¶ Priopecima diſtinctio¶ Pepena et gloria mortuoꝝ¶ Ca. xlix.Acerdoti cuidam ordinis premonſtratenſis in hac que modofuit expeditione preceptum erat contra ſaracenos crucem pre-dicare. Cumqꝫ in ip̄a predicatione corporali moleſtia tactꝰ hominem deponeret cuidam ſocio ſuo poſt mortem apparuit. quēcum ille interrogaſſet quomodo haberet vel ſi aliquid moleſtie morienspertuliſſet. Reſpondit. videbatur mihi pena mea ſatis longa. Tumqꝫ morerer non niſi demones circa me vidi qui animam egredientem ceperuntabducere. Ex quibus vnus dixit nunqͣꝫ bene ſeruaſti profeſſionem tuamneqꝫ obedientiam abbati tuo promiſſam. Et ſubiunxit ſtatim alter. nunqͣꝫpredicaſti ſineere dominū tuū id eſt gratis Et intellexi ſtatim accuſante cōſciencia quia vterqꝫ verum dixiſſet. Tumqꝫ in hunc modū diuerſi diuerſacontra me ꝓponerent et ego iam poſitus fuiſſem in deſperatione eo ꝙ nōeſſet qui pro me reſponderet maxime cum circūſpiciens neqꝫ beatam deigenitricem neqꝫ aliqueꝫ angeloꝝ ſiue alioꝝ ſanctorum vidiſſem. ecce xp̄sadueniens manu tenuit me dicens. Seq̄re me quia tu predicaſti me. Moxturba omnis ſpirituū illorum immundoꝝ diſparuit ad inſtar fumi et egoxp̄m ſecutus ſum ad gloriam. nullam em̄ aliam penaꝫ excepto illo terrorepaſſus ſum. His etiā qui libenter orant referam exemplū ſatis incentiuū.¶ Ca. l.Iuis quidā Tolonienſis habebat illaꝫ ꝯſuetudinē vt quotiēsſolus eſſet ſemꝑ oraret. Eundo ad eccleſiā ſiue redeundo vel incuria ſua deambulando angelicam maxime ruminabat ſaluta-tionem. Qui cum mortuus eſſet cuidaꝫ nepti ſſue in habitu ſplēdido apparebat In quo maxime tamen in caligis et in calceis ſcriptū eratper totum verſiculus. Aue maria gracia plena ⁊cͣ. Qui vt dixi eundeꝫ verſiculum deambulando frequentauerat cruribus eius et pedibus crebriusinſcriptus apparebat. Ex his que dicta ſunt colligit̉ ꝙ ſicut deus ẜm qualitateꝫ et modū punit peccatum ita remunerat et meritum maxime in illismembris oſtendens ſignum glorie per que illa meretur. ¶ Appollonius.Unde eſt ꝙ humana natura tantum abhorret mortem cum tanta ſit ei adeo gloria preparata. ¶ Teſarius. Ip̄e rex glorie Ih̓us xp̄s deus et homo in tantum ẜm ſenſualitateꝫ mortem abhorruit vt timore illius ſanguinem ſudaret. Anima naturaliter appetit eſſe in corpore nec poteſt ab illoſeꝑari ſine magna acerbitatL 2¶ Ca. li