ſiōis formā aut ꝑſonas eligentiū l̓ electi: ſiue illius cui eratꝓuiſio faciēda ſiue facta: ⁊ ꝓpter hͦ ꝯtigerit appellari: appellātes ī inſtrum̄ to publico: ſeulr̄is ſuꝑ appellatōe cōfectis omnia ⁊ ſingl̓a expͥmāt q̄ ī formāintendūt obijcere l̓ ꝑſonas coram ꝑſonis autēticis: aut ꝑſona: q̄ ſuꝑ hͦ teſtimoniū ꝑhibeant veritati: corꝑali p̄ſtito iu-

ramento: ꝙ credūt ea q̄ ſic exprimunt eſſe vera: ⁊ ſe poſſe ꝓbare. ¶ Alioquin tam opponentes ꝙͣ tempore appellationis interpoſite: vel poſtmoduꝫadherentes eiſdem obijciendi aliqua que non fuerint inhuiuſmodi litteris vel inſtrumentis expreſſa: ⁊ poteſtatēſibi nouerint interdictam:niſi aliquid poſtea forſan

poſtul atur ⁊ alter eligitur. sͣ. e. ſcriptum. vel ꝙ poſtulatus eſt quidebuiſſet eligi. sͣ. e. ti. ꝓxi. c. vno. contra ꝓuiſionem pōt opponi:ꝙ adhuc non ſit ꝓuidendi poteſtas ad ſuperioreꝫ deuoluta vel qꝛper litteras ſurrepticias ſit facta prouiſio. de reſcrip. ſuper litteris. Io. an.a Eligentium. vtꝙ ſunt excommunicati maiori: vl̓ ab homine ſuſpenſi. sͣ. eo.cum inter. de conſue.cum dilectus. vel priuati a canone. vt qꝛſcienter eligerunt indignum. sͣ. e. cum incunctis. vel ſunt infames quibꝰ ſunt actꝰlegittimi īterdict. ff.de regu. iur̄. actus. ſꝫeligere eſt actus legitimus. jͣ. de ſentenex commu. ſolet. adfi. Dn̄s Io. an.b Electi. puta defectus etatis ſcientie ⁊natalium. sͣ. e. cum in cunctis. Obiectoꝝ aūt defectuū examinatiofiet. vt tradit̉. .jͣ. e. ſi forte.c Facienda. quod igitur hic de prouiſione dicitur: repetitum intelligatur in poſtulatione ⁊ electione faciendis: quod iuris enimin vno ⁊ ī reliquo. ⁊ hoc verum ſi cōtra certam perſonam appelletur: vt non eligatur vel poſtuletur: ſi autem contra incertaꝫ huiuſmodi conſtitutionis formam non eſt neceſſe ẜuare. jͣ. e. qui contra certam. 10. an.d Appellari. ad papam ẜm gͣuil. ⁊ eſt ratio: quia appellationesinterpoſite ad papam magis conſueuerunt protelare negotia eccleſiarum. de app. ſepe. ⁊ ad ea que frequentius accidunt. ⁊cͣ. ff. de legi. nam ad ea. ⁊ iſta conſtitutio videtur ſupplere illam. sͣ. e. ſtatuimus. que expreſſe de appel. interpoſita ad papam loquitur. ar. adhoc. jͣ. e. is qui. ⁊.c. ſe. tu dic ẜm gar. ꝙ hec decre. etiam locum habet in appellationibus ad inferiores interpoſitis: cum generaliterloquatur. ⁊ ſic ſit generaliter intelligenda. ff. de offi. preſi. l. p̄ſes..xix. di. c. j. ff. quod me. cauſa. l. metum autem. §. animaduertendum. ff. de publi. de precio. Preterea hoſti. intelligit illam decre. sͣ.e. ſtatuimus. licet ibi exprimat: ad nos. etiam in appellationibusad inferiores interpoſitis. quod facit pro hac parte: tamen id nonputo verum: vt ibi dixi. hec autem decre. ẜm gar. locum habebatſiue in iudicio ſiue extra iudicium appellaretur. quod non eſt hodie verum. non enim locum habet niſi in appellationibus extraiudicium interpoſitis: vt declaratum eſt. infra eodem conſtitutio. Iohannes audree.e Publico. facto .ſ. ꝑ manū tabellionis. qd̓ ſit publicū inſtrumētū. noͣ. sͣ. de fi. inſtru. c. ij. ⁊ dic publico ſcꝫ ſuꝑ appellatōe ꝯfecto.f Litteris teſtimonialibus .