¶ Septia diſtinctio. ¶ De ſancta Maria.rio i oratorio Grāgie cuiꝰ magiſter erat ꝓ ipſo preces fūderet apparuer̄torāti tres matrone mire pulchritudīs. Ad quaꝝ decorē dū ſtuperet. ⁊ q̄nam eēt vel vnde venirent intra ſe miraretur vna ex eis cogitatiōibusſuis rn̄dit. Ego ſum Maria magdalena. hec ē vniuerſaliū dn̄a dei gēitrixvirgo Maria digito eā demōſtrās. Tertia vero Eliſabeth. Et adiunxitTu oras pro monacho illo nomē eius exprimēs magis enī idiges vt ipſe oret pro te. Sicqꝫ diſꝑuerūt. Super eiuſdē monachi caput cum adhuceēt diaconus ⁊ euāgeliū legeret ad miſſā idē conuerſus colūbā vidit deſcendentē ⁊ vſqꝫ ad finē lectionis ibidem manēteꝫ. ¶ Cap. xvi.N eodē clauſtro mōachꝰ quidā fuit predicto ꝯuerſo Henrico cōtēporaneus noīe ⁊ oꝑe Chriſtianus. Iſtū multis modis dn̄a noſtra conſolari cōſueuit ſecreta ſua illi manifeſtās. Huius beati viri vitā videlicet qualis ante ꝯuerſionē fuerat vel poſt inquātū ſcire potuiſuccincte tibi perſtrigā. Non alia de illo referā qͣꝫ ea que a religioſis virꝭqͥ eū viderūt ⁊ nouerūt michi dicta ſūt. Cum adhuc eēt ſcolaris. ⁊ ſcolasviſitās ꝑ ꝓuincias diſcureret. nocte quadā in domo cuiuſdam mulierishoſpitabatur. Cuius filia cū haberet caput ſcabioſū ⁊ inſtaret adoleſcēti vt ſi aliqͥd cōtra illū morbuꝫ noſceret ſibi diceret. aſſerēs multa experi-mēta ſcolares ſcire ⁊ ipſe negaret illaqꝫ negāti nō crederet tandē īportu-nitate eiꝰ victus vt ſe ab ea liberaret. Rn̄dit. Accipe barbā Iouis fuligi-nē ⁊ ſal. ⁊ fac̓ ex eis vnguētū. De quo mox vt filie tue caput perunxerismelius habebit. Que cū eidē morbo eēnt cōtraria Fecit tn̄ mat̓ ſicut edocta fuit. ⁊ puella citiꝰ nō ꝓpter medicinā ſꝫ ꝓpter ſcolaris ſimplicitatem vtopinor plene ꝯualuit. Alio tꝑe cū ī domo quadā ſibi ignota dormiret. etꝓpter neceſſitatē nature ſolis femoralibꝰ indutꝰ ſurgeret dyabolus ī ſpe-cie nude mulieris illi accurrēs dorſo eiꝰ nudo inſiliuit Quā cum nullo conatu de dorſo ſuo excutere poſſet. ſic vſqꝫ ad tēpꝰ matutinaꝝ circūeundomanum taꝫ corꝑis qͣꝫ mētis incurrit defectū. Ordinatꝰ in ſacerdoteꝫ factꝰeſt capellanus coītis Loſſenſis in caſtro eiꝰ miſſas celebrās Filiꝰ ꝟo Cōitis ſciēs illū viꝝ eē ſimplicē ⁊ timidū vt eū terreret vrſi pelle ſe circūdedit⁊ more beſtie ſuꝑ pedes manuſqꝫ īcedēs ad ſolū ī capella ſedētē ſic venitrugitꝰ ꝯtra illū emittēs. Quo viſo Criſtianus territꝰ ⁊ pene extra mētemfactus arrepto cultello tā valide illū collo iuuenis infixit. vt rueret penemortuꝰ. Qui cū modicū reſpiraſſet. timēs vite ſacerdotis ait Fugite dn̄eChriſtiāe qꝛ filiū Comitis occidiſtis Mox ille t̓ritꝰ fugit ⁊ eū veniſſet adportā caſtri dixit hoſtiario. Aperi ⁊ ſine me fugere. qꝛ filiū Comitꝭ. occi-di Uides quāta ſimplicitas Statī vt hec īnotuerūt. parentes ⁊ familie