gturmliaiuip dut..xi

¶ de ſacramēto corꝑis et ſanguinis xp̄i.Diſtinctio nonalit̓ agebant̉ diuinitꝰ ei ſūt relata. Et lꝫ abſēs eſſet corꝑe ſpū tn̄ pn̄s fuit. cōmunicās ſpūalit̓ etſi nō ſacramentalit̓. Reuerſis fr̄ibꝰ ip̄e eis ꝑ ordinē indicauit qͥs miſſā maiorē celebraſſet. qͦͥs legiſſꝫ epl̓aꝫ. qͥs euāgeliū. Sil̓r ad vigilias qͥ monachi qͣs lcōnes vel q̄ reſpōſoria cātaſſent cūctis mirātibꝰ ex-poſuit ¶ Appolloniꝰ quātū ex hoc loco ꝯijcio. nō bn̄faciūt qͥ tā ſalubre defideriū impediūt ¶ Ceſariꝰ. hoc veꝝ eſſe ſequēs narratio declarabit.¶ Ca. xlvi.Uedā religioſa ꝟgo ſecularis tn̄ cū a ſacerdote ſuo corpꝰ dn̄i peteret ille iratꝰ cū indignatiōe reſpōdit. Uos mulieres ſꝑ vultis cōmunicare ẜm libitū vr̄m et nō dedit ei. Illa vero ꝑ totā miſſam etpoſtea diu in ore et in gutture ſuo tantā ſenſit dulcedinē vt non dubitaretadeſſe totiꝰ dulcedinis auctorē. Eadē virgo cū die quādā ex remoto de-ferri videret corpꝰ dn̄i miri odoris ſenſit ex eo fragranciā Quā tāto ple-nius ꝑcepit qͣnto ſacramēto plus approximauit. Gerlacꝰ ſupprior noſterhec mihi retulit dicēs ſe ab ore p̄dicte ꝟginis ea audiuiſſe ¶ AppolloniusCū corpꝰ dn̄i tāte ſit dulcedinis tantiqꝫ odoris. miror quare ſolo eius eſucorꝑa nō ſuſtentent̉ ¶ Ceſariꝰ. Corpꝰ dn̄i lꝫ ore ꝑcipiat̉ magis tn̄ cibꝰ anime qͣꝫ corꝑis eſt nec nobis incorꝑat̉ ſed xp̄o nos incorꝑat. Attn̄ ꝙ corpꝯmunicantis qn̄qꝫ ſuſtentet̉ illo duplici tibi pandam exemplo.Ca. xlvij.Emina q̄daꝫ ſicut monachꝰ noſter Reinerꝰ qn̄qꝫ ſcolaſticꝰ ſanctiandree in colonia mihi recitauit ex multa deuotōe ſepe ſolita eratꝯmūicare Que quāto plus cibū celeſtē cepit appetere. tāto amplicorꝑaleꝫ cepit faſtidire. Quod vbi ſenſit ex ꝑmiſſione ſui ſacerdotis ſingulis diebꝰ dominicis ꝯmunicauit. Cui cibꝰ ille vitalis tantā ꝯtulit fortitu-dinē vt ſine om̄i eſurie corꝑali ꝓximā expectaret dn̄icaꝫ hͦ multo tꝑe acti-tans gr̄aꝫ ſibi collatā p̄dicto ſacerdoti cōfeſſa eſt. Ille vero cū epiſcopoloci rem tam mirabilē recitaſſet timens ep̄s aliquid fallacie eſſe in cauſa. ſicut vir ſapiens reſpōdit. Cū denuo venerit ad te loco dn̄ici corꝑis hoſtiāei porrigas nō bn̄dictā ꝑ quā citiꝰ rei huiꝰ experieris veritatē. Quod cūfeciſſet ſacerdos femina temptatam ſe ignorans mox vt domum redijttam vehementer eſurire cepit. vt morituram ſe crederet ſi non ocius manducaret. Currens tamen prius ad ſacerdotem et eandem famē peccatisſuis imputans pedibus eius ſe proſtrauit et gratiam diuinitus collatamſibi ſubtractam lachrimabiliter expoſuit. Quod vbi ille audiuit gauiſuseſt valde. gracias egit deo qui facit mirabilia magna ſolus. et dedit ei