Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

accederet epiſcopi et capitulieccleſie prelibate aſſenſus: auctoritate apoſtolica ꝓuideret⁊ alter poſtmodum impetrāsqui ex collatione apo. ſedis vl̓executoris ſuper hoc deputatiꝓuiſione: priuſꝙͣ epiſcopi ⁊ capituli predictorū aſſenſus adꝓuiſionem tibi accederet faciendam: canonicatū obtinuitbiteren̄. lꝫ tu int̓ueniēte pꝰ eapredictoꝝ aſſenſu dicti pͥorismandati auctoritate in canonicū ipſiꝰ eccleſie ſis receptꝰin prebenda vacante tibi merito antefert̉. Dem.Uobus ſuꝑ prouiſioneſimili ſibi faciēda ī eadēeccleſia litteras a nobis obtinentibꝰ vna die certis eis executoribus deputatis: ſi nō appareat qͥs pͥmo impetrauerit

ex eiſdē is eoꝝ cui canonicatūꝯtulimus: eſt in prebenda p̄ferendus alteri: qui a nobis canonicatū non extitit aſſecutꝰ:licꝫ priuſꝙͣ alius eis ad quosſpectat canonicoꝝ receptio etcollatio prebendaꝝ: ſuas p̄ſentauerit litteras: ⁊ ab eis ī canonicum ſit receptus. Si v̓oneutri eoꝝ vel vtriqꝫ canonicatū ꝯtulimus: tunc exquo ingratia ſunt equales: is qͥ pͥmop̄ſentauerit erit potior in prebenda. Ꝙ ſi forſan amboſimul in p̄ſentādo ꝯcurrāt: hiad quos vt p̄mittit̉ ſpectat canonicoruꝫ receptio ⁊ collatiop̄bendaꝝ: vel eoꝝ maior ꝑs exeis alteꝝ quē voluerīt eligereteneant̉: quo electo aliꝰ oīnocareat īpetratiſ: niſi ex tenorelr̄aꝝ ipſius exp̄ſſe apparet: ꝙ

pͥmo Rn̄. ⁊ eſt fi. sͣ. de ap. preterea. de vo. ⁊ vo. re. licet. v̓. ſciturus. ⁊de ꝯdi. ap. ſuꝑ eo. inſti. de ver. ob. §. ex ꝯditionali. ⁊. ff. qui po. ī pig.ha. l. potior. jͣ. Rn̄. lꝫ ſit ꝯͣ. e. l. ij. ℟n̄. ⁊. ff. de ꝑiculis ⁊ cō. rei ven. ꝙſi pendente. vbi dies ꝯditōnis trahit̉ ad dienz: ſꝫ ibi nonerat in prāte ꝯtrahentis pͥmo ſub ꝯditōne ꝯtnalē poſteapure ꝯtrahēdo r̄uocare.ſed hic ſecus: qꝛ in ptātepape ꝯcedentis erat ꝯditionalem gratiaꝫ etiā intotū tollere ſi voluiſſet.jͣ. d̓ ꝯceſ. p̄bē. c. pe. ⁊ vl.e Ep̄i ⁊ capituli. ad qͦsde iure cōi ꝑtinet canonicoꝝ recepto: d̓ ꝯceſ. p̄bē.poſtulaſti. de his que fi.a p̄la. nouit. ⁊. c. quāto.de elec. cū eccleſia. ⁊ ibide hoc. ⁊ tūc debēt abſentes canonici vocari quiſunt ī loco. vn̄ ad electōꝫep̄i forent vocandi. jͣ. dep̄ben. cū in eccleſijs. niſieſſet cōſuetudo ī ꝯriū vtibi: d̓ ꝯſuetudine aūt vl̓priuilegio interdū ꝑtiuetad alterū tm̄ p̄dicia receptio. vt. jͣ. ne ſe. vacā. c.vno. d̓ regū. c. vl. ⁊ intelligo ꝯſentire capituluꝫ ſiꝯſentit maior ipſiꝰ parsin hoc caſu. argu. jͣ. ca.