Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Septima diſtinctio De ſancta Mariavindicaret. aduocauit. die eodē circa nonam inopinate armisarmatis militibus cuſſule intrauit. In dimidio enī āno illuc venerat.Sij qui bona ſua perdiderāt querimōiam de Sybodōe faciētes walramus quo iſſet vel vbi eſſet interrogaret. rn̄derūt. Dn̄e ad quatuor miliaria in tali loco ſecure quieſcit. Tūc ille furorē ſuū diſſimulās ait. Hodiefeſtū ſancte Marie eſt. bellare nobis licet Iuſſit dextrarijs tn̄ dari pabulū. vt modicū quieſcētes fortiores ad cōflictū redderentur. Ante ſolisoccaſū omnibus ſuis equis aſcenẜ inſecuti ſūt hoſtes. nocte ſuper ſe-curos irruēs. alios cepit. alios occidit. vixqꝫ aliquis euaſit. preter militeꝫqui predictaꝫ viderat viſionē. Hijs ita geſtis. dicebat mulier quedā walramo Dn̄e ecce capita p̄donū iſtoꝝ quieſcūt ī tali loco Receſſerāt .n. modicum a villa in curteꝫ quādam illic dormiētes. Mox illic omnes diuertētes ſepes portam curtis inciderēt Signumqꝫ militare Valrami clamarent hoc intimaretur Sybodoni ille territus fugere vellet ſurgē potuit neqꝫ pedeꝫ mouere de loco Tui Baldemarus diceret ſur-ge frater fugiamus rn̄dit ille Tu fugias frater. ego eniꝫ fugere valeoqꝛ ſuper genua mea quaſi maſſam plūbi ſentio. Ad quod ille Nec ego fugiā tecum volens manere. Sicqꝫ ambo capti ſūt et occiſi ſoluentes penāſacrilegij in dei genitricē cōmiſſi. Apollonius Satis manifeſta fuit vindicta hec cōcordās viſioni et pene facte in wilhelmū de helpenſtein ſicutdictum eſt ſuperius in capitulo ſeptimo. Teſarius. Non ſolum matrisiniuriā Chriſtus vindicat in operibus malis ſꝫ etiā in verbis cōtūelioẜ. Capitulum. xliiij.Ęgitur in libro miraculorū clareuallis de duobus luſoribus terribile quid Cum vni male ſuccederet fortune alterius inuidēs vtfurori ſuo ſatiſfaceret ī deū euomere cepit verba cōtūelioſa. QuēIocius eodē maligno ſpiritu afflatus cōpeſcens ait Sile tu enī neſcis maledicere. Statīqꝫ deū nimium blaſphemās in matris eius iniuriaꝫ erūperet. Uox deſuper audita ē. Meam iniuriam. quocunqꝫ modo ſuſtinuimatris autē mee ꝯtumelias nequaqͣꝫ potero tolerare. Moxqꝫ ſuper ipſātabulā vulnere viſibilit̓ ꝑcuſſus ſpumās expirauit Et quid dicā de verbis cōtūelioſis etiā ſtultiloquia ſine felle malicie cōtra ſācte dei gēitricis imaginē prolata nouerim in Capitulum. xlv.preſenti acriter ſatis punita-N capella caſtri Ueldenſe quedam vetus imago eſt beate virginis in ſinu tenens filium. non quidem per opus bene formata ſedmulta virtute dotata. atrona quedam eiuſdē caſtri quod ſitū.v. z.