Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pe mixpuulis Piſtinētio decimamiles. Ecce crucē iaꝫ ſuſcipio et vt ilico nunqͣꝫ reuerſurus recedās a me innomine crucifixi te adiuro Et reliquit dyabolꝰ. Qui mox cruce ſignatꝰmare tranſijt. vbi duobꝰ annis xp̄o militās. reuerſus hoſpitale magnumatqꝫ ditiſſimū peregrinis et pauperibꝰ edificauit. habebat em̄ annuatimplus qͣꝫ trecentas libras argenti in redditibꝰ teſte p̄fato abbate. In quohoſpitali vſqꝫ hodie vxore ſua in habitu religioſo mēbris xp̄i ſeruit religioſoꝝ omniū maxime ordinis noſtri ſuſceptor deuotꝰ. Quibꝰ in ioco dice-re ſolet. Uos dn̄i abbates et vos monachi non eſtis ſancti. Nos militestorneamentis operam dantes ſancti ſumꝰ. qꝛ demones nobis obediūt etabſqꝫ vlla leſione nos ſequūtur. illosqꝫ ab hōibꝰ eijcimꝰ. AppolloniusDeſciui demones ſic ioculariter eijci poſſe Ceſariꝰ. iocus ſed virtusꝯpaſſionis illū eiecit. Quantū apud deū poſſit caritas atqꝫ fraterna compaſſio ſubiecto declarat̉ exemplo ſiue miraculo. Capl̓m. xii.Rater walterus monachꝰ in hemmērode referre ſolet miracu mirabile cui ſe interfuiſſe memorat. ꝑegrini in prima ex-peditione obſiderent ciuitatē achon. ꝯtigit quodā die vt egreſſi ſaraceni manu violenta ꝓpellerēt xp̄ianos in caſtra ſua. Erataūt tūc̄ ibi miles qͥdaꝫ iuuenis theodericꝰ noīe frater dn̄i cunonis de ru-lant adhuc viuit. Is fluxū ſanguinis adeo laborabat et infirmabat̉ ꝙ-in lecto ſuo ſe ſed in lintheamine vertebat̉. Hic audito ſtrepitu cla-more fugientiū interrogauit qͥd hoc eſſet. Et audiſſet iuſſit ſibi afferri arma ſua et ſe armari in lecto ſedēdo Tandē fracto dextrario ſuo ac-cinctꝰ enſe iuſſit ſe leuari ſuꝑ equū ſuū et fluebat ſanguis etiā ſellā. Acce-ptaqꝫ lancea exiuit dicēs. deꝰ adiuua me et ſanctū ſepulcꝝ Qui tāta vehemēcia ꝓrupit in ſaracenos tranſiens et circūgirans. ꝑcutiens et ꝓpellens om̄es xp̄iani animati et ꝯfortati ſūt ſolū adeo eiecerūt hoſtesa caſtris ſuis. Quo facto redijt ad lectū infirmitatis ſue et tertia die mor-tuus eſt. Audi nūc de iuſticia miraculū ſatis glorioſū. Capl̓m. xiiiIles quidam in dandis ſuis decimis tante erat deuotionis at-iuſticie vt ei ſummum eſſet ſtudium illas ſoluere ſine mora. ſinedolo. ſine vexatione. Habebat autem vineam quandaꝫ que circa deceꝫ carracas annuatim facere ſolebat. Temꝑe quodā vtpoſt patuit magis ex dei diſpenſatōe qͣꝫ ex aeris intēperie poſtqͣꝫ collectueſt vinūqꝫ expreſſum vna tm̄ inuenta eſt carraca. Quo audito miles ſeruo

ieiſaq

x