¶ Eexta diſtinctio. ¶ De ſimplicitate.Olūba hec ad mentē mihi reuocatmonachū quendam ſimplicē Lōd ¶ Cap. xxxvi.vicū noīe qͥ ante hoc biēniū apud nos defunctꝰ eſt Hic cum tꝑemeridiano agoniſaret ⁊ cōuentus dormiret monachꝰ quidā in ſōnis interim vidit colūbam cādidā in tecto cellule in qua moriēs iacebat reſidētē. Cui catus niger inſidiabatur. Et cuꝫ eſſet ei nimis īportunus. colūbaab eo apprehendi timēs ad eccleſiā volitādo fugiēs ſuꝑ crucē aſcēdit ibireſidens ſecura. Eadē hora viſū alteri cuidā monacho fuit ꝙ fratribꝰ circulariter hinc inde ſtantibꝰ leo circuiēs ſtationeꝫ eandē irrupere niſus ſit⁊ intrare ſꝫ a ſingulis prohibebat̉ et calcibꝰ eoꝝ impulſus fugabat̉ In-teriꝫ ꝑcuſſa tabula cōuentus accurrit morienteꝫ circūſtetit. Dictaqꝫ letania ſacerdos defūctus lotus et veſtitus cū ſolēni cātu deportatꝰ ē in oratoriuꝫ et ſpero ꝙ cati leoniſqꝫ euaſerit inſidias. Diabolus cāto et leoniqͥ ſatis in forma et ī natura cōcordāt ſimpliciuꝫ animabꝰ morientibꝰ maxime infidiando ꝓpter rapacitatē aſſimilat̉. Quā fortiter impellatur ⁊ repellatur or̄onibus iuſtoꝝ in hora illa terribilis ſatis audies i diſtinctiōevndecima de morientibꝰ Idē Lode Vicus licet natura ſimplex fuerit ſatꝭtamē carnaliter āte ꝯuerſionē vixerat vſqꝫ ad etatē decrepitaꝫ. Quantūvero virtus ſimplicitatis deo qͥ nature ſimplicis ē placeat cuiuſdā ſcimonialis mors p̄ci¶ Cap. xxxvii.ꝯſa declarabit.N dioceſi Treuerēſi mōaſteriū qd̓dā ſcimōialiū ſitū eſt lutere vocabulo. In hͦ ex qͣdā antiqͣ cōſuetudine nulla recipitur puella niſiſeptēnis ſit vel infra. Ad ꝯſeruatōeꝫ ſimplicitatis q̄ totū corpꝰ lucidū facit huiuſmōi ꝯſtitutio ſiue ꝯſuetudo inoleuit. Erat enī in eodē cēobio recētiori tēpore virgo q̄dā adulta ſꝫ in rebꝰ mūdāis tam infātula vtvix diſcernere poſſet inter pecus et hominē ſecularē eo ꝙ huiuſmōi formarū an̄ ꝯuerſiōeꝫ nullā habuiſſet noticiā. Die qͣdā murū pomerij capra aſcendit. Quā illa vidēs et quid eēt ꝓrſus ignorās ait euidaꝫ ſorori iuxtaaſtāti. Quid ē hoc. Illa cognoſcēs eiꝰ ſimplicitatē mirāti iocularit̓ rn̄ditMulier ē ſecularis et adiecit. Quādo ſeculares mulieres ſeneſcūt cornuaet barbas emittūt. Illa ſic eē putās aliqͥd ſe didiciſſe gratulabat̉. Cūqꝫꝑ huiuſmōi ſimplicitatis exēpla ſepiꝰ ſororū maturitatē tēꝑaſſet grauiſſimaꝫ incurrit egritudinē. Que cū ſic iaceret vt vix loqͥ poſſet viſitante ſeinfirmaria primo verbo deinde ſigno vt ocius recederet indicauit. Illaneutrum intelligente dum ſtupida ſtaret egrota panniculum capitisſui complicans contra pectus ſtantis leniter iecit que mox acſi lapideꝑcuſſa eſſet in terrā corruit. In qua dū ſine ſēſu aliquādiu jacuiſſꝫ erecta