¶ De ſancta Naria.¶ Dſtinctio ſeptima.quem dimiſerat. apoſtatam ſiue eiectum illum eſtimans ad monaſteriumcurſitauit ad quod dicto cōpletorio veniēs abbatem vocauit ⁊ vbi naꝫfrater ſuus eēt requiſiuit Cui cū abbas ſignaret vt expectaret vſqꝫ maneq turbatꝰ rn̄deret ſcio qꝛ eieciſtis eum. minareturqꝫ mōaſterio. rupto ſilencio rn̄dit abbas. per licentiā meā ad ꝓximam Grangiam equitauit. nōdubito quin ibi ſit. ierūt ſimul et in capella conuerſorū orātem inuenerūta cognouerūt ex teſtimonio illoꝝ qꝛ eadē hora qua miles eum iuxta caſtrū reliquerat eandē Grangiā intrauerit. ¶ Apolloniꝰ. In hijs que di-cta ſūt parē hunc iudico virū duobꝰ antiquis ꝓphetis Ezechieli ſcilꝫ ⁊Nbacuc ex quibꝰ vnus mirabiliter vidit. que agebātur ī Ihrl̓m. Alter vero de iudea ſubito tranſlatus ē in babiloneꝫ. ¶ Teſariꝰ. Aliquid āplius īiſto ꝯſidero Magis miraculoſuꝫ videt̉ corpꝰ glorificatū ſiue celeſtes ordines oculis corporeis poſſe videre qͣꝫ ī ſpū. qualē viſionē ſe Ezechiel vidiſſe teſtatur. ¶ Apolloniꝰ. Conſēcio. ¶ Ceſarius. Maiorē iudico viſionē q̄ſequit̉. Die quadaꝫ angelus dn̄i ex parte abb̓is ſignū ei fecit vt ad portam veniret. ſecutꝰ eſt ille precedētē ⁊ cū ad portā non inueniſſet abbatēeodē ſigno āgelus eū traxit in campū. Qui cū miraret̉ quonā eēt iturus⁊ ille ſignis ex parte abb̓is ſequēti nimis eſſet īportunus venerunt ad qͦſdam mōtes ſublimes. Quibꝰ tranſmiſſis locū ingreſſi ſūt ameniſſimū ar-boribꝰ ⁊ diuerſi generis floribus nimis delicioſū. Erat .n. paradiſus terreſtris inter cetera que ibidē vidit duos ſenes ſplēdidos Enoch videlicꝫ⁊ ibeliā ꝯſpexit ⁊ ꝯgnouit. Uenebātqꝫ ī manibus librū maximū litterisaureis ſcriptū vno tm̄ folio vacuo. Et dixit ei āgelus dn̄i. Iſte ē liber predeſtinatiōis ꝯtinēs omnia nomīa electoꝝ qͥ ab inicio mūdi vſqꝫ ad dieꝫhāc nati ſūt. Cum autē foliū qd̓ vacuum cernis ꝑfectū fuerit mūdus cō-ſūmabitur Et on̄dit ei nomē ſuū. Quod cuꝫ legiſſet letus adiecit Nunqͣꝫdelebitur nomē tuum de libro hoc. Iſte ē liber de quo Dauid dicit ī pſalmo. Et in libro tuo omnes ſcribentur Et dominus in euangelio. Gaudete ⁊ exultate quia nomina veſtra ſcripta ſunt in celo. ¶ Apollonius. Si īillo libro ſoli electi ſcribuntur quid eſt quod idem ꝓpheta de reprobis dicit Deleantur de libro viuentium. ¶ Ceſarius. Pſalmiſta hic loqui-tur ſecundum ſpem illorum qui de ſua preſumentes iuſticia putant ſe ibieſſe ſcriptos. Ꝙ autem nullus reproborum in eo ſcribatur mox oſtenditcum ſubiungit. Et cum iuſtis non ſcribantur. ¶ Apollonius. Placetquod dicis ſed rogo vt ſi aliquid adhuc noſti de hoc beato viro diceremihi non differas. ¶ Teſarius. Tēpore quodam cum eſſet in oratiōe beata genitriceꝫ dei ex oppoſito ſui ſupra ceſpitē virēteꝫ ſtare ꝯſpexit Et ecce fons aurei coloris e regiōe cū impetu erūpens riuulū ſuū ad pedes eiꝰ