¶ Eeptīa diſtinctio. ¶ De ſancta Maria.quenti nocte coram imagine predicta ardebat cādela et in mane vix adlongitudinem dimidij articuli manus fuerat cōſumpta In feſtiuitate beati Andree apoſtoli cū vnus ex prefatis carpētarijs vir ſimplex ac deuotus modo in eodē cenobio conuerſus ad miſſas ſtaret et ſacerdos euāgeliū īciperet imago ſaluatoris ipſo intuente de ſinu matris in quo ſedebat ſe erigens coronam de capite eius tulit eāqꝫ ſuo capiti īpoſuit dictovero euangelio cū ventū fuiſſet ad illum locū ſimboli. Et homo factus ēcoronam materno capiti reſtituit et reſedit Hec cū ſimplex ille homo vi-diſſet ⁊ de nouitate viſiōis expauiſſet ait intra ſe. Melius ē vt taceas ſi dixeris non creditur tibi. Tunqꝫ in feſto ſancti Dicolai eandem viſionē eodem modo quo prius vidiſſet diuinā timens offenſam incurrere ſi taceret priori viſa per ordinem recitauit. Et qꝛ locū repoſitionis corone exprimere nō poterat vtpote laycus interrogatus de hoc rn̄dit. Quando nominata fuit Naria. Mox priori occurrit ꝙ in feſto cōfeſſoris eccleſia Credo in vnum deum dicere nō cōſueuerit. Nocāſqꝫ ſocium ſuū ait Dixiſtisvos miſſam in cōuētu i dic ſancti Nicolaiʸ ipſe tūc domi nō erat Rn̄dente illo. etiaꝫ ſubiūxit dixiſtis credo in vnū. Dixi inquit Et prior. Non re-cte feciſtis. nō eniꝫ apoſtolus fuit. Ad̓ quod verbū ille rn̄dit. Terte egoſanctum Nicolaum equalē habeo multis apoſtolis. Sicqꝫ prior de viſione certificatus eſt. ¶ Ppollonius. Aiſterium huius viſionis noſſe deſidero ¶ Ceſarius. Dyadema regiū videtur hoc loco ſignare carnem virginis glorioſā quam de ſemīe traxit regio chriſtus vero coronā maternaꝫcapiti proprio impoſuit. cū per ſacramentū incarnationis carnē de virgine ſumptā ſue diuinitati vniuit Unde ad cōſiderationē tanti miſterij ſpirituſſanctus nos inuitans dicit in cāticis cāticorū. Egredimini filie Iheruſale̓ et videte regem Salomonē id eſt chriſtum verum pacificum in dyademate hoc eſt carne humana quo coronauit eum mater ſua virgoMaria in die deſpōſationis eius quando angelo nunciante in eius vteroceleſtes celebrāte ſunt nuptie inter naturam diuinam et humanam Perhoc autem ꝙ ad illa verba Et homo factus eſt. coronam materno capiti depoſuit dicere videbatur Mater ſicut ego per te particeps factus ſumhumane ſubſtantie ſic tu per me particeps facta es nature diuine. Chriſtienim qui deus eſt et homo ſumus et membra. Hec de perfectorum conſolatione dicta ſint per ſacram eius imaginem. Audi nunc aliud genus cōſolationis de hoc ꝙ in exordio huius diſtinctionis dictum eſt apud ipſaeſſe electuaria confortatiua.¶ Capitulum. xlviii.