de morientibusOiſtinctio vnpecimaCęſarius. Nō minus terribile eſt quod ſequit̉. Si aūt auerterit ſe iuſtus aiuſticia ſua et fecerit iniquitatē ẜm om̄es abominationes ſuas quas ope-rari ſolet impius nunqͣꝫ viuet. Om̄es iuſticie eius quas fecerat nō recordabunt̉. In peccato ſuo quod peccauit moriet̉. Petrus bene vixit et bene finiuit. Simon magus econtrario male vixit et male finiuit. Latro in crucemale quidem vixerat ſed bene ꝯſūmauit. Hicolaus aduena credit̉ pͥus bene vixiſſe ſed nō bono fine ꝯcluſit. ¶ Appollonius. quare boni bene et mali male moriant̉. queſtio mihi nulla eſt. quare aūt diu bene viuentes nō ꝑ-ſeuerent et diu male viuentes bono fine decedāt noſſe vellē ¶ Ceſarius.Nō ſū chuſai ꝯſiliarius Dauid. Quis em̄ nouit ſenſum dn̄i aūt quis ꝯſili-arius eius fuit. ¶ Appolloniꝰ. Que eſt mors bona. et que eſt mors mala-Cęſarius Qui in caritate decedit ꝑ lumen eius videbit lumen eternū. hinceſt ꝙ foris morientes lumen ardens tenent in manibꝰ. Qui vero ſine caritate morit̓ mittet̉ in tenebras exteriores. Una em̄ ſententia omnis hec diuerſitas ꝯcludit̉. Qualē inqͥt te inuenero. talē te iudicabo. ¶ Appolloniꝰ.Satiſfactū mihi fateor ꝑ ſententias nūc p̄cor vt exempla ſubiugas ¶ Teſarius. Faciam quod hortaris et hoc ẜm ordinē p̄dictū. Quā precioſa ſitin ꝯſpectu dn̄i mors ſanctoꝝ eius. et mors pctōꝝ peſſima ſubiecta decla-rabunt exempla¶ Ca iꝭO tempore quo beatiſſimꝰ dauid monachꝰ clauſtrenſis ab hacluce migrauit. Facta eſt in eadem domo que alio nomineHemmenrode vocat̉ mortalitas magna dn̄o eligente ſibi eos quosvita ꝯmendabat ſanctior ad ſimilitudinē columbe que melioribus granis paſcit̉. Erat ibi ſacerdos quidā nomine Meinerus quādoqꝫeccleſie ſācte Simeonis intreueri canonicꝰ et ſalutari admonitione ſanctiBernardi abbatis ad ordinē ꝯuerſus. amplius qͣꝫ triginta annos in or-dine fecerat et ꝑ plurimos labores ad ſublime ſanctitatis culmē ꝑuenēatCūqꝫ in eadē domo ob ſuā ꝓbitatē ad diuerſa electꝰ fuiſſet officia. pͥorat̉ſcꝫ cellerarie grāgiarie magiſterij nouicioꝝ. gradatim tn̄ omnibꝰ irrepre-heſibiliter adminiſtratis grauiter infirmatꝰ mortē adeſſe dolor vehemēsindicauit. Cuiꝰ dolores abbas ꝯſiderās in domū ſecretiorē eū poni fecitquatuor ad miniſterium eius deputatis. Ille vero licet gauderet de ſo-litudine triſtabatur tamen de exhibito honore dicens abbati. Fratresiſti vigilando atqꝫ laborando ſunt laſſi neqꝫ mihi ſunt neceſſarij. Grataeſt mihi ſolitudo neqꝫ minus ſolus ero cum ſolus ero. Non enim ſolus eſtcui preſul et cuſtos dominus adeſt. Si careo hominum obſequio credo