reputari: ad ſedē ipſam hmōinegocia deferant̉. ¶ Ceteꝝ inp̄miſſis oībꝰ caſibꝰ liceat ꝑtibꝰab hmōi appellatōibꝰ nulla tn̄int̓ueniēte pͣuitate recedereꝫan̄qͣ p̄fate ſedi fuerint pn̄tate¶ Inferiores aūt iudices qͦꝝerat ipſaꝝ cāꝝ cognitio appellatōe ceſſante: an ī hoc pͣuitasinterceſſerit an̄ oīa diligenterinqͥrant: ⁊ ſi eam interceſſiſſereppererint: ſe de cauſis ipſisnullatenus intromittāt: ſedp̄figant dictis ꝑtibꝰ terminuꝫꝑemptoriū cōpetentē ī quo cūoībꝰ actis ⁊ munimentis ſuisapl̓ico ſę ꝯſpectui rep̄ſentēt.Dem in eodem.Iforte inter cetera queobijciunt̉ electo aut po-
ſtulato ſeu al̓s promouēdo adaliquā dignitatē euidentem:ſcīe vl̓ aliū ꝑſone defectū opponi ꝯtingat: ī diſcuſſiōe obiectoꝝ illū ſtatuimꝰ ordinē incōmutabilit̓ obẜuādū: vt ꝓmouendus ſuꝑ defectu ip̄o an̄ oīaſubijciat̉ examini: cuiꝰ euētꝰexaminandis alijs: aut dabitinitiū aut negabit. ¶ Ceteꝝſi p̄miſſi examinis exitꝰ hmoioppoſitōnes docuerit veritatedeſtitui: opponētes a ꝓſecutōecāe in qͣ talia obiecerūt excludimꝰ: ⁊ ꝑinde punrri decernimus: ac ſi penitꝰ in ꝓbationeoīuꝫ q̄ obiecerant defeciſſent.¶ Dem in eodem.Ciant cūcti qͥ cl̓icos velqͣſlibet alias ꝑſonas eccleſiaſticas: ad quos in aliqͥbꝰ
defert: ſed quid in dubior dic ẜm gͣuil. ⁊ gͣar. deferri: vt illud dubium papa decidat. vj. q. iiij. oſius. Quid ſi appellauit ⁊ nullaꝫ cauſaꝫ exp̄ſſit? dicas idē ac ſi exp̄ſſiſſet fruſtratoriaꝫ ẜm p̄dictos. quianullū ⁊ īutile equipollent in iure: sͣ. de trāſla. int̓. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniuerſitatis. l. j. §. ⁊ quidē. fuit em̄ ꝓmultutio iſta: vt refrenaretur temerariꝰ appellādi vſus: ſꝫ ita pt̄quis appellare temerarie nō expͥmēdo ſicutexpͥmēdo. videbat̉ at̄ꝯͣriū. qꝛ ī cauſa nō exp̄ſſa nihil īmutatū videt̉: gͦ antiqͦ iuri ſtandū eſt. C. de appel. p̄cipimꝰ: ī fi. ſꝫ pͥus dictūveꝝ eſt. qꝛ hec cōſtitutio nō vult ꝙ cāe hicdeferant̉ ad papā: niſi cauſa exp̄ſſa ꝓbabili q̄ debeat reputari legitima.n Premiſſis. cuꝫ. f.appellatū ē ex cauſa ꝓbabili ī iudicio vl̓ ex.o Liceat. qd̓ olī nōlicebat ꝑ p̄dictā ꝯſtitutōeꝫ alexādri.Partibꝰ. ꝑ hoc videt̉ ꝙ niſi ambe ꝑtesꝯſentiāt: nō pt̄ fieri renūciatō. qd̓ veꝝ putoẜm guil. et gar. re nōītegra: ſed re integraſolus appellās hoc poterit. ad hoc de elec. incauſis. ff. d̓ regū. iur̄.nemo. et adhuc ſi resnō eſt ītegra ⁊ velit ſatiſfacere aduerſario de ſuo ītereſſe: adhuc poterit penitere ẜm gͣuil.