¶ Diſtinctio vndecima¶ de morientibꝰ.primū admirans. Et poſt paululū ꝙ demones eſſent qui morientium animas quaſi eſcā preſtolent̉ recogitans alta voce clamauit. Quid ſtatis ibivos dn̄i; Egrediemini. Qui cū minime obedirent ſecundo clamauit Egovobis precipio in nomine dn̄i vt exeatis. Ad quod verbū mox viri egre-dientes et vultures auoſantes nuſqͣꝫ ꝯparuerunt. Iacebat aūt ideꝫ ludoinfirmꝰ in lecto oppoſito vir ſenex et religioſus corpore virgo. Uiſio hecſicut et ſubſequentes relata eſt mihi a dn̄o hermanno abbate tunc ibidempriore. Quantū vero agoniſantibꝰ fratꝝ pn̄tiū or̄o ꝓſit eadeꝫ viſione declarabitur.¶ Ca. xvi.Irca idem tempus alius quidā ꝯuerſus illic moriebat̉. Homo qͦ-dem ponderoſus et tardus. et ideo ceteris deſpectus. Qui cū po-ſitus fuiſſet ſuꝑ mattam finisqꝫ eius adeſſet. Duo corui aduolantes inopināte girauerūt circa illū. Tandem in trabe que capiti eius imminebat reſidentes. Quos vt vidit frater henricus cuius ſepe in ſuperioribꝰmentio facta eſt demones illos eſſe ſuſpicās quidnā facturi eſſent expectauit. Interim pulſata eſt tabula et accurrit ꝯuentus. Cunqꝫ crux introferretur columba niueā illam precedēs hoſtiū infirmatorij prior intrauit et ſuꝑiam dictā trabem volitans inter eoſdē coruos media reſedit. Cunqꝫ cumillis decertaret hincinde alis eos verberans tandeꝫ adepta victoria ⁊ dedomo eliminatis ip̄a in loco coruoꝝ tandiu erat reſidens donec ꝯuerſusexpiraſſet et donec lotus et feretro impoſitus eodem loco reſtitutꝰ fuiſſetQuē cū in oratoriū fratres deportarent columba eadeꝫ auolans cruceꝫp̄cedebat ſicqꝫ nuſqͣꝫ comparuit ¶ Appollonius. Quid videt̉ tibi fuiſſe columba illa. ¶ Ceſarius. Angelica aliquā ꝑſonā que fratꝝ orationibꝰ ad-luta ꝓ anima morientis cū demonibꝰ dimicauit atqꝫ triūphauit. Quātūillic ſit demonū ꝯcurſus vbi hi moriunt̉ qui eis ſeruierūt ẜmo ſeq̄ns on̄dit¶ Ca. xvii.Uno magnꝰ dn̄s caſtri deMalburg vir potēs et diues in ſeculo tāvalens in milicia ne dicā ī malicia qͣꝫ vigēs in prudētia ſeculari an̄ finē vite in ſepe fato clauſtro habitū ſuſcepit regularē. Et qꝛ tꝑis longinquitate nō poterat moꝝ ꝓbitate dies ſuos dimidiare ſatagebat vbiadeo ꝓfecit ꝙ ꝯſummatꝰ in breui expleuit tꝑa multa. placita em̄ erat deoaīa illiꝰ. vn̄ et qͥ vocaue̓at eū ad ſuū ẜuitiū nō ſolū p̄ſtitit ei veniā delictoꝝſꝫ et in tali ordine p̄cognitū ei fec̄ finē ſuū habebat ꝯuētꝰ ꝓtolariū pulcerrimū ꝙ eqͣricie ſue ꝓpter fetū nobilē deputauēat. Quē cū vir nobil̓ henricꝰ