¶ Decima diſtinctio¶ de miraculis¶ Cap. lxix.On eſt diu ꝙ ꝑ huiuſmodi vermē deus iudeos qui corpore et cultu omnino immundi ſunt miraculoſe ſatis ꝯfudit In villa ꝓximaque Vintere nominatur. tempore quodam iudei illic commoran-tes in domo cuiuſdam militis quam conduxerant quaſdam ſolennitatescelebrabant. Tunqꝫ altare pannis multis ac mundis operuiſſent. tempo-re ſacrificij veſpertini ſimul intrantes ſacerdos ad altare accedens poſtꝙͣpannos reuoluit ſub eis circa mediū altaris maximū buſonē inuenit. Quicum ex nimio horrore clamaſſet accurrere iudei accurrerunt et xp̄iani. necpotuit latere viſio tam monſtruoſa. Plures em̄ milites et eoꝝ vxores adſpectaculum confluxerant. qui in riſum reſoluti iudeorum confuſionem augmentauerunt. Per quos etiam recitatum eſt tunc temporis domino ge-rardo abbati noſtro a quo ego audiui. ¶ Appollonius. Satis delectorin huiuſmodi miraculis que ſunt deſtructiua erroris atqꝫ vicioꝝ ⁊ quedāincentiua fidei atqꝫ virtutum. ¶ Ceſarius. Poueris etiam vermes vene-natos aliquas habere virtutes naturales¶ Ca. lxx.Etulit nobis henricus de foreſto miles quidaꝫ honeſtus et veraxrem de ſerpente ſatis mirabilem. Satelles inquit quidā iuxta nosanno preterito vulneratus in latere et male ſanatus erumpente ſanie torquebatur. Die quadaꝫ cum nudato latere ſuper truncum ſucciſe arboris ſe reclinaſſet vt ſanies efflueret. obdormiuit. Interim ſerpens aduenit et vulnus ſuxit. Expergefactus ille ſerpentem excuſſit. Et licet territusfuiſſet ꝓpter venenum magnum tamen mox ſenſit remedium. Suaſum eſtei vt denuo in eodem loco predicto modo colubro copiam ſugendi daretforte ſanitatem omnino reciperet. quod ita factum eſt Saniſſimus vero eſfectus in tantum a ſerpente cepit diligi vt in aliquo loco dormire non poſſet quin ad eius lectum veniret. Cuius conſortium homo abhorrens pro-uinciam mutat interimqꝫ per annum fere dimidiū illum non vidit. Reuerſum denuo ſerpens ſequitur. ⁊ cum non poſſet intrare vbi ille cubabat mane ante hoſtium repertus eſt. Suaſum eſt ei vt monſtrum occideret Reſpōdente illo curatorem meum non occidam. Tandem importunitate ſerpentis exaſperatus occidit illum. Sicqꝫ ab eo liberatus eſt. ¶ Appollonius.Melior erat ſerpens iſte illo ſerpente de quo dictuꝫ eſt in diſtinctione ſextacapitulo. xxij. ¶ Monachꝰ. Ille peccatū maximū puniuit ad hoc em̄ crea-tus fūerat. Quantū ſerpentes hōibꝰ parcant duobꝰ tibi pandā miraculis