ẜm ea q̄ no. in ſpe. ti. de excep. §. viſo. v̓. ſꝫ nūquid iudex. exqͦ tamēappellatio pn̄tata eſt pape: vlteriꝰ recedere nō pn̄t: etiā ſi vtraqꝫ ꝑsꝯſentiat: qd̓ ꝓbat̉. jͣ. vbi dic̄. anteꝙͣ p̄fate ſedi ⁊cͣ. ad hoc de poſtul̓.bone. ij. v̓. nec nocebat. de of. leg. licꝫ. in fi. ⁊ maxime qn̄ obijciunt̉crimina vel defectꝰ: de collu. dete. crimina. xxiiij. q. iij. ecce. Soletq̄ri vtꝝ electꝰ ſine ſuꝑioris licentia ſuo iuri renuciare poſſit? de hocdicam. jͣ. e. ſi electio.q Prauitate. vt ſymoniaca pactōe vl̓ aliqͣ illicita datōe vel ꝓmiſſione vel violētia vel metu. xx. q. iij. pn̄s. ſi aūt electꝰ ius habeat:an liceat ei vexatōeꝫ redimere? dic vt no. d̓ ſymo. dilectꝰ. j.r Appellatōe ceſſante .i. ſi appellatio int̓poſita nō fuiſſꝫ.ſ In hoc. in renūciatōe appellatōis.t Inquirāt. ꝙ ſi hmōi inqͥſitōne omiſſa ad eoſdē ꝯfirmādos velꝯſecrādos ꝓceſſerint: vel alios ꝓceſſus in cauſa fecerint: ꝯfirmatiovel ꝯſecratio vel ꝓceſſus illi ſunt nulli: ⁊ ꝯfirmātes ⁊ cōſecrātes abep̄oꝝ ꝯfirmatōe ⁊ ꝯſecratōe ꝑ annuꝫ ꝯtinuū ſunt ſuſpenſi. jͣ. e. ti.ꝓuida: in fi. Io. an.u Peremptoriū. ⁊ adhuc habebit locū expectatio. xx. dieꝝ ẜm formaꝫ decre. sͣ. e. c. j. ẜm guil. ⁊ gar.x Munimētis .i. ꝓbatōibꝰ ⁊ inſtrumētis ſic dictis. qꝛ cauſaꝫ muniūt al̓s mōimētis. monēt eī ⁊ informāt iudicē qͥd face̓ debeat.Rep̄ſentēt. ꝙ ſi nō venerint ꝓcedat̉ ad ꝯfirmandā electōem: acſi appellatū nō eſſet. qꝛ nō appellare ⁊ appellare ⁊ appellatōeꝫ nō ꝓſequi ſunt paria: de of. dele. gͣtuꝫ. d̓ teſti. cū veniſſꝫ. C. de tēp. ap. l. ij.ī fi. lꝫ nō ꝑ oīa: vt. jͣ. de ſen. ex. lꝫ. et sͣ. d̓ eo qͥ mit. ī poſ. cū veīſſent.a NI forte. ſi int̓ reliqͣ q̄ obijciunt̉ ꝓmouēdo ad dignitatē obijIcitur euidēs defectꝰ ſciētie vel ꝑſoue: illud an̄ oīa examīaridebebit: ⁊ ſi reꝑiet̉ falſuꝫ opponēs a ꝓſecutōe negocij repellet̉: ⁊ puniet̉ ꝑinde ac ſi defeciſſꝫ in ꝓbatōe oīm obiectoꝝ.b Cetera. vtputa ꝙ eſt homicida: ꝑiurꝰ: excoīcatꝰ: vel his ſil̓ia.que ita defacili ꝓbari non poſſunt: ſic̄ euidens defectus ſcientie verperſone que per oculoruꝫ inſpectionem vel examinatōnem defacili probari poſſunt.c Promouendo. puta ꝑ ſuꝑioreꝫ ad quē deuoluta eſt pt̄as. vel ꝙꝛplures noīati ſunt dn̄o pape ⁊ petit̉ de altero ꝓuideri. lxxxv. di. archidyaconū. ⁊ de hoc sͣ. e. ꝙ ſicut.d Dignitatē. nō eſt gͦ ad ſimplicia bn̄ficia hoc extēdendū: cū ſi deeis ītelligi voluiſſꝫ: vel exp̄ſſiſſet: vel gnaͣlit̓ locutꝰ fuiſſꝫ: de deci. adaudientiā. ad hͦ. jͣ. e. ab eo. ⁊. jͣ. de v̓. ſig. c. ij. vbi ſꝑ hoc reꝑit̉.