ſ. ſigillo autentico ſigillatis. jͣ. d̓ of.or. ſi canonici. ⁊ in decre. cum medicinalis. jͣ. de ſen. ex. vel dic ꝙſufficit ſi ꝑ ſuam vel alterius pͥuati manū. fuerint littere ꝯſcripte:ꝓbabit̉ tn̄ talis ſcriptura ꝑ teſtes. tn̄ ẜm guil. prior intellectus preualet ⁊ ideo dictum eſt d̓ lr̄is: qꝛ in pleriſqꝫ locis vſus tabellionūnon habet̉ ſꝫ inſtrumentoꝝ loco habent̉ officialiū lr̄e.g Om̄ia ⁊ ſingula. qͥd gͦ ſi dicat electum ꝑiurum vel homicidaꝫvel excōicatum: nunqͥd ſufficit talis exp̄ſſio? de hoc fert̉ tꝑe Iohānis ⁊ Nicolai multum diſputatū ⁊ diuerſe declaratōes facte dicūt̉ſuꝑ hoc. ⁊ videt̉ ꝙ ſatis hoc ſufficiat: qꝛ quodlibet ꝑiurium vl̓ homicidium repellit: ſꝫ dic ꝯtra ꝑ hanc lr̄am: al̓s quare neret hec verboꝝ gemīatio. ⁊ ꝓbatur hoc ſatis. jͣ. de excep. pia. ⁊ melius. jͣ. e.pcurator. ⁊ in cle. conſtitutionem. e. ti. j. rnſo. ad idem. ff. de dolo.l. ſi ex dolo. §. fi. jͣ. de teſti. p̄ſentium. §. teſtes. ij. q. viij. libellorū.de pe. di. v. conſideret: ⁊ tutum eſt ꝙ iuret ꝑ hunc modū iuro omnia ⁊ ſingula ⁊cͣ.h Coram. h̓ fit v̓. refert̉ em̄ ad inferiora nō ad ſuꝑiora. coramaliquo autem fieri dr̄: qd̓ fit eo ſciente ⁊ intelligente: lꝫ nō ꝯſentiēte. ff. de ver. ſig. coram: ſꝫ ⁊ h̓ eius teſtimonium requiritur vt īfradicam.i Corꝑali. ꝑ hoc dicas ẜm guil. ⁊ gͣar. ꝙ ſi iuret pn̄te textu euangelioꝝ ⁊ nō tangat: ꝙ huic ꝯſtitutioni ſatiſfactū nō eſt: ⁊ ſic papaꝫnicolaū in hoc interlocutū dicunt. ſi aūt euangelia tangeret pedevel cubitu: ſi manus habet non ſufficit qꝛ ſingula membra ſingulahabent officia. lxxxix. di. ſingula. sͣ. de heret̓. cum ex iniuncto. facit em̄ ꝯtra generalē ꝯſuetudinem: q̄ eſt optima interpres legum:sͣ de ꝯſue. cū dilectꝰ. Quid ſi ſit ep̄s qui appellat: quero an teneat̉

tāgere ſacra? dixit gar. ꝙ ſic: qꝛ gͣeneraliter loquit̉ hec decre. ⁊ ſic gͦeneraliter intelligenda. xix. di. c. j. ff. de offi. preſi. l. iij. Iteꝫ priuilegiūep̄oꝝ eſt corꝑe inris clauſū. Unde ꝑ iſtud tolli videt̉: ac ſi ius eſſet:s de ꝯſti. lꝫ. cum ſuis ꝯcor. guil. cōtra dicens: ꝙ ep̄i tange̓ nō tenēt̉..xj. q. j. nō honore. C. de ep̄i. ⁊ cleri. aut̓. ſꝫ iudex. sͣ. de iura. calum.c. vl. ⁊ hoc credo veriꝰ:lꝫ opinio gar. ſit tuuior.⁊ facit quod dicā. jͣ. c.ꝓximo. ſic̄ em̄ per illaꝫdecre. nō tollūt̉ illi ſpeciales caſus. in quibusqͥs admīſtrat an̄ conſirmatōem de iure veteri:ſic ⁊ ꝑ iſtaꝫ ſb̓latum nōcredam illuꝫ caſum. inqͦ quis tange̓ nō tenet̉..ſ. in ep̄o. ꝓcederet hocdictū: ſi pͥuilegiū ep̄oꝝeſſet generale: ⁊ tūc reſponderet̉ ad cōtraria.infra ſignata ꝙ ponūtcaſus ſpeciales. ſꝫ quiaꝑ iura ſuꝑiꝰ allegata.ep̄is. coll̓. ix. §. ſꝫ nulli. potius ꝓbat̉ iſtud ſpeciale in iuramento te⁊ ꝑ aut̓. de ſanctiſſimisſtium prius prorogatum ad iuramentum calūnie ꝑ prediciam decre.vlt̓. de iura. calū. ibi. ſic̄ in dicendo teſtimonio ⁊cͣ. dico ꝙ in alijs tāgere tenentur. ad hoc. j. q. vij. quotiens. j. jͣ. de iureiur. ego. N. ī fi.de pur. ca. quotiens. §. porro. in prin. ⁊ in fi. de ſenten. excommū. venerabili. 