiſſus circa regnū ⁊ſubditos eiꝰ. ꝓdigꝰ ⁊ diſſipator erat: ꝑmittebat eccl̓ias mōaſteria ⁊ pia loca regni ſui ⁊ ip̄as ꝑſonas eccl̓iaſticas aggͣuari. viduas et̄pupillos ⁊ orphaos ⁊ cet̓os in regͦ ſuo degētes gͣuabat vel gͣuari ſinebat: qͣre papa ſupͣdicto regi ⁊ regͦ ⁊ oībꝰ ibi degētibꝰ ꝓuidē volēs: d̓ditipſi regi ī coadiutorē nobilē viꝝ comitē bolon̄. ſrēm p̄dicti regis deuotu circūſpectū magnanimū ⁊ potēteꝫ: ⁊ ꝑ quē ſꝑat fut̉aꝫ reformatōemipſiꝰ regni. Mādat gͦ barōibꝰ ⁊ comitibꝰ ipſiꝰ regni portugalie: qͣtenꝰ dicto comiti ⁊ coadiutori: cū ad eos acceſſerit nō obſtātibꝰ aliqͥbꝰ fidelitatibꝰ hōagijs ſeu pactis vl̓ iuram̄tis: ſi ī aliqͥbꝰ his ſt̓ regi aſtricti debitū honorē exhibeant. ⁊ eū cū oībꝰ ſuis recipiāt ī ciuitatibꝰ ⁊ mūitōibꝰvillis caſtris ⁊ ſingul̓ locis ipſiꝰ regni ⁊ eiꝰ mādatis obediāt: ⁊ ſibi auxiliū ꝯͣ qͦſlibet violētos ⁊ repugͣntes impēdāt de redditibꝰ ⁊ iuribꝰ oībꝰipſiꝰ regni ſibi ītegre rn̄dēdo: vt dicto regi ẜm ꝙ decet excellētiā ſuā: vtſibi ⁊ ſuis de p̄dictis ⁊ neceſſitatibꝰ regni ꝓuidē valeat: vult tn̄ ꝙ ꝑſonaꝫ ipſiꝰ regis vl̓ ſui legitimi filij ſi quē illū hr̄e ꝯtīgēt debeat fidel̓r ꝯẜuare. Notificat at̄ eis ꝙ ſi ip̄i pdc̄a n̄ fererīt: ip̄e mādauit duobꝰ iudicibꝰ ꝙ eos ad id ec. cē. ap. ceſſā. ꝯpellāt. ꝓteſtat̉ ī fi. ꝙ ꝑ hͦ n̄ intēditregi p̄fato vl̓ ſuo legitīo filio ſi quē hūerit p̄dictū adime̓ regnū: ſꝫ ſolūꝑ ꝓuidētiā ip̄iꝰ comitis ꝯſulē ipſi regi regͦ ⁊ ſb̓ditis. hoc dicit ī ſummahec decre. ſi ille qui p̄eſt eſt negligēs ⁊ remiſſus: debet ſuꝑior illi dareidoneum coadiutorem. Io. an.b Prefati. in deciſione ſub illo. jͣ.c Regis. rex iſte diſſipator ⁊ negligēs erat: vt pꝫ ꝑ īferiora. ⁊ ꝑ vtrūqꝫ videt̉ ꝙ potuerit remoueri. pͥmuꝫ ꝓbat̉ sͣ. de elec. ꝙ ſicut: in fi. xij.