e Euidenteꝫ. ſi ergo defectū opponit: ſꝫ nō euidentē nō hꝫ locū penaſꝫ ſi opponit manifeſtū: idē cū hec ſint ſynonima: sͣ de v̓. ſig. cū olim. ⁊eſt exp̄ſſum. jͣ. de v̓. ſig. c. ij. ſꝫ pone plures opponit euidentes defectusalteꝝ ꝓbat alteꝝ nō. ꝗd erit? ſolutio. ſi deficit in pͥmo repellit̉ ipſe opponēs: ſi ꝓbat pͥmū: repellit̉ electus. ſi āt ſil̓ examīati fuerint ſi ſufficiens eſt defectꝰ qͥ verusreꝑit̉: repellit̉ electus: ſꝫopponēs etiā de calūniapuniet̉: niſi iudex viderit ipſum ꝓbabili de cāa calūnie vicio excuſarivt in aut̓. de iudicibꝰ. §.oportꝫ. col̓. vj. sͣ. d̓ accu.accedēs. ⁊ sͣ. e. c. j. Siaūt opponeret nō euidētia: fateor ꝙ ſufficit alterū ꝓbari: vt dixi sͣ. c. j.⁊ sͣ. e. vt circa. ⁊ de re iudi. cū. I. ⁊. A. ſꝫ nunqͥdiudex ex ſuo officio taleꝫdiſcuſſionē facere pōt et̄ꝑte nō petente? dic̄ ꝙ ſicẜm gar. qꝛ laborare dꝫ:vt breuiēt̉ lites. ff. ſi certū pe. l. qͥdā eſtīauerūt.ff. de poſtu. l. qͦs p̄tor. ff.de ꝓcur. l. filiuſſa. §. inuitus. sͣ d̓ excep. exceptionē. hoc idē poterit etiāſi ābe ꝑtes exp̄ſſe renūcient ꝑ iura p̄dicta. ⁊ ꝑ. l.C. de iura. ca. l. ij. §. ſedqꝛ veremur. ſi āt tacite:ſcꝫ intrādo iudiciū: ⁊ ꝑmixtim examinādo oppoſitiōes tā euidētiū defectuū ꝙͣ al̓s. ⁊ alie reperiunt̉ v̓e: oppoſitōes voeuidentiū defectuū falſe: nō hꝫ locū pena huiꝰ canonis ꝓpt̓ impoſſibilitatē ſui: ad idē. jͣ. e. indēnitatibꝰ. ī fi. pena em̄ eſt ꝙ repellant̉ a ꝓſecutiōe: ſꝫ iſti iā ſunt ꝓſecuti: ⁊ ſic n̄ pōt locū hr̄e pena. nec ob. ꝙ n̄ pn̄trenūciare exp̄ſſe: qꝛ multa poſſumꝰ tacite q̄ non poſſumꝰ exp̄ſſe. ff. deꝓcu. filiuſſa. §. vet̓am. C. de iur. ca. l. ij. §. ſꝫ qꝛ veremur. ⁊ .jͣ. d̓ iur.ca. c. j. ⁊ ſufficere dꝫ ad repulſiōꝫ electi: ꝙ aliqͥd īuēit̉ ꝓbatū qd̓ eū repellat: qꝛ vn̄cūqꝫ crimīa claruerīt ⁊cͣ. xxiiij. q. iij. ecce. ⁊ de iudi. exhītaf Scie. q̄ etiā in laicis ītolerabil̓ eſt. xxxviij. di. ſi ī laicis. ſꝫ no. ꝙ ēq̄dā intrinſeca qͣlitas: cū qͣ hō naſcit̉ .