10. an.k Preſtito. pone ꝙ vna die appellauit ſequenti die iurauit. querit̉an ſit huic ꝯſtitutioni ſatiſfactum: ⁊ dixit guil. ⁊ gar. ꝙ non. ⁊ ſic dicebant fuiſſe declaratum ꝑ nicolaum. ⁊ ar. ad hoc. ff. de dam. infec. qͥbona. §. ſi quis ſtipulatus: ⁊ sͣ. de elec. qꝛ ꝓpter: in quibus habes ꝙſtipulaturus de damno infecto: eodeꝫ temꝑe debet iurare ⁊ ſtipulari:al̓s non eſt ei cauendum. ⁊ publicatio ſcrutinij: collatio ⁊ electio. inſimul fieri debent non ex interuallo. vnde hoc videt̉ fuiſſe iſtius conſtitutionis mens: ꝙ incontinenti ſuꝑ oppoſitis in appellatione iuretur: ad idem. ff. de ieſta. heres palam. §. fi. Item ẜm eoſdem dicas ⁊bene. ꝙ ſi appellans dicat ſic. offero me paratum iurare om̄ia ⁊ ſingula ⁊cͣ. non eſt huic conſtitutōi ſatiſfactum qꝛ cōſtitutio iſta iuramētum exigit. non pollicitatōem. ad idem. C. de vſur. acceptam. vbi dicitur ꝙ aliud eſt ſoluere. aliud eſſe ꝑatum ſoluere. ad idem sͣ de eo qͥmit. in poſ. c. j. Item ẜm eos: vt plene ⁊ in om̄ibus huic conſtitutōiſatiſfiat. pͥmo ip̄e tabellio fidem faciat in inſtrumento de ſacramentofaciat etiam fidem de tactura. lꝫ em̄ durum videatur ꝙ ob hoc nō valeat appellatio: ſi aliter probari poſſit tactura: tamen ſic fert̉. ꝑ nico.fuiſſe declaratum.l Probare. ſi aūt dicat ſe crede̓ poſſe ꝓbare ea q̄ ſufficiant ad victoriam cauſe ſue: non eſt huic conſtitutioni ſatiſfactum: nec valꝫ appellatio. jͣ. e. is qui. quid ſi appellans quedam ꝓbauit ex oppoſitis ⁊ iuratis q̄ bene ſufficiunt ad victoriam cauſe ſue: ⁊ quedam nō ꝓbauit:quid erit: dicunt quidam eum ſuccūbere: ad hoc de ꝓba. lꝫ. v̓. iteꝫ qͦꝫ.⁊ ita dicunt quidam nicolaū interlocutum. contrarium tamen eſt verum qꝛ conſtitutio iſta intendit: vt videt̉: ſolam calūniam excludere.non enim iurat ꝙ ſint vera. ſed ꝙ credit ea vera: ſicut etiam intelligit oſtien̄. ſupra eodem ſtatuimus. decre. illa licet non ob. quia ibi ſeaſtringit ad vtrūqꝫ probandum vnde mos gerendus fuit. ff. de proba. l. circa. 10. an.m Alioquin .i. ſi nō exp̄ſſerīt om̄ia q̄ intendūt opponē alij exponūt⁊ male: alioquin .i. ſi nō iurauerīt. vnde dicūt ꝙ pena iſtius ꝯſtitutōnis eſt ſolum ꝙ ſi nō iurat: nō audiat̉ ſuꝑ non exp̄ſſis. Sed hoc eſtſalſum: qꝛ ſi non ſeruat conſtitutōnem in nullo valet appellatō. ⁊ eſtexp̄ſſum. jͣ. e. is qui. ⁊ ibi etiam dicam. ⁊ probat hoc cle. e. ti. conſtitutionem. in fi.n Adherentes. dixit gar. ꝙ adherentes debent ſeruare hanc conſtitutionem vt principalis. al̓s nō audirent̉. al̓s em̄ non p̄cluderet̉ viamalicijs. qd̓ intendit iſta conſtitutio: ad hoc. jͣ. e. auaricie. ⁊ ita dicitpapam nicolaū interlocutum. Sed guil. contra. quod potius credo:cum hec conſtitutio nulla: ꝙͣtum ad hoc de adherentibus mentionefacta dicat appellantē iurare debere ⁊ crimina ſpecificare. adherentesergo ꝙͣdiu appellans ꝓſequetur negocium ad hoc tenent̉. ar. de deci.ad audientiam. nec ſit tutum nec houeſtum cogi multitudineꝫ ad iurandū illo v̓o defuncto. vel ꝓſequi omittente ſi ip̄i velint ꝓſequi bene iurabunt ⁊ ſpecificabunt ⁊ ſcias ꝙ non admittēt̉ ex virtute appellatōis adherentes. niſi infra tp̄s quo appellaſſe debuiſſent: appellationem exp̄ſſe ratificauerint ⁊ dixerint ſe adherere velle. ij. q. vj. non ſolent. ff. rem ra. ha. l. bonoꝝ.