¶ Septia diſtinctio. ¶ De ſancta Maria.codē cōuētu preces fūdentē Ab illa enī die vſqꝫ hodie ex inſtitutiōe iamdicte Elizabeth idē cōuētus ad eūdē verſiculū cū ſeqntia decātat̉ veiā pete ꝯſueuit. ¶ Capitulum pinii.Pud mōaſteriū ſci Triſācij ſcolaſticꝰ qͥdā fuit noīe Daniel. pueros illic inſtituens. Huic cōſuetudo fuit diebꝰ ſingulis eiuſdeꝫ eocleſie criptā intrare ⁊ corā altari flexis genibus predictā ſequētiam ī eius honore decantare. Hoc cū per aliqd̓ tēpus actitaſſet ⁊ ad illūverſiculū Ora virgo nos illo pane celi dignos effici ſēꝑ ſurgēdo veniampeteret. Die quādā beata ꝟgo ſuꝑ altare ſtās illi apparuit ⁊ panē ꝑuulūniue cādidiorē manu tenēs vt os aꝑiret p̄cepit Que cū ori eiꝰ īmiſiſſet tātam ex eo ſenſit dulcedinē vt omne mel et fauum ſuꝑaret Iuuenē hūc dominꝰ Dātel abb̓ Sconauie bene nouit qͥ mihi et ip̄am viſionem recitauitUis nūc ſcire qꝛ noīs eiꝰ inuocatio etiā tētatiōes ꝯpeſcat ¶ ApolloniꝰHec ſcire neceſſe ē qꝛ tētatiōes nos frequēter moleſtāt. ¶ Ceſariꝰ Dicaꝫtibi qd̓ audiui ab abb̓e noſtro et ip̄eſe hoc didiciſſe. veraci relacōne teſtat̉. ¶ Cap. xxxiij.Ies quidā etate adoleſcēs cū quodaꝫ milite diuite dn̄o ſuo a qͦbn̄ficiatꝰ erat hitabat. Et licet etate floreret āplius tn̄ florebat ꝟtute virginitatis. Inuidia oꝑante dyaboli ab vxore dn̄i ſui gra-uiſſime cepit tētari. Qui cū ꝑ ānū eadē īceſſāter tētacōe laborarꝫ. iāqꝫ eiītolerabil̓ eēt ſubmota verecūdia dn̄e ſue qͥd pateret̉ aꝑuit. A qua repulſam paſſus ampliꝰ affligebat̉. Caſta .n. erat matrona et viro ſuo fidelis.Ueniēs ad quēdam heremitam de cuius ꝯſilio totꝰ pendebat paſſioneꝫſuā illi cū lacrimis ꝯfeſſus ē. Cui vir ſāctus fiducialiter rn̄dit O nihil alid̓nocet tibi; Ego dabo tibi ꝯſiliū vt deſideriū tuū cōſequatur effectū. Perānum iſtū ſingulis diebꝰ ſi fieri poteſt in eccleſia dn̄am noſtrā dei genitricem Mariā cencies cū totidē venijs āgelico verſiculo ſalutabis et quicqͥdvolueris per illaꝫ impetrabis Sciebat. n ꝙ caſtitatis amatrix iuuenē ca-ſtū licet in errore poſitū non deſereret Cūqꝫ iuuenis in multa ſimplicitatedn̄e noſtre iniunctū obſequium impenderet. Die quadā ſedens in menſadn̄i ſui recordatus eſt qꝛ dies eadem termius eēt āni. Et ſtatiꝫ ſurgensaſcendit equū ſuū vicināqꝫ intrās eccleſiā orationes ſolitas expleuit. Quicū exiret de eccleſia vidit matronā pulcherrimā ōnem decorem humanutranſcendēteꝫ equum ſuū per frenū tenentē. Miranti quenam eēt illa rn̄dit. placet ne tibi ſpēs mea; Dicente milite. nunqͣꝫ pulchriorem te vidi. Illa ſb̓iūxit. Sufficerꝫ tibi ſi me poſſes habere vxorē. Qui cū rn̄derꝫ. cuilibꝰr̄gi bn̄ ſufficerꝫ ſpēs tua et beatꝰ iudicaret̉ tuo ꝯſorcio ſubiecit illa. Ego ero vxor tua. Accede ad me et da mihi oſculū. Et coegit eū dixitqꝫ. Modo