¶ Diſtinctio ſeptima. ¶ Deſcā Maria.ſuis reuelauerūt ex quibꝰ aliqua nō per ordineꝫ ſꝫ ſparſim tibi replicabo.Cū tēpore quodā in feſtiuitate aſſūptionis glorioſiſſie dn̄e noſtre viſitaret apud nos predictꝰ Euſtacius pater noſter et eēnt cuꝫ eo plures ab-bates in ipſa ſacratiſſima nocte iam dicta virgo de loco noſtro viſioneꝫvidit huiuſmōi Cum abbas prefatꝰ dicto euāgelio hymnū Te deū laudamus inchoaſſet illa ſtās in choro ſuo mētis exceſſum paſſa eſt viditqꝫcelū ſuper congregationē noſtrā aꝑtū. Et cū illo in tꝑe oratoriū noſtruꝫtotū eēt ligneū vtrāqꝫ eius frontē aureaꝫ eē conſpexit. Suſtollēs oculoscū celū intueret̉ glorioſā dei genitricē tocius ordinis noſtri patronā in ſede ſplendidiſſima vidit reſidētem et circa illam ſāctoꝝ multitudinē qͦrūetas circa vigintiquinqꝫ annos eē videbatur. Cū vero chorus mōachorum inclinando deuote cātaret Sāctus ſanctus ſāctꝰ dn̄s deus ſabaothipſa virgo beatiſſima deuotiōi eorū ꝯgratulās coronam mire pulchritudinis qͣles in eccleſijs pēdere ſolēt ꝑ cathenā aureā ſuper cōuētū demiſitLoco aūt nodi gēma erat precioſa nimis ac lucida in qua ſcriptum erat.O clemēs. O pia. O dulcis Meria. De ipſa gēma tria procedebant brachia. quę coronā depēdētem tenebant. Ex nomine vero Maria radij qͥ-dam exeuntes nomina ſingulorū monachorū eadē hora in choro exiſtentium que per circuituꝫ corone ſcripta videbantur illuminabant. In eiſdēnominibus magna erat inequalitas tam in pōne qͣꝫ in claritate quia ſecūdū claritatē me̓itoꝝ erat claritas nominū. et quorundā nomina querecentiori tempore venerant quorundam nominibus videbantur ſuperiora qui diu in ordine laborauerunt. Ex quo colligitur ꝙ merita domino famulantium non conſiſtant penes ſpatium temporis. non in laborecorporis ſed magis penes feruorem deuotionis. Tum autem ventum eſſet ad illum locum In te domine ſperaui non confundar in eternum. coronam retraxit in celum clara voce dicens. Sicut ego hodie ſum in gloria mea ita iſti mecum erunt in eternum. Cum nihil apud nos de hacviſione ſciretur. Theodericus de Lureke monachus noſter accedensad abbatem noſtrum dominum Henricum. conqueſtus eſt ei ꝙ eademſanctiſſima nocte nihil potuiſſet habere deuotionis anteqͣꝫ ventum fuiſſet ad predictum locū hymni ſcilicet Sanctus. Sanctus. Sanctus. Dominus deus ſabaoth. De quo verbo poſtea ſatis mirabatur cum ei viſio recitata fuiſſet. Antequam eadem ſanctimonialis veniret ad ordinem. eſſetqꝫ nubilis et adulta. Die quadam ſtans ad miſſam in eccleſiaquadam cum lecto euangelio campanarius exiſſet putans ſe poſſe redire ante ſanctꝰ ſanctꝰ et cetera. Et ſacerdos expletis ſecretis dixiſſet dn̄svobiſcū. Surſū corda. Que ibi ſequūt̉ imago d̓i gēitricꝭ. deſuꝑ altare ad