ꝓxi. cū ſuis ꝯcor.ſ Aſſenſus. pone mortuus ē ep̄s vel impeditita ꝙ ꝯſentire nō poteſt:⁊ canonici cū eo: nunqͥdexecutor ſtatī poterit conferre? videt̉ ꝙ ſic. ar. jͣ.ne ſe. va. c. vno. in fi. ad hoc sͣ. e. ſi gratioſe. ſꝫ ꝯtrariū credo. hic enimſub certa forma tradita eſt execuiori ptās: quam tranſgredi nō poteritjͣ. de p̄ben. cui de nō. ⁊ ſub ꝯditione qua nō exiſtente ceſſat ipſiꝰ ptās:⁊ aliud eſt ꝯſiliū teneri requirere vt ibi: ⁊ aliud aſſenſum vt hic: ⁊ fa.sͣ. de arbi. cum olim. ⁊ decre. ne ſe. va. c. vno. loquit̉ in caſu illo: cū adillum ꝑtinet electio: quam facere habet cū cōſilio ep̄i: hic aūt nō ꝑtinetꝓuiſio niſi a die ꝯditionis. Item ibi loquit̉ de bn̄ficio iam vacāte: vbiꝑiculum eſt in mora vt ibi: hic aūt nullum ꝑiculum.g Auctoritate apoſtolica. p̄feret̉ ergo omnibꝰ prius receptis auctoritate inferioꝝ. jͣ. de preben. hi qui.h Poſtmodum. vnde poſterior videbat̉ in iure ſicut fuit in tꝑe. jͣ. dere. iur̄. qui prior. cū ſuis ꝯcor. qd̓ nō eſt verū: ratio. jͣ. patebit.i Apl̓ice ſedis. bn̄ dicit: qꝛ ſecus de inferioribꝰ: qꝛ ſi aucͣte alteriꝰ inferioris receptus eſſet p̄feret̉ iſte etiā poſt receptus aucͣte pape. jͣ. d̓ p̄bē.bi qui. ⁊ ſic ꝓdeſt ſcire qd̓ dicit̉ sͣ. e. cum aliquibus.k Prouiſione. qꝛ datus erat ad ꝓmouendū: ſecus ſi ad cōpellendūtm̄: qꝛ tunc ꝓuidere nō poſſet. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. ſi ſoli.l Faciēdā. ꝙ ſi pꝰ ꝯſenſuꝫ hītū īpetraſſet ic̄ ſecꝰ: ad hoc sͣ. c. ꝓxi. ī pͥn.m Tu. primo impetrans.n Predictoꝝ. epiſcopi ⁊ capituli.o Uacante. quandocūqꝫ.p Merito. qꝛ lꝫ ille poſterior fuerit ī impetratōe: tn̄ fuit prior ī iuremandatū em̄ ꝯditionale ante ꝯclitionem exiſtentē ꝯſenſum nō habet:ſicut nec matrimoniū ꝯditionale: vnde nec ex ipſo oritur publice honeſtatis iuſticia. jͣ. de ſponſa. c. j. in fi.N Uobus. ſi ex duobꝰ impetrātibꝰ ſuꝑ ſimili ꝓuiſiōe nō appareqͥs pͥmo: ſi ſolū alteri collatꝰ ē canonicatꝰ a papa: ille p̄fert̉ alt̓ietiā pͥus pn̄tanti ⁊ pͥmo recepto. Si autē viriqꝫ vel neutri eſtcollatꝰ: aut alter ī pn̄tādo p̄uenit: aut ābo ꝯcurrūt: ſi