¶ De ſimplicitate¶ Sexta diſtinctioloca maxīe deuotiōis. Qui cū ob nimiā ſimplicitatē a multis ꝓ fatuo haheret̉ et ī ocul̓ dei eēt prudētiſſimꝰ qͥcquid de ſuis laboribus vltra neceſſitates nature reſeruare poterat illud in viſitando limina beati Iacobi incōpoſtella aut beatoꝝ apoſtoloꝝ Petri et Pauli fideliter expendebatTēpore quo potuit hominū pecora pauit. Et cum pͦ ſenectute ad hͦ minꝰſufficeret hoſtiati mēdicando elemoſinis fideliū victitabat. Non recede-bat ab eccleſia dū diuina in ea agerentur vnde ab omnibus amabatur.Qui cū frequentius verſaretur in quadā villa dicte dyoceẜ et in eccleſiaeiuſdem ville thuribulum argenteū negligentius pēdere ꝯſpexiſſet timēstā damnū eccl̓e qͣꝫ ſue ꝯſciētie. Ait ſacerdoti. Don ſecure hic pendet talethuribulū. Dicēte illo qꝛ multis annis ſine periculo illic pepēdiſſet. Rn̄-dit marcadellus Hoc ſepe vna die euenit qd̓ in mille ānis nō contingitQuid plura. Inſtinctu diaboli thuribulū ſubtrahitur nō tn̄ marcadellofurtū imponitur. Quod cū fur dn̄o ꝓhibēte ⁊ ſeruo ſuo occaſionē martirij p̄ꝑante vendere nō poſſet nec auderet ſciēs hominē eē ſimpliciſſimūeccleſie illius notiſſimū eum ſecrete adijt ⁊ qꝛ ipſe idem rapuiſſet vas prius tamen recepto ſacramēto ne ſe proderet ſibi ꝯfeſſus eſt. Cui cum illern̄dit. Da mihi thuribulū et ego illud nullo ſciente bn̄ reſtituā et ſi neceſſefuerit ec̄ animā meam ponā ꝓ te. Hijs auditis fur thuribulū ei tradiditqd̓ ille feno inuolutū ſacculo ſuo immiſit. Qui cū plus ſolito prefataꝫ eccleſiā freq̄ntarꝫ vt thuribulū caute et ſine nota ī locū ſuū repōere poſſet.Die qͣdā nimia tēpeſtatū violētia a foribꝰ eccl̓e q̄ cauſa fuerat depulſusvicine domꝰ ſolatiū expetere cogebat̉ ſaccelli ſui oblitus. Queꝫ homo qͥ-dam ꝑtranſiens leuauit et cuius eſſet non ignorans vxori ſue ſeruanduꝫcōmiſit vt marcādello querenti illū reſtitueret. Que ſacci ponderoſitatēſentiens marito reſpondit. Non poteſt tāti ponderis eſſe panis puto ꝙex nimia ſimplicitate illū impleuerit lapidibus. Aꝑtoqꝫ ſacco cū thuribulum in eo reperiſſet et ſubito clamore vicinis inuentū prodidiſſet. Accurrit populus accurrit tandem et ipſe marcādellus. Requiſitus de ſaccocuius eſſet mētiri noluit ſed reſpondit. Saccus meus eſt. ſed quod in eoeſt. veſtrum eſt. Ego thuribulum furatus nō ſum. non tamē fureꝫ prodā.Et recitauit eis per ordinem qualiter ad ſe aduenerit ⁊ quid furi promiſerit. Dicētibus eis lex eſt Longobardie vt vel furem prodas vel furispenam ſubeas reſpondit. In manibus veſtris ſum quod iuſtum eſt facite de me. Ille ſibi proſpicere volentes hominem ferrariam ducentespoteſtati obtulerunt caſum expoſuerunt innocentie eius ac ſimplicitati teſtimonium bonum perhibentes. Quem cum iudex inducere non poſſetvt tureꝫ publicaret capitali ſententia ſuper eum data ante fores maioris.r. z.