Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio vndecima de morientibꝰ. Ca.vij.N eadem domo cecus quidaꝫ conuerſus fuit. cui deus interiorishominis lumen contulit damnū corporis celeſti munere ꝯmutāsdedit em̄ ei diuinas videre viſiones aliquando gloriā ſanctorumfrequenter penas maloꝝ aſſidue ip̄m demonē flammiuomos ignium globos eructuantem. Mira ſunt hec et munera dei. Frequenter aūt patit̉ de-monū incurſus et congreſſus ita vt ip̄i impingāt in eum et ip̄e vel pugnovel baculo affligat eos ihos aſſultus pati ſolet in quolibꝫ loco magis ineccleſia. maxime defunctis orat. Ea tempeſtate cepit iſte in exequijsdefunctoꝝ audire choros angeloꝝ pſallentiū modo cum monachis modo diuiſim. Cum aūt efferebant̉ corpora precedente ꝯuentu manebāt angeli in choro exequiaꝝ officia complentes. Inter ſanctus aūt et pater noſter ineffabiles ſolebat audire iubilos et ſupra humanaꝫ eſtimationē dulces. Hec celeſtis modulacio poſt depoſitionē domini dauid dulcior magis intelligibilis audiebat̉. Contigit aliquando dn̄m abbatem edificationis cauſa venire ad hunc cecuꝫ. qui inter cetera accepte gratie beneficiūconfeſſus eſt. et hic diligenter ante premonitꝰ eſt ab abbate vt diuine gracie gratus exiſtens omnem humanam gloriam excluderet diuinū apud ſemunus occultans ne ſanctum daret canibus. Et reſpondit ſe tm̄ hoc vni-to fratri ſuo carnali dixiſſe. Et intellexit abbas lapſum hominis. Poſt dies aliquot reuerſo abbate humiliatꝰ coraꝫ eo celeſti ſe carere beneficio lachrymoſe confeſſus eſt. Et inflicta ei graui penitentia que ſuperbienti ſubtracta fuit penitenti reſtituta eſt gratia. Cap viijUm in extremis ageret frater hildebrandus tabula pulſata conuentus accurrit. Quo morientem circūſtante et exequias ex morecelebrāte ſtetit frater quidā inter alios cui talem viſioneꝫ dominꝰreuelare dignatus eſt vidit. et ecce alius ꝯuentus ſuꝑuenit hominū alba-toꝝ qui in loco quo moriens iacebat. ſpecioſum valde pueꝝ accipiensgaudio magno et canticis abijt Itaqꝫ gemina felicis huius fratris ſubſtācia a gemino ꝯuētu delata atqꝫ deducta eſt. anima ſcꝫ a ꝯuentu albatoꝝad beatā requiē. Corpꝰ vero a ꝯuentu albandoꝝ ad eccleſiā. vtroqꝫ ſane eo qd̓ deferebāt in dei laudē quāqͣꝫ indifferenter ꝯcrepante. Appol-loniꝰ Quid eſt in quorūdaꝫ iuſtoꝝ morte mirifica vident̉ et in alioꝝqui eis immerito pares ſūt vel forte maiores nulla oſtendunt̉; Ceſariꝰvna cauſa eſt vt latens ſanctitas morientiū viuentibꝰ manifeſtet̉. Alia vtG 2