alter p̄uenit: illep̄fert̉. ſi ābo ꝯcurrūt ille vl̓ illi vl̓ ipſoꝝ maior ꝑs ad qͦs collatio ⁊ receptio ſpectat: alteꝝ tenent̉ eligere: ⁊ ille ſolꝰ admittet̉ l̓ alt̓i p̄fert̉: niſipapa vtriqꝫ voluerit ꝓuideri: ⁊ fa. decre. iſta ī ar. ad qōꝫ de his qͥ ꝓducūt duo teſtā ⁊ n̄ apparꝫ qd̓ ſit pͥmū: ⁊ vterqꝫ ī ſolidū ſe dixit heredē ⁊ īpoſſeſſiōꝫ mitiēdū. q̄ qō no. C. d̓ edic. di. adri. tol. l. edicto. in glo. illamitti. Io. an.r Duobus. idem ſi tribus vel pluribꝰ. cū eadē ratio ſit vtrobiqꝫ.ſ Simili. qꝛ vterqꝫ impetrauit ſibi ꝓuideri de canonicatu ⁊ p̄bēdaintegra. Si autē impetratio eſſet diſſimilis: puta qꝛ vnus impetraretſuꝑ dignitate: alter ſuꝑ canonicatu: vel vnꝰ ad p̄bēdā integrā: alter addimidiā: tūc qd̓ hic dr̄ locū nō hꝫ: qꝛ ſi vacet ītegra dabit̉ ei qͥ integrā

ſi dimidia ei qui dimidiā impetrauit: nec aliud fleri pōt. jͣ. de p̄ben.cui de non. vel pone diſſimilem: vt sͣ. c. ꝓxi.t In eadem eccleſia. qꝛ de diuerſis non eſſet queſtio.u A nobis. ſi aūt vnus a papa alter ab ordinario: tene ꝙ habesjͣ. de p̄ben. ſi a ſe. ap.x Si n̄ apparꝫ. ſic. jͣd̓ p̄bē. ſi a ſede. ⁊ dicoapparere poſſe ꝑ ip̄aslr̄as: puta ſi diceret̉ īeis: data die tali anteterciā. in alijs dicere:poſt veſꝑas. ſꝫ hoc nōeſt ī vſu. p̄t etiā apparere ꝑ teſtes per quosꝓbare poterūt ſuā petitionē pͥmo eadeꝫ dielectā ⁊ admiſſaꝫ ꝑ papā l̓ ꝑ ꝯfeſſiōꝫ ꝑtis alteriꝰ pot̓ū appare̓: ⁊ facu. sͣ. d̓ r̄ſti. ſpo. cū adſedē. ⁊ .jͣ. d̓. ꝯfeſ. c. j.y Quis pͥmo. qꝛ ſide hoc appareret eī deberet̉. sͣ. e. tibi. jͣ. de p̄bē. eū cui. ⁊. c. ſi pꝰ ꝙz Cui. ſoli. vt. jͣ. ſequit̉.⁊ In p̄benda. tuncvel poſtea vacante.ꝯ Spectat. de cōi l̓ſpeciali iure: vi sͣ dixic. ꝓxi.y Receptus. nō gͦ īhͦ caſu īſpicit̉ pn̄tatōvl̓ recepto: sͣ. e. tibi. ⁊ſubaudi h̓. ⁊ alt̓ oīnocareat impetratis niſi⁊cͣ. vt in fi. ⁊ ita ſubaudias etiā in. v̓. ſe.a Primo pn̄tauerit. no. gͦ caſum in quo ſtat̉ hodie pn̄tatiōi ī lr̄isad bn̄ficia: ꝯcordat in litteris de iuſticia: sͣ. de ap. vt debitus.b Concurrāt. no. qꝛ pͥmo inſpicitur inequalitas ī data: demū inpn̄tatiōe: ſꝫ ſi oīa ſunt paria: tūc locus eſt gratificatōni. ⁊ fa. ꝓ opigof. no. sͣ. d̓ iudeis. c. j. ⁊ ꝯcor. ad hoc. ff. loca. ī naue. ī fi. ff. ad ſill̓.