¶ Diſtinctio quo decima¶ de pena et gloria mortuoꝝnoſtra. Habebamus abbatem virum in diſciplina ordinis ſatis perfectūexcepto hoc ſolo ꝙ nunqͣꝫ pene cū fratribus exire voluit ad labores ma-nuū. Hic cū moriturus eſſꝫ et monachus quidā quē familiariꝰ pre ceterisdiligebat ei ſeruiret ait ei idem monachꝰ Dn̄e rogo vos intuitu caritatisvt infra hos triginta dies mihi apparendo de ſtatu veſtro me certificetꝭ.Reſpondit abbas. Si mihi ꝯceſſum fuerit libenter faciā. Sicqꝫ defunctꝰ ēNonachꝰ vero quia multa fecerat ei bona qͦtidianis lachrymis in or̄onedeū ꝓ illius exceſſibus ante aliqd̓ altare placare ſtudebat. Triceſima diecū iam mon achus de abbatis reditu deſperaſſet illi oranti apparens ait.Ecce hic ſum ſicut ꝓmiſi tibi. Erat aūt a cingulo et ſurſū tam corꝑe qͣꝫ veſte clarus valde crura vero eius vlceroſa et ad inſtar carbonū nigerrimaRequiſitus de ſtatu ſuo reſpondit Cormenta que in cruribꝰ ſuſtinui nullalingua poſſet expͥmere. Dicente monacho. Que fuit cauſa tantoꝝ tormētoꝝ. Ille ſub iunxit. quia frequenter de labore manſi nulla ſepiſſime certaneceſſitate vt eſt hoſpitū ſiue audiendaꝝ ꝯfeſſionū me detinente. In reſiduo corꝑe nil penaꝝ paſſus ſum. Roga igitur ex parte mea ꝯuentū vt aliquas orationes ꝓ me deo offerat et ſpero me citius fore liberandū. Un̄inquit ſciā vos eſſe liberatū? Reſpōdit ille Ante hoc altare tibi appareboDicta ſunt hec priori iniūgunt̉ orationes apparet iteꝝ monacho ab om̄ibus penis ſe ercptū gratulat̉ ¶ Appollonius Miror vtꝝ plus mortuis valeant orationes vel elemoſine ¶ Teſarius. Audi de hoc ſolutionē cuiuſdāmortui.¶ Cap. xxxii.Vidā poſt mortē amico ſuo apparēs cū ab eo interrogaret̉ vtꝝſibi magis vellet impendi orōes ſiue elemoſinas. Reſpōdit elemoſinas elemoſinas. orōes em̄ tepide ſunt. hic deuote iuſtoꝝ orōnesexcludunt̉ que penetrant celos. ¶ Appolloniꝰ. Quid ſentis de miſſis? CCeſarius Nulla oratio nulla elemoſina ad ereptionē aīaꝝ miſſe p̄t ꝯꝑariIn miſſa xp̄s orat cuius corpꝰ et ſanguis elemoſine ſūt. Has elemoſinaspauꝑ q̄daꝫ aīa ſibi dari poſt mortē rogauit ſicut ſequens docꝫ exemplū¶ CaxxxiiiDoleſcens qͦdaꝫ nobilis ad clarāuallē veniens receptꝰ eſt in ꝯuerſum. Qui nō alta ſapiens et humilibꝰ ꝯſentiens ad quandā grangiaꝫ miſſus factus eſt ibi opilio ouiū. Qui cū die quādā oues ſibiꝯmiſſas in agro paſcēt apparuit ei qͥdaꝫ ſuus ꝯſobrinꝰ in adoleſcētia ſua