iuir uou

¶ Octaua diſtinctio ¶ De diuerſis viſionibusmiſſus teſte Thriſto qui ait. Nō ē apoſtolus maior eo qui miſit illū. Deneaūt duodecim ſunt vocati qui alijs miſteria fidei predicarent qꝛ duodēarius numerus cōſtat ex quater tribus vel ex ter quater. Ad hoc ergo duodecim ſunt electi vt per quatuor partes mūdi miſſi fidem ſancte trinitatis omnibus nūciarent ⁊ credentes ad vnam gloriam eterne beatitudi-nis conuocarent Duo decim apoſtoli duodecim ſunt ſigna celi duodeciꝫmenſes anni. duo decim hore diei. duodecim ſtelle in corona ſponſe. Chriſtus vero celum eſt. annꝰ eternitatis eſt. lux eſt. corona ſanctorū eſt. Apoſtoli duodecim ſunt filij Iacob id eſt Chriſti. duodecim fontes deſerti. duodecim lapides in veſte pontificali. duo decim panes propoſitionis. duodecim lapides altarꝭ. duo decim lapides de iordāne ſublati. duodeciꝫ boues ſub eneo mari. duo decim fundamenta celeſtis iheruſalem ¶ Apollonius. His vtiliter premiſſis nunc ſecundū ordinem ſubnectas viſiōes.¶ Ceſarius. Licet ſancti apoſtoli per viſionē multis appareāt et multa ꝑeos miracula quotidię fiāt de paucis tn̄ pauca tibi referā. ſꝫ quātū ad exemplum ſufficiētia.¶ Capitulum lviOnſuetudo eſt maxime prouīcie noſtre matronis vt tali ſorte ſpecialem ſibi apoſtolum eligāt. In. xij. candelis. xij. apoſtoloruꝫ nomina ſingula in ſingulis ſcribūtur que a ſacerdote benedicte altari ſimul imponuntur. Accedens vero femina cuius nomē per candelā ex-trahit illi plus ceteris ⁊ honoris ⁊ obſequij impendit In hunc modū cūquedā matronā ſanctum Andream extraxiſſet ⁊ non ei placuiſſet repoſita candela aliū habere voluit ſed iterū idem occurrit. Quid plura Tan-dem traxit ſibi placentem. Cui cū multū exhibuiſſet obſequij per oēs dies vite et ad extrema perueniens eſſet moritura nō illuꝫ ſed beatum Andream ſibi aſſiſtere vidit. En inquit ego ſum ille deſpectus Andreas. Exquo colligit̉ ꝙ nō nūqͣꝫ ſcī etiā vltro ſe ingerūt hūane deuocōi. Quātumbeatꝰ iſte apoſtolus ſe inuocātibꝰ ſuccurre̓ valeat ſeq̄ns narracō declarat¶ Capitulum. lpijRant duo iuuenes. iuxta eccleſiam ſancti Andree habitantes qͥpro ſuis mercationibus remotas prouincias petere ſolebāt. Tepore quodā cū profecturi eſſent in Nor Vegiā frater Reynerusmonachus noſter tunc canonicus ſancti Andree in Colonia ſicut ipſe mihi retulit quinque ſolidos illis dedit petens vt ex eis compararent pellēvrſi albam quales regio illa gignit ad ſubſtratoriuꝫ coram altari ſancti.3. 3.