¶ Eeptia diſtinctio. ¶ De ſancta Maria.Dtrona quedā cuiuſdaꝫ honeſti militis vxor inſtinctu dyabolmilitē alium admiſit. Que poſt tempus aliqd̓ inſpiratione diuīaducta penitere de crimine voluit ⁊ adultero ꝓrſus cōtradixit. Ille vero mariti eius abſēciam obſeruās domū illius intrauit ⁊ cum ſolaꝫreperiſſet verbis ſolitis ad crimē ſolitum eā inuitauit Quod cuꝫ illa re-nueret. vi renitentē opprimere niſus eſt. Et cū videret ſe illi non poſſe reſiſtere vtpote femina debilis ac delicata fortiſſimo militi ad totius caſtitatis patronā cōfugit dicēs Rogo te dn̄a. per illud ſāctum Aue Maria qͣtinus in hac hora liberes me. Ad qd̓ verbū virtꝰ omnis in milite defecit ⁊emarcuit et femina ſe ab eius āplexibus excutiens incorrupta euaſit. Pꝰ.ea requiſita a milite de cauſa viriū ſibi ſubtractarū rn̄dit illi. Nō mea virtute ſꝫ glorioſi noīs dn̄e noſtre hoc actū ē Quod cū audiſſet ille territuseſt nec amplius adulterij ꝟbū ad illam facere preſumpſit. ¶ ApolloniusBenedictum ſit nomen Marie. ¶ Teſarius. Ꝙ vincula ſoluantur eius ꝟtute etiam per exem¶ Capitulum xxix.plum tibi oſtēdam.Odem tempore quo dominus Engelbertus Colonienſis archirepiſcopus edificauit caſtrū in Furſtinb̓g cōtra nobilē virū Gerrardū de Drubach Iuuenis quidā miles de eiꝰ exertitu Theodericꝰ ndie facere ſibi volēs nomē an̄ idē caſtrū captus eſt. Diu ibidemincarceratꝰ cū pecuniaꝫ ꝓ ſua ſolutione dare ſpōpondiſſet extractus decarce̓ poſitus eſt in domo ſuperiorē. Cui addita ſūt vicula ⁊ ſerui ad cuſtodiā deputati. Habebat .n. circa pedes ānulos ferreos ⁊ circa brachium eiuſdē generis manicā. que ānexa cathena parieti caute ſatis erat infixa Hocte quadā cū eēt dormiēs īter ſex ſatellites tā ſe qͣꝫ reliquos captiuos cuſtodiētes. ⁊ dn̄am noſtrā nec nō ⁊ alios ſanctos ſolito inuocaſſꝰobdormiuit. Et ecce ī ſōnis vidit ſe trāſpoſitū ī monaſteriuꝫ noſtrū de qͦcū vellet egredi ſedēs in equo more femineo neceſſitate viculoꝝ dixerūtei duo ex mōachis noſtris Monegūdus ſcꝫ ⁊ Hēricus cognati eiꝰ ſcd̓mcarneꝫ. Nolite egredi ſꝫ reuertimi qꝛ ſcā Maria de Heſterbach liberabitvos. Hoc etiā noīe vocatur domꝰ noſtra. Ad qd̓ verbū ille euigilans gauiſus ē Et de viſione cogitās vtꝝ nā eēt vera an fantaſtica ſcire volensmox vt digitos amouit pedē vnū ſiē difficultate extraxit. Sil̓i facilitatemanū a eathēa liberauit. Sepius iſta tētauerat ſꝫ non ꝓfecerat Cūqꝫ exmotu viculoꝝ vnꝰ ſeruoꝝ euigilaſſꝫ territꝰ miles circulum repōere voluitnec potuit. Tūc primū intelligēs tale miraculum dei gētricis meritis cuca ſe geſtū ẜuo rurſū obdormiēte leuiter ſurrexit ⁊ vicula adhuc ſeruansin vno pede per lintheamē ꝑ feneſtrā ſe demiſit ⁊ fugit. Qd̓ cū ſeruus cō