ſiqͥs in graui. §. cū oēs. sͣ. de iurepa. cum aūt. ī fi. Et no. ꝓ fo. ro.goſ. ⁊ ber. no. ī dicta decre. cum aūt. ſcꝫ ꝙ tūc demū locus eſt gratificationi: qn̄ qͥs ſit ī iure potior dubitat̉.c Spectat. expone vt s.d Collatio prebēdaꝝ. ad quā vocandi ſunt abſentes: qd̓ dic vi. jͣde p̄ben. cum in eccleſijs.e Maior pars. videt̉ em̄ a toto capitulo factū qd̓ fit a maiori ꝑte.lvj. di. apl̓ica. de elec. cum inter ca. ī pͥn. de his que fi. a ma. ꝑte ca.c. j. ff. ad municipa. qd̓ maior.f Uoluerint. datur ergo eis optio.Eligere. nec in ipſius electi p̄iudiciū poterūt poſtea variare: adhoc de elec. publicato. jͣ. de poſtu. p̄all̓. c. vno. in fi. ⁊. jͣ. de reg. iur.mutare. cum ſuis ꝯcor. ⁊ ꝓbat̉ hoc ſatis ꝑ lr̄am que ſtatim ſequit̉.⁊ fa. ad id qd̓ dixi sͣ. e. gratia.h Teneant̉. no. tenent̉ alteꝝ eligere de neceſſitate: ſꝫ non certum.vnde non dat̉ eis optio vt eligāt vl̓ nō eligāt: ſꝫ vt alteꝝ eligāt. Sꝫpone: nolūt eligere: vl̓ pari nūero diſcordāt ī eligēdo qͥd erit? credoagendū corā ſuꝑiore: vt eos ad eligendū ꝯpellat infra certū tp̄s velad ꝯcordādū qd̓ ſi n̄ fecerīt credo ꝙ ſuꝑior ipſe poſſit eligere: ad hͦix. q. iij. cū ſcimꝰ. de ſuꝑ. ne. p̄. ꝑ totū. jͣ. ti. ꝓx. c. vl. jͣ. de reſti. ſpo.frequēs. jͣ. de p̄bē. ſi tibi. ⁊ .jͣ. d̓ elec. ꝙͣ ſit. ff. de le. j. hmōi. §. fi. C.de inge. ma. diffamari. cū ſi. ⁊ sͣ. de iurepa. nullus. cū ſi. ſic̄ igit̉ adſuꝑiorē ꝑ lapſum tꝑis deuoluit̉ ptās eligēdi: de ꝯceſ. p̄bē. c. ij. ita exeoꝝ negligētia puto ꝙ hic deuoluet̉ ptās p̄eligēdi: d̓ qͣ hic loquit̉.i Oīno. vt nec p̄bēda illa nec ſeq̄ns nec canōicatꝰ et̄ ſibi debeat̉.k Ipſius. non electi.l Expreſſe. qꝛ in ipſis lr̄is appoſita erat clauſula: nō ob. ſi ꝓ alioſcripſerimꝰ qͥ hmōi gratiā ⁊cͣ. l̓ nō ob. ſi ꝑ nos fuerit eccl̓ia veſtragrauata: vl̓ ſil̓is clauſula. Et no. ꝙ dicit exp̄ſſe: ⁊ eſt ſi. sͣ. e. cumaliquibꝰ. ⁊. c. ſuſceptū. ⁊ .jͣ. de p̄ben. ſi motu. ꝑ hūc aūt textū approbatam dico opi. ber. no. sͣ. e. ti. mādatū. ⁊ reprobat̉ opi. gof. ī ſum.huiꝰ ti. ante mediū. ⁊ inno. ⁊ cōpoſto. sͣ. e. capl̓m. qͥ dixerūt ꝙ licꝫeccl̓ia grauata fuerit ī receptōe pͥmi: nihilomnꝰ tenet̉ ſecūdū reciꝑeniſi in lr̄is ꝯtineret̉: niſi ꝓ alio ⁊cͣ. Sꝫ ber. ꝯͣdicēs ꝙ ſecūdū reciꝑenō teneret̉: qꝛ in lr̄is intelligit̉ p̄dicta clauſula: niſi ꝓ alio ⁊cͣ. ⁊ hoc