¶ de ſacramento corꝑis ⁊ ſanguinis xp̄i.¶ Diſtinctio nonamihi. Ꝙ vero deus dubitantibus de hoc ſacramento etiam ſuam carneꝫoſtendat ſubſequens ſermo declarat.¶ Ca. vOndum puto duos annos eſſe elapſos ꝙ ſacerdos quidā deſacramēto corporis xp̄i dubitans in caſtro cui nomen Vickin-diſdurg celebrauit. Qui cum in canone de tam mirabili conuerſione panis in corpus xp̄i helitaret. de minus ei in hoſtia car-nem crudam oſtendit. Hanc cū vidiſſet etiam vir nobilis vi dekinus ſtāspoſt tergum eius dicta miſſa ſacerdotem in parteꝫ traxit et quid infra canonem egerit vel cogitauerit diligenter inquiſiuit. Ille vero tam de viſio-ne qͣꝫ interrogatione territus confeſſus eſt et non negauit ſe eadem horade ſacramento dubitaſſe. Et retulit vterqꝫ alteri ſe crudam carnem in ho-ſtia vidiſſe Item widekinus filiam habet Syfridi rimkel in ꝯiugio filiāſororis abbatiſſe de ryndorp. que mihi anno preterito eandem viſionē recitauit. Uis etiam noſſe ꝙ male vite ſacerdotibus dominus oſtendat ꝙab eis crucifigat̉? ¶ Appolionius. volo ¶ Ceſariꝰ. audi viſionē terribileꝫ¶ Ca. viAcerdos quidam luxurioſus feminaꝫ ꝓcabat̉. et cum illius nōpoſſet habere ꝯſenſū dicta miſſa corpus domini mundiſſimū inore tenuit ſperans ſi ſic illam deoſcularet̉ ꝙ vi ſacramenti volūtas eius ad ſuos libitus inclinaretur. ſed dominꝰ qui ꝑ zacha-riam ꝓphetam ꝯqueritur de huiuſmodi ſacerdotibꝰ dicens. Et me crucifigitis gens tota die tali ordine maleficia eius impediuit. Cum exire velletde hoſtio eccleſie ſic ſibi creſcere videbatur vt laquear oratorij vertice pulſaret. Territus miſer hoſtiam de ore ſuo extraxit et qꝛ mentis inops eratin angulo eccleſie eam ſepeliuit. Timens vero vltionē diuinaꝫ ſuper ſe ocius venturam ſacerdoti cuidam ſibi familiari confeſſus eſt ſacrilegiū. Quiſimul ad locū accedentes reiecto puluere non repererūt ſpeciem panis ſedformaꝫ licet modicam hominis in cruce pendentis. erat em̄ carnea et cru-cntā Quid poſtea de ea factū ſit vel qͥd ſacerdos egerit nō recordor quiadiu eſt exquo hec mihi ab hermāno cantore noſtro cui hyſtoria ſatis no-ta erat recitata ſūt. ¶ Appolloniꝰ. deterior fuit iſte crucifixoribꝰ xp̄i. ¶ Ceſarius. veꝝ eſt qꝛ ſi illi ꝯgnouiſſēt nunqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſent. Iſte co-gnitū ꝯtempſit et ꝯtemnendo crucifixit. Iaꝫ tibi ſatis ꝓbatū arbitror ꝙſub ſpecie panis ſit veꝝ corpꝰ xp̄i et tā a malis qͣꝫ a bonis ſacerdotibꝰ cōficiat̉ ¶ Appolloniꝰ. ſi ſacerdotes om̄es talia audirent auditiſqꝫ crederet.