ſ. ꝙ aliqͥs ſit caſtꝰ: pacificus: ſobrius. ⁊ hāc qͥs p̄ſumit̉ hr̄e: donec ꝯͣriū ꝓbet̉: ſic intelligit̉ de p̄ſump.dudū. de ſcru. c. vno. eſt q̄dā extrīſeca vt lr̄atura: ⁊ tal̓ qͣlitas nō p̄ſumit̉ niſi ꝓbet̉. ⁊ iō ſuꝑ hoc examinat̉. ⁊ ſic intelligit̉ hic cū ſuis ſil̓ibꝰde negatiua facti iuris ⁊ qͣlitatis: dic vt. vj. q. vl. actor. d̓ elec. bone. j.¶ Defectū. ſꝫ ſi electo opponat̉ ꝙ ſit illtīme natꝰ. qͥs hꝫ hͦ ꝓbare? dicꝙ opponēs ꝓbat ꝑ no. inno. ī. c. ſuꝑ his. de accu. ⁊ d̓ do. ⁊ ꝯtu. cū olī.h Contingat. nec poterit poſtea reuocare. jͣ. e. ti. ab eo.i Ante oīa. no. ꝙ cū plura obijciunt̉ quoꝝ qd̓libꝫ ꝑ ſe ſufficit: illudqd̓ facilius ꝓbari pōt pͥmo ꝓbandū eſt.k Initiū. vr̄ ꝙ hec ꝑs huiꝰ diſiūctiue locū hr̄e n̄ poſſit: qꝛ aut electꝰīuenit̉ inſufficiēs ⁊ tūc penitꝰ repellet̉: aut ſufficiēs. ⁊ tūc repellet̉ opponēs. ⁊ ſic nullo caſu obiectoꝝ diſcuſſio ſumet initiū. dic ꝙ vera eſtobiectō ſi inſufficiēs reꝑit̉ electꝰ. ſꝫ ſi ſufficiēs reꝑit̉ adhuc locuꝫ hēbitalioꝝ obiectoꝝ diſcuſſio. qꝛ ſuꝑior inqͥret ex officio ſuo illo repulſo dealijs obiectis ne ꝑ ſurreptionē ⁊cͣ. sͣ. e. cū nobis. ⁊. jͣ. e. indēnitatibꝰ. ⁊c. vl. vl̓ admittet̉ aliꝰ cuiꝰ int̓ſit: lꝫ iſte repellat̉ ꝓpt̓ eādē rōꝫ. l̓ dic hoctūc locū hr̄e. cū defectꝰ oppoſitꝰ reꝑit̉ verꝰ: ſꝫ n̄ ſufficiēs ad repulſiōꝫ electi. ⁊ tc̄ alia examīabūt̉. admitti tn̄ n̄ debuiſſꝫ ad opponēdū talē defectūvl̓ dic qͣrto ꝙ opponēs admittet̉ ad alia ꝓbāda ſi ꝓbabil̓ ⁊ ſufficiēscā eū a calūia excuſauēit. sͣ. e. c. j. ad fi. vt qꝛ tl̓es fuerāt viſil̓itudīesd̓ d̓fectu illo qd̓ dici l̓ credi pot̓at euidēs. ⁊ ſic calūniatꝰ n̄ fuit ẜm gar.l Opponētes. no. ꝙ dicit opponētes repellēdos n̄ alios: qͦꝝ intereritꝓ eo qd̓ dixi sͣ. glo. ꝓxi. ī ſecūda ſolutōne.m Obiecerunt. ⁊ defecerunt. Io. an.Defeciſſent. vt. sͣ. e. c. j.a Ciant. qͥ gͣuauerīt aliquā ꝑſonā eccl̓aſticā l̓ eiꝰ ꝯſangͣuīeos vl̓eccl̓as ſeu bōa ꝓ eo: ꝙ eū ꝓ qͦ rogabat̉ eligē noluit. ip̄o fcō excōicatꝰ ēb Cuncti. etiā ep̄i. nec ob. jͣ. de ſen. ex. qꝛ ꝑiculoſum. qꝛ non de ſnīaexcōicatōis. ſꝫ ſuſpenſionis ⁊ interdicti loquit̉.c Eccleſiaſticas. vt ꝯuerſos tēplarios vl̓ hoſpitalarios. qͥ lꝫ nō ſintclerici. ſunt tn̄ eccleſiaſtice ꝑſone. xvij. q. iiij